III OZ 411/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 maja 2023 r. sygn. akt III SA/Wr 321/19 w sprawie ze skargi Z. R. na zarządzenie zastępcze Wojewody Dolnośląskiego z dnia 27 maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 16 maja 2023 r., sygn. akt III SA/Wr 321/19, odrzucił zażalenie Z. R. na postanowienie tego Sądu z dnia 16 marca 2023 r., sygn. akt III SA/Wr 321/19, w przedmiocie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi Z. R. na zarządzenie zastępcze Wojewody Dolnośląskiego z dnia 27 maja 2019 r., nr [...], w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, pomimo prawidłowego pouczenia, Z. R. (dalej: "skarżący") wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 marca 2023 r. bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jak bowiem wynika z akt sprawy, odpis postanowienia z dnia 16 marca 2023 r. został doręczony skarżącemu w dniu 31 marca 2023 r. Zatem siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia upłynął wraz z dniem 7 kwietnia 2023 r. (piątek). Strona skarżąca wniosła zażalenie w dniu 7 kwietnia 2023 r. (data stempla pocztowego k- 195 akt sądowych), jednak zostało ono wniesione bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W takiej sytuacji termin jest zachowany jedynie w przypadku, gdy tenże Sąd prześle zażalenie do właściwego sądu wojewódzkiego przed upływem terminu do wniesienia zażalenia. W niniejszej sprawie do biura podawczego Naczelnego Sądu Administracyjnego przedmiotowe zażalenie wpłynęło w dniu 9 kwietnia 2023 r. (a więc po siedmiodniowym terminie zakreślonym dla jego skutecznego wniesienia), zaś Sąd ten przesłał według właściwości to zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 17 kwietnia 2023 r. (data wpływu do WSA we Wrocławiu 19 kwietnia 2023 r.). Jak wskazał Sąd meriti w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że skoro strona wbrew wyraźnemu pouczeniu, skierowała skargę do sądu za pośrednictwem niewłaściwego organu, to za datę nadania skargi należało przyjąć datę przekazania skargi właściwemu organowi przez sąd (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt I SA/Gl 155/08, LEX nr 381455, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 lutego 2008 r., sygn. akt IV SA/Po 46/08, LEX nr 381707). Powyższe rozważania dotyczące skargi mają również zastosowanie do zażaleń. W związku z powyższym Sąd Wojewódzki uznał, że niniejsze zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu i na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 259, ze zm.) – dalej: "P.p.s.a.", orzekł o jego odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 194 § 2 P.p.s.a. poprzez uznanie, iż w niniejszym przypadku zachodziły podstawy do odrzucenia zażalenia. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że sam fakt przekazania zażalenia pomiędzy sądami administracyjnymi, jako czynność techniczna, powinien pozostać bez wpływu na bieg rozpoznania zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 194 § 2 P.p.s.a., zażalenie należy wnieść w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia, zaś na mocy art. 197 § 2 w zw. z art. 178 P.p.s.a. wniesienie zażalenia po upływie terminu obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia tego środka odwoławczego. Zasadne jest stanowisko Sądu pierwszej instancji, wedle którego skarżący wniósł zażaleniu po upływie siedmiodniowego terminu. W doktrynie oraz orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje pogląd, który w pełni podziela Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, że w razie skierowania zażalenia bezpośrednio do NSA za datę wniesienia zażalenia należy uznać datę przekazania pisma strony do wojewódzkiego sądu administracyjnego (por. postanowienia NSA: z dnia 19 grudnia 2019 r., sygn. I GZ 438/19, LEX nr 2755810; z dnia 19 marca 2012 r., sygn. II FZ 37/12, LEX nr 1125450). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego słuszne jest zatem stanowisko Sądu pierwszej instancji, zgodnie z którym w przedmiotowej sprawie skarżący nie dochował terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 16 marca 2023 r. W przedmiotowej sprawie skarżący został pouczony o możliwości wniesienia zażalenia i pomimo prawidłowego pouczenia zażalenie zostało bezpośrednio wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a nie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W tych okolicznościach termin zachowany byłby jedynie w przypadku, gdyby Naczelny Sąd Administracyjny przesłał zażalenie do właściwego sądu wojewódzkiego przed upływem terminu do jej wniesienia (por. postanowienie NSA z 23 lutego 2011 r., sygn. I OZ 118/11, LEX nr 1070890). W okolicznościach niniejszej sprawy przesłanie zażalenia skarżącego przed upływem terminu do jego wniesienia do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego nie było jednak możliwe, bowiem skarżący przesyłkę zawierającą ten środek zaskarżenia nadał w ostatnim dniu terminu, tj. 7 kwietnia 2023 r. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.