I SA/Rz 515/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S.WSA Grzegorz Panek, Sędzia WSA Piotr Popek, Asesor WSA Jacek Boratyn /spr./, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 listopada 2020 r. spraw ze skarg "A." Sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2020 r. – nr [...] w przedmiocie zaliczenia zwrotu nadwyżki w podatku od towarów i usług za sierpień 2019 roku na poczet zaległości w tym podatku z tytułu importu towarów, – nr [...] w przedmiocie zaliczenia zwrotu nadwyżki w podatku od towarów i usług za wrzesień 2019 roku na poczet zaległości podatkowych w tym podatku z tytułu importu towarów, – nr [...] w przedmiocie zaliczenia zwrotu nadwyżki w podatku od towarów i usług za wrzesień 2019 roku na poczet zaległości w tym podatku z tytułu importu towarów oddala skargi. UZASADNIENIE Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, po rozpatrzeniu zażaleń "A" sp. z o.o., z siedzibą w P. – zwanej dalej spółką lub skarżącą, wydał następujące postanowienia: • postanowieniem z [...] czerwca 2020 r., nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z [...] grudnia 2019 r., nr [...], w przedmiocie zaliczenia zwrotu nadwyżki spółki (podatku naliczonego nad należnym) w podatku od towarów i usług za sierpień 2019 r., w kwocie 140 000 zł, na poczet jej zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług, wynikających z: decyzji Naczelnika v Urzędu Celno-Skarbowego z [...] sierpnia 2018 r., nr [...], w kwocie 45 477 zł oraz odsetek od tych zaległości, w kwocie 10 087 zł; decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego z [...] sierpnia 2018 r., nr [...], w kwocie 3 233 zł oraz odsetek od tych zaległości, w kwocie 706 zł; decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego z [...] sierpnia 2018 r., nr [...], w kwocie 66 132,54 zł oraz odsetek od tych zaległości, w kwocie 14 364,46 zł, • postanowieniem z [...] czerwca 2020 r., nr [...], utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w Rzeszowie z [...] grudnia 2019 r., nr [...], w przedmiocie zaliczenia zwrotu nadwyżki spółki (podatku naliczonego nad należnym) w podatku od towarów i usług za wrzesień 2019 r., w kwocie 40 193 zł, na poczet jej zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług, wynikającej z decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego z [...] sierpnia 2018 r., nr [...], w kwocie 32 814 zł oraz odsetek od tych zaległości, w kwocie 7 379 zł, • postanowieniem z [...] czerwca 2020 r., nr [...], utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z [...] grudnia 2019 r., nr [...], w przedmiocie zaliczenia zwrotu nadwyżki spółki (podatku naliczonego nad należnym) w podatku od towarów i usług za wrzesień 2019 r., w kwocie 119 zł, na poczet jej zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług, wynikających z: decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego z [...] sierpnia 2018 r., nr [...], w kwocie 77 361 zł oraz odsetek od tych zaległości, w kwocie 16 278 zł; decyzji Naczelnika [...]Urzędu Celno-Skarbowego z [...]sierpnia 2018 r., nr [...], w kwocie 10 696 zł oraz odsetek od tych zaległości, w kwocie 2 251 zł; decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego z [...] sierpnia 2018 r., nr [...], w kwocie 10 938,36 zł oraz odsetek od tych zaległości, w kwocie 2 282,18 zł. W stanach faktycznych przedmiotowych spraw Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego, decyzjami z [...] sierpnia 2018 r., dokonał zmiany zgłoszeń celnych spółki. Rozstrzygnięcia te zostały utrzymane w mocy, decyzjami Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] marca 2019 r., zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargi wniesione na decyzje organu odwoławczego. Zmiany o których mowa we wskazanych powyżej decyzjach dotyczyły kodu metody płatności dla