III FZ 562/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu 23 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 października 2024 r. sygn. akt I SA/Gl 879/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi E.Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 31 maja 2024 r. nr 2401-IOD-2.4104.47.2022 UNP: 2401-24-139663 w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia oddalić zażalenie. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne" UZASADNIENIE Postanowieniem z 21 października 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 879/24, odrzucił skargę E.Z. (dalej: "Skarżąca", "Strona") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 31 maja 2024 r. w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z 29 sierpnia 2024 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 1.194 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego uznano za dokonane w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") z dniem 25 września 2024 r. W dniu 30 września 2024 r. uiszczono na rachunek bankowy sądu kwotę 400 zł tytułem wpisu od skargi. W przewidzianym prawem terminie skarżąca nie uiściła wpisu od skargi w pełnej wysokości. Prawidłowe wykonanie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego polega na wpłacie kwoty w wysokości i terminie określonym w wezwaniu. Z punktu widzenia treści normatywnej zawartej w art. 220 § 1 p.p.s.a. jakiekolwiek odstępstwa w tym zakresie nie są dopuszczalne. W tym stanie rzeczy stwierdzono, że skarga obarczona była brakiem fiskalnym, co uniemożliwiło nadanie jej dalszego prawidłowego biegu. W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd pierwszej instancji odrzucił skargę. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem wszczynającym postępowanie jest między innymi skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony wpis. W tym przypadku wzywa się wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu skarga podlega odrzuceniu. W sytuacji nieuiszczenia wpisu od skargi sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., wzywając skarżącą do uiszczenia wpisu uzupełniającego od złożonej skargi w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego uznano za dokonane w trybie art. 73 p.p.s.a. z dniem 25 września 2024 r. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał zatem 2 października 2024 r. W dniu 30 września 2024 r. uiszczono na rachunek bankowy sądu kwotę 400 zł tytułem wpisu od skargi, pomimo że w przedmiotowej sprawie wpis od skargi wynosił 1.194 zł zgodnie z zarządzeniem z 29 sierpnia 2024 r. Uiszczenie wpisu w niepełnej wysokości nie mogło być zatem uznane za prawidłowe wykonanie przez stronę obowiązku fiskalnego związanego z wniesieniem skargi. W konsekwencji słusznie sąd pierwszej instancji odrzucił skargę. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.