II SA/Wa 1160/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2022 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE M.Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2022 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej. Skarga nie została jednakże podpisana własnoręcznie przez skarżącego. Wobec powyższego Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 20 grudnia 2022 r. wezwał skarżącego do podpisania skargi, informując jednocześnie, że niewykonanie tego wezwania w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Pismo Sądu z dnia 21 grudnia 2022 r., stanowiące prawidłowe wykonanie ww. zarządzenia, zostało doręczone skarżącemu 28 grudnia 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Jednak w zakreślonym terminie skarżący nie wykonał wezwania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, co oznacza, że powinna zawierać, między innymi, podpis strony (art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2023 r. poz. 259) – zwanej dalej P.p.s.a.. Sąd odrzuca postanowieniem skargę, gdy nieuzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych tego pisma. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a.). Wezwany zarządzeniem z dnia 20 grudnia 2022 r. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie skarżący nie wykonał wezwania Sądu, co stanowi podstawę odrzucenia skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.