podatku od towarów i usług, z tytułu importu, z L (odroczona płatność) na H (płatność przelewem). W dniu [...] września 2019 r. spółka złożyła deklarację VAT-7 za sierpień 2019 r., wykazując w niej nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu, w wysokości 140 000 zł. Następnie, [...] września 2020 r., skarżąca złożyła korektę deklaracji za sierpień 2019 r., która nie wpłynęła jednak na wysokość podatku do zwrotu. Deklarację VAT-7 za wrzesień 2019 r. skarżąca złożyła [...] października 2019 r., wykazując nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym, do zwrotu, w wysokości 160 000 zł. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego, zaskarżonymi postanowieniami zaliczył nadwyżki naliczonego podatku od towarów i usług nad należnym, za sierpień i wrzesień 2019 r., na poczet zaległości podatkowych spółki, wynikających z decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego z [...] sierpnia 2018 r. W tym zakresie, jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał art. 76 § 1, art. 76 q § 1 i art. 76 b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 z późn. zm., zwanej dalej: Ordynacją). Dokonując zaliczenia nadwyżek na poczet zaległości Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w Rzeszowie przyjął termin powstania obowiązków podatkowych, w dacie dokonania konkretnych zgłoszeń celnych, a termin płatności podatku na 10 dzień od powstania obowiązków podatkowych. W tym zakresie uwzględnił także soboty i dni wolne od pracy, przesuwając terminy płatności zobowiązań. Jeżeli chodzi o kwoty odsetek to organ I instancji, w zakresie ich wyliczenia, powołał się na art. 53 § 1 Ordynacji i § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach (Dz. U. Nr 165, poz. 1373 z późn. zm., zwanego dalej rozporządzeniem z 2005 r.). Zgodnie z tym ostatnim przepisem odsetki za zwłokę są naliczane do dnia zaliczenia nadpłaty wraz z jej oprocentowaniem lub zwrotu podatku na poczet zaległości podatkowej, włącznie z tym dniem. W przypadku zaległości pokrytych nadwyżką za sierpień organ przyjął daty naliczania odsetek na okresy: od [...] grudnia 2016 r. do [...] września 2019 r., od [...] grudnia 2016 r. do [...] września 2019 r. W przypadku zaległości pokrytych nadwyżką za wrzesień organ przyjął daty naliczania odsetek na okresy: od [...] stycznia 2017 r. do [...] października 2019 r. i od [...] marca 2017 r. do [...] października 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, po rozpatrzeniu zażaleń spółki, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienia. Organ odwoławczy stwierdził, że w związku z tym, iż spółka nie uregulowała w terminie swoich zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług, z tytułu importu towarów, doszło po jej stronie do powstania zaległości podatkowych. Z tym wiąże się konieczność naliczania odsetek od tych zaległości. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej zaznaczył również, że w postępowaniach dotyczących zaliczania nadpłaty nie mogą być oceniane okoliczności, które legły u podstaw wydania decyzji, z których to rozstrzygnięć zaległości bezpośrednio wynikają. Zaliczenie nadwyżki podatku na poczet zaległości i proporcjonalnie należnych od nich odsetek nie jest też uzależnione od woli organu. Konieczność ta wynika z obowiązujących przepisów, a wydane postanowienie (w przedmiocie zaliczenia) stwierdza jedynie tego rodzaju okoliczność. W przypadku zaliczenia na poczet zaległości nadwyżki podatku za sierpień 2019 r. za datę zaliczenia przyjęto [...] września 2019 r., tj. datę złożenia przez spółkę deklaracji podatkowej, z której nadwyżka wynikała. Jeżeli chodzi o deklaracje złożone za okresy w których powstały obowiązki podatkowe skarżącej z tytułu importu, to w przypadku listopada 2016 r. organ odwoławczy zauważył, że spółka składając