II OZ 412/23

SENTENCJA Dnia 12 lipca 2023 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2023 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 kwietnia 2023 r., sygn. akt III SA/Lu 72/23 o odrzuceniu skargi D. K. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 22 grudnia 2022 r. nr SO-III.621.1.30.2022.MS w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 5 kwietnia 2023 r., sygn. akt III SA/Lu 72/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Lublinie odrzucił skargę D.K. na decyzję Wojewody Lubelskiego z 22 grudnia 2022 r., nr SO-III.621.1.30.2022.MS, w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. W uzasadnieniu w/w postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniami z 16 lutego 2023 r. Przewodniczący Wydziału III WSA w Lublinie wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie jej odpisu oraz uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania i odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. W wykonaniu tego zarządzenia skarżący uiścił w zakreślonym terminie wpis od skargi, jednak nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez złożenie jej odpisu, termin do uzupełnienia upływał 3 marca 2023 r. Sąd pierwszej instancji z uwagi na fakt, że skarżący, mimo prawidłowego wezwania, nie uzupełnił braku skargi, odrzucił ją stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm., Ppsa), jednocześnie orzekł o zwrocie wpisu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył D. K., zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu wniesionego środka zaskarżenia skarżący podnosi, że w doręczonej z sądu na jego adres kopercie znajdował się jedynie odpis zarządzenia do uiszczenia wpisu od skargi; nie było natomiast wezwania do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie jej odpisu. Skarżący z ostrożności procesowej złożył odpis skargi oraz wniosek o przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 57 § 1 Ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 47 § 1 ww. ustawy do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Braki w tym zakresie mogą zostać uzupełnione w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 Ppsa przez wzywanie strony o ich uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa. Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że w aktach sądowych niniejszej sprawy znajduje się wezwanie do wykonania zarządzenia z 16 lutego 2023 r. poprzez usunięcie braków formalnych skargi (k. 9 akt sądowych), na którym widnieje adnotacja, że wezwanie zostało przekazane na biuro podawcze Sądu celem wysłania w dniu 20 lutego 2023 r. Ponadto ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki w dniu 24 lutego 2023 r. wynika, że doręczenie zostało dokonane prawidłowo na adres skarżącego (odbiór potwierdziła własnoręcznym podpisem W. K. – córka skarżącego, dorosły domownik), a przesyłka ta zawierała tak wezwanie do uiszczenia wpisu, jak i wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz odpis odpowiedzi na skargę. Zawarte w zwrotnym potwierdzeniu odbioru informacje dowodzą, że skarżący otrzymał wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi i podważają wiarygodność jego twierdzeń. Wskazać bowiem należy, że skarżący kwestionuje doręczenie jednego z trzech wysłanych mu przez sąd wojewódzki dokumentów, tj. wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, twierdząc, że otrzymał jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu. Natomiast na zwrotnym potwierdzeniu odbioru w polu: "rodzaj przesyłki" wpisane są wyraźnie dwa odrębne wezwania oraz oznaczenie doręczenia odpisu odpowiedzi na skargę. Subiektywne przeświadczenie skarżącego o wadliwości doręczenia, nie może stanowić argumentu uzasadniającego wniesione zażalenie. Należy bowiem podnieść, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Przedmiotowe domniemanie może być obalone, jednakże podejmując próbę dokonania tego należy mieć na względzie, że dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi. Co za tym idzie, dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonywujące (por. postanowienie NSA z 12 stycznia 2022 r. II OZ 561/21, LEX nr 3323249). W niniejszej sprawie skarżący w żaden sposób nie obalił domniemania prawdziwości zwrotnego potwierdzenia odbioru. Domniemania tego nie mogą obalić werbalne argumenty skarżącego, że nie został on wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w sytuacji gdy odbierając przesyłkę potwierdzono jej odbiór. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko sądu pierwszej instancji co do zasadności odrzucenia skargi z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi. Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi stwierdzić należy, że podlega on rozpoznaniu przez sąd wojewódzki, stosownie do art. 87 § 1 Ppsa. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.