II OSK 2488/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku W.W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie ze skargi kasacyjnej W.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 2110/23 w sprawie ze skargi W.W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 czerwca 2023 r. znak: DOR.7200.34.2023.ANM, DON.7200.62.2023.ANM w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE W.W. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 czerwca 2023 r., znak: DOR.7200.34.2023.ANM, DON.7200.62.2023.ANM odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 lutego 2018 r., znak: WIK.771.10.22.2016.BS w przedmiocie nakazania wykonania rozbiórki rozbudowanej części budynku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 13 lutego 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 2110/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, działając za pośrednictwem pełnomocnika będącą radcą prawnym, zaskarżając go w całości. Wśród wniosków skargi kasacyjnej znalazł się także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, złożony na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "P.p.s.a."). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy stwierdzić, że po oddaleniu skargi przez sąd pierwszej instancji skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu aktu administracyjnego (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007 r. nr 4, poz. 77). Uwzględnienie takiego wniosku przez sąd jest możliwe, jeżeli spełnione są przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest udzielenie ochrony tymczasowej przed negatywnymi i trudnymi do odwrócenia skutkami w razie wykonania takiego aktu zanim zostanie on zbadany przez sąd administracyjny pod względem jego legalności (por. postanowienie NSA z 14 listopada 2018 r., sygn. akt II OZ 1129/18, CBOSA). Uprawdopodobnienie istnienia przynajmniej jednej ze wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Dla wnioskującego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu oznacza to obowiązek przywołania konkretnych okoliczności wskazujących na to, że wykonanie zaskarżonego aktu spowoduje w stosunku do niego lub innych osób niebezpieczeństwo powstania skutków, o których mowa w powołanym przepisie, nie wyłączając dołączenia dowodu potwierdzającego zgłoszone żądanie. Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia "znaczna szkoda" i "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. W interesie zgłaszającego wniosek leży więc takie uzasadnienie żądania, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Skarżąca w skardze kasacyjnej ograniczyła się do zgłoszenia wniosku, nie powołała w nim okoliczności, które ze względu na negatywne dla niej skutki, mogłyby powodować realne i rzeczywiste niebezpieczeństwo, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., nie przedstawiła też jakiejkolwiek argumentacji wspierającej zgłoszone żądanie. Wniosku nie może zaś usprawiedliwiać sam fakt zaskarżenia wyroku oddalającego skargę względnie przekonanie skarżącej, że decyzja stanowiąca przedmiot kontroli sądowej nie odpowiada prawu. Tym niemniej przyjdzie zauważyć, że skarżąca kwestionuje decyzję dotyczącą odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o nakazie rozbiórki części obiektu budowalnego. Tego rodzaju decyzja nie wywołuje żadnych skutków materialnoprawych, gdyż nie nakłada na skarżącą żadnych nowych obowiązków, nie prowadzi też do podjęcia przez organ działań zmierzających do przymuszenia wykonania obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji. Także z tego względu wniosek zawarty w skardze kasacyjnej nie mógł zostać uwzględniony. Z tych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.