deklarację VAT-7 za ten okres wykazała kwotę podatku do zwrotu w wysokości 355 000 zł. Zwrot ten otrzymała [...] lutego 2017 r. Złożona przez nią deklaracja nie była prawidłowa, skarżąca więc złożyła jej korektę, co miało miejsce [...] listopada 2019 r., w której zwiększyła kwotę podatku do zwrotu o 77 776 zł, do wysokości 432 776 zł. W związku ze złożeniem [...] listopada 2019 r. korekty deklaracji podatkowej, przypadająca do zwrotu skarżącej kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wzrosła do kwoty 432 776 zł. W tym czasie miała też określone zaległe zobowiązanie podatkowe, wynikające z decyzji z [...] sierpnia 2018 r. nr [...]. Tak więc zwrot podatku w wysokości 77 776 zł, wynikający ze złożonej korekty został zaliczony na poczet zaległości spółki, postanowieniem Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z [...] grudnia 2019 r. W tym aspekcie organ odwoławczy zauważył, że gdyby spółka w swojej pierwotnej deklaracji podatkowej za listopad 2016 r. wykazała prawidłową kwotę podatku do zwrotu, tj. 432 776 zł, zamiast 350 000 zł, to z pewnością taki zwrot by otrzymała. Tymczasem zwracając kwotę 350 000 zł organ nie miał wiedzy o rzeczywistej wysokości nadwyżki. Tak więc to sama spółka doprowadziła do zaniżenia kwoty, którą miała prawo dysponować już w 2016 r., gdyby złożyła prawidłową deklarację. Sytuacja tego rodzaju nie rodzi jednak po stronie organu obowiązku zaprzestania naliczania odsetek. Od zasad ich naliczania ustawodawca nie przewidział bowiem żadnego wyjątku, uwzględniającego opisaną wyżej sytuację. Jeżeli chodzi o deklarację za grudzień 2016 r., to składając ją w dniu [...]stycznia 2017 r., skarżąca zadeklarowała kwotę podatku do zwrotu w wysokości 103 000 zł. Składając korektę tej deklaracji, [...] kwietnia 2017 r., skarżąca nie zmieniła kwoty podatku do zwrotu. Na skutek kolejnej korekty z [...] listopada 2019 r. kwota przypadająca skarżącej do zwrotu uległa zwiększeniu o 102 180 zł, do 205 180 zł. Zwrot podatku w pierwotnej wysokości 103 000 zł spółka otrzymała [...] czerwca 2017 r. W tym wypadku również zwracając kwotę 103 000 zł organ nie miał wiedzy o rzeczywistej wysokości nadwyżki. Tak więc to sama spółka doprowadziła do zaniżenia kwoty, która miała prawo wcześniej dysponować, gdyby złożyła prawidłową deklarację. Sytuacja tego rodzaju nie rodzi jednak po stronie organu obowiązku zaprzestania naliczania odsetek. Tak więc, zdaniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, odsetki należało w niniejszym przypadku naliczać od upływu terminów płatności zobowiązań, do dnia do dnia zaliczenia nadpłat za sierpień i wrzesień 2019 r., na poczet zaległości (za te daty organ przyjął daty złożenia deklaracji VAT-7 za te miesiące). W tym zakresie organ uznał za prawidłowe stanowisko organu I instancji i utrzymał w mocy zaskarżone postanowienia. Skargi na postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej wniosła spółka, domagając się ich uchylenia, podobnie jak i uchylenia poprzedzających je postanowień organu I instancji, bądź też uchylenia zaskarżonych postanowień i przekazania spraw do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonym postanowieniom zarzuciła: ➢ naruszenie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonych postanowień organu I instancji, w części dotyczącej zaliczenia z urzędu nadpłaty podatku od towarów i usług za sierpień i wrzesień 2019 r. na poczet odsetek od zaległości, w sytuacji gdy zaskarżone postanowienia podlegały uchyleniu, z uwagi na naruszenie prawa, ➢ art. 233 § 1 pkt 2 Ordynacji, poprzez jego niezastosowanie i nieuchylenie zaskarżonych postanowień, które zostały wydane z naruszeniem prawa, ➢ art. 76 § 1 w zw. z art. 51 § 1, w zw. z art. 53 § 1 Ordynacji poprzez ich zastosowanie, skutkujące uznaniem za prawidłowe rozstrzygnięć organów I instancji, ➢ art. 51 § 1 w zw. z art. 53 § 1 w zw. z art. 76 § 1 Ordynacji poprzez błędne ich zastosowanie, skutkujące uznaniem, że organ - Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego prawidłowo stwierdził, że zaległości spółki powstały w sytuacji, w której stosowała ona uproszczenie wynikające z art. 33 a ustawy o VAT, Z ostrożności procesowej spółka zarzuciła też naruszenie art. 53 § 1 w zw. z art. 51 § 1 w zw. z art. 76 § 1 Ordynacji poprzez błędne ich zastosowanie, skutkujące uznaniem, że zaległość z tytułu importu towarów za listopad 2016 r. istniała po [...] grudnia 2016 r. i [...] stycznia 2017 r., pomimo, że w tych właśnie dniach rozliczyła ten podatek. Również z ostrożności procesowej spółka zarzuciła też naruszenie art. 53 § 1 w zw. z art. 51 § 1 w zw. z art. 76 § 1 Ordynacji poprzez błędne ich zastosowanie, skutkujące uznaniem, że zaległość z tytułu importu towarów za grudzień 2016 r. istniała po [...]stycznia 2017 r., pomimo że rozliczyła ten podatek ze Skarbem Państwa właśnie [...] stycznia 2017 r. W uzasadnieniach skarg podkreślono, że wbrew stanowisku organów, spółka była uprawniona do stosowania uproszczenia w płatności podatku VAT, o którym mowa w art. 33 a ustawy o VAT. Nawet jednak gdyby założyć hipotetycznie, że zaległości z tytułu podatku od importu rzeczywiście istniały, to straciły swój byt [...] grudnia 2016 r. i [...] stycznia 2017 r. Tak więc należne od zaległości odsetki należało liczyć do tych dat. Skarżąca podkreśliła również, że wyrok wydany przez Sąd w sprawie I SA/Rz 389/19 nie stanowi prejudykatu w niniejszych sprawach. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, w odpowiedziach na skargi, wniósł o ich oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Podstawową, sporną kwestią pomiędzy stronami jest to czy u skarżącej powstała zaległość w podatku VAT z tytułu importu towarów za okres od listopada do grudnia 2016 r. skoro jak twierdzi strona skarżąca stosowała preferencję (uproszczenie) wynikającą z art. 33a ustawy o VAT, za pozwoleniem organu I instancji a należny podatek z powyższego tytułu rozliczyła z wierzycielem tj. Skarbem Państwa. Skarżąca wywodzi, że w okolicznościach niniejszej sprawy w ogóle nie może być mowy o żadnej zaległości podatkowej, a w konsekwencji również o odsetkach za zwłokę, co przekłada się na nieuprawnione zaliczenie przez organy nadwyżki w podatku VAT za sierpień i wrzesień 2019 r. na poczet domniemanych zaległości w tym podatku za miesiące listopad - grudzień 2016 r. W tym aspekcie zgodzić się jednak należy z organem II instancji, że zagadnienie to nie podlegało badaniu i ocenie w postępowaniach zakończonych zaskarżonymi postanowieniami, a organ podatkowy działał niejako w warunkach związania decyzją Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie zmiany zgłoszeń celnych, w której zmieniony został kod metody płatności dla podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów z L" (odroczona płatność) na "H" (płatność przelewem bankowym). To w tamtym postępowaniu badane było spełnienie przez skarżącą warunków do rozliczenia w sposób uproszczony, na podstawie art. 33a ustawy o VAT i przesądzono, że skarżąca składając poszczególne zgłoszenia celne nie była uprawniona do preferencji wynikającej z art. 33a ustawy o VAT a podatek zadeklarowany w tych zgłoszeniach obowiązana była rozliczyć na zasadach ogólnych, wynikających z art. 33 ust. 1 ustawy o VAT. W/w decyzja stała się ostateczna w toku kontroli instancyjnej bowiem Dyrektor Izby Administracji Skarbowej decyzją z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] utrzymał ją w mocy, natomiast Sąd wyrokiem z dnia [...] września 2019 r. sygn. akt I SA/Rz 389/19 oddalił skargę wniesioną przez Spółkę na tę decyzję ostateczną. Zatem w niniejszej sprawie organy, w ramach prowadzonego postępowania