IV SA/Wa 1994/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Stowarzyszenie [...] (dalej "skarżący", "Stowarzyszenie") wniosło skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w sprawie na prawach strony. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 7 października 2013 r. skarżący został wezwany do: - złożenia egzemplarza skargi podpisanego przez wszystkich członków Stowarzyszenia, - nadesłania stosownych dokumentów, z których jednoznacznie wynika, że osoby podpisane pod skargą są członkami Stowarzyszenia, - nadesłanie 3 egzemplarzy odpisów skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 października 2014 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru, karta nr 25 akt sądowych). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 20 października 2014 r. Stowarzyszenie nie uzupełniło w wymaganym terminie braków skargi. Poza tym należy stwierdzić, że niezależnie od powyższego, skarga podlegałaby odrzuceniu, jako wniesiona na rozstrzygnięcie wydane w pierwszej instancji, bowiem od zaskarżonego postanowienia z dnia [...] lipca 2014 r. o odmowie dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i dopiero po rozpatrzeniu tego wniosku, na wydane rozstrzygnięcie w drugiej instancji, przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)., orzekł jak w sentencji postanowienia.