w przedmiocie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych nie badały przesłanek sposobu rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów, a w konsekwencji nie mogły naruszyć regulacji normujących to zagadnienie – zarówno w sferze procesowej, jak i materialnej. Z tej perspektywy postanowienie w przedmiocie zaliczenia zwrotu podatku na poczet zaległych zobowiązań podatkowych ma charakter następczy i niejako techniczny. W tym postępowaniu pierwszorzędne znaczenie posiada ustalenie dwóch faktów: wystąpienia podstaw do zwrotu podatku i istnienia zaległości podatkowej. Brak któregokolwiek z nich wyklucza możliwość dokonania takiego zaliczenia. W razie jednak pozytywnych ustaleń w tym zakresie, konsekwencje są niemalże automatyczne, a co więcej nie pozostawiają organowi żadnej uznaniowości w tym zakresie. Kwestia należnego spółce zwrotu podatku nie budziła w sprawie żadnych wątpliwości, gdyż jego wysokość wprost wynika ze złożonych deklaracji za sierpień i wrzesień 2019 r. W zakresie drugiej przesłanki warunkującej wydanie postanowienia w przedmiocie zaliczenia zwrotu na poczet zaległości podatkowej, ustaleniu podlegał termin zapłaty zobowiązań w podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów dotyczących zgłoszeń celnych, objętych decyzją Naczelnika [...]Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2018 r., a co za tym, daty powstania zaległości podatkowych. Nie budzi wątpliwości także to, że obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów, objętych zgłoszeniami celnymi spółki, powstał w dniach ich złożenia, a termin do płatności wynikającego z tych zgłoszeń wynosił 10 dni. Wobec także bezspornego faktu - braku zapłaty podatku w tym terminie, powstały zaległości podatkowe, których daty powstania zostały prawidłowo ustalone w postanowieniu organu I instancji i podtrzymane w skarżonym postanowieniu. W świetle wystąpienia przesłanek do wydania postanowień jakie zapady przed organem I instancji, podtrzymanych skarżonymi rozstrzygnięciami, obowiązkiem organów było wypełnienie dyspozycji z art. 76 § 1 Ordynacji, 76a § 1 Ordynacji i w związku z art. 76b § 1 Ordynacji i dokonanie zaliczenia zwrotu na poczet stwierdzonych zaległości, według wskazanych w tych przepisach zasad, w tym także wynikających z art. 55 § 2 i art. 62 § 1 Ordynacji znajdujących zastosowanie w sprawie. Sposób wykładni tych przepisów oraz ich zastosowanie – co do zasady, w niniejszej sprawie nie był kwestionowany, więc nie ma potrzeby w tym miejscu powielać kompletnych w tym zakresie rozważań organu odwoławczego zawartych w uzasadnieniu skarżonego rozstrzygnięcia. Wobec niespełnienia przesłanek do stosowania uproszczenia, skarżąca nie nabyła prawa do rozliczenia podatku w oparciu o normę art. 33a ust. 1 ustawy o VAT. Zapłata podatku winna nastąpić na konto organu celnego, w myśl art. 33 ust. 4 i 6 ustawy o VAT, w terminie 10 dni licząc od dnia powiadomienia podatnika przez organ celny o wysokości należności podatkowych, w tym wypadku od daty złożenia zgłoszenia celnego. Należy podkreślić, że regułą jest rozliczenie podatku od towarów i usług, z tytułu importu towarów w zgłoszeniu celnym i jego zapłata na konto organu celnego – naczelnika urzędu skarbowego właściwego do poboru kwoty należności celnych przywozowych wynikających z długu celnego. Natomiast w procedurze uproszczonej podatnik może rozliczyć należny podatek od towarów i usług z tytułu importu towarów bez konieczności wcześniejszego opłacenia tego podatku do urzędu celnego. Możliwość odstąpienia od zapłaty podatku od towarów i usług na rachunek organu celnego jest jednak wyjątkiem od reguły i stanowi uprzywilejowanie dla importera, który wypełnia wszystkie konieczne do tego warunki. Odnosząc się do zarzutu podniesionego "z ostrożności procesowej" tyczącego nieprawidłowego naliczenia odsetek, zwłaszcza po okresie, kiedy, jak twierdzi skarżąca, dokonała rozliczenia podatku wynikającego z przedmiotowych zgłoszeń celnych w deklaracjach złożonych w miesiącach następujących po miesiącach, w których zostały dokonane przedmiotowe zgłoszenia celne, podkreślić należy przede wszystkim, że powstanie odsetek za zwłokę wynika ze zwłoki w zapłacie zobowiązania. W realiach niniejszej sprawy, wobec nieuzyskania prawa do rozliczenia podatku, na zasadach określonych w art. 33a ust. 1 ustawy o VAT, skarżącą zobowiązana była do zapłaty organowi celnemu nie tylko kwoty podatku, ale też odsetek, ponieważ w zaistniałej sytuacji powstała po jej stronie zwłoka w zapłacie zobowiązań. W niniejszych sprawach, stosownie do treści art. 53 1 i 3 Ordynacji, organy podatkowe obowiązane były do naliczenia odsetek za zwłokę, od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności podatku, z uwzględnieniem § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia z 2005 r., do dnia, włącznie z tym dniem, zaliczenia zwrotu podatku na poczet zaległości podatkowej. Skarżąca nie kwestionuje sposobu naliczenia odsetek od zaległości podatkowych lecz ich zasadność, wystarczy więc skonstatować, że metoda wyliczenia i rozliczenia tych odsetek z uwzględnieniem przywołanego wyżej rozporządzenia nie budzi wątpliwości Sądu. Podkreślić jedynie należy, że w sytuacji, gdy wystąpi zaległość podatkowa, to jednocześnie powstanie obowiązek uiszczenia odsetek za zwłokę. Organ odwoławczy zasadnie odwołał się do przepisów rozporządzenia w sprawie naliczania odsetek za zwłokę (...), które w kolejnych paragrafach (§ 4 do § 7) wyczerpująco określa także cezury do których nalicza się odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych. Odnosząc te regulacje do realiów niniejszej sprawy, zgodzić się przychodzi z organem II instancji, że odsetki za zwłokę należało naliczyć do dnia zaliczenia na zaległości zwrotu podatku od towarów i usług. Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 6 w/w rozporządzenia z 2005 r. odsetki naliczane są do dnia, włącznie z tym dniem, zaliczenia zwrotu podatku na poczet zaległości podatkowych. Skarżący poza kontestowaniem sposobu postąpienia przez organ w tej kwestii nie wskazuje na inną, odmienną od organu, podstawę swojego stanowiska. Warto zaznaczyć, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej przeanalizował także kwestię wpływu na treść rozstrzygnięcia korekt deklaracji podatkowych VAT-7 za sierpień i wrzesień 2016 r. z dnia [...] listopada 2019 r., w których to korektach wykazano dodatkowe kwoty do zwrotu. Z zestawienia i porównania kwot zobowiązania dotyczącego danego zgłoszenia celnego z dodatkową kwotą do zwrotu, wskazaną w w/w korektach wynika, że są to takie same kwoty. Jak wskazał organ II instancji, w dacie realizacji zwrotów podatku wynikających z pierwotnego rozliczenia Spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2016 r., organ podatkowy nie miał wiedzy, że rozliczenie, z którego zwroty te wynikają są błędne, gdyż na dzień dokonania przedmiotowych zwrotów w obrocie prawnym nie było jeszcze decyzji organu celnego w przedmiocie zmiany w/w zgłoszeń celnych, w zakresie metody płatności. Tak więc dokonane korekty nie mają wpływu na sposób zaliczenia zwrotu nadwyżki w podatku od towarów i usług za sierpień i wrzesień 2019 r. na poczet zaległości z tytułu podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów oraz odsetek od tych zaległości. Konsekwencją powyższego stanowiska jest uznanie za bezpodstawny zarzutu błędnie wykonanej funkcji kontrolnej przez organ II instancji, co oznacza, że utrzymanie zaskarżonych postanowień, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji, było prawidłowe. Mając więc na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), oddalił skargi.