I OZ 739/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 10 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SA/Lu 749/23 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi i uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi P.Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białej Podlaskiej z 12 października 2023 r. nr SKO.4010.GR/642/23 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 10 kwietnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił wniosek P.Z. (dalej: skarżący) o przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi i uzupełnienia braku formalnego skargi. Zażalenie na ww. postanowienie w części, tj. w zakresie, w jakim Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, złożył skarżący wnosząc o przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Spóźniony zaś lub z mocy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.). Z brzmienia powołanych przepisów wynika, że Sąd w pierwszej kolejności ocenia, czy wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony z zachowaniem terminu. Dopiero w razie uznania, że termin ten został zachowany, badaniu podlegają przesłanki uprawdopodobniające brak winy w uchybieniu terminu do dokonania danej czynności procesowej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zgodzić się z Sądem pierwszej instancji, że w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi został złożony po terminie do jego wniesienia i tym samym na podstawie art. 88 p.p.s.a. podlegał odrzuceniu. Rację ma bowiem Sąd meriti, że przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia ww. braku ustała 8 lutego 2024 r., tj. w dniu, w którym skarżącemu został doręczony odpis postanowienia z 31 stycznia 2024 r., odrzucającego skargę. Niewątpliwe zatem to od tego dnia rozpoczął bieg termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego, poprzez wskazanie numeru PESEL skarżącego. Siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 i 3 p.p.s.a. upływał zatem 15 lutego 2024 r. Skarżący zaś przedmiotowy wniosek złożył dopiero 19 lutego 2024 r., a zatem z uchybieniem ww. terminu. Mając zatem na uwadze jednoznaczną treść art. 88 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo odrzucił ww. wniosek. Odnosząc się natomiast wprost do zażalenia skarżącego zauważyć należy, że co do zasady nie kwestionuje on, że dniem, z którym ustała przyczyna uchybienia terminu, jest dzień, w którym odebrał on odpis postanowienia o odrzuceniu skargi. W jego jednak ocenie przyczyna uchybienia ww. terminowi nie leżała po jego stronie, a wynikała z wadliwego wskazania daty doręczenia przesyłki na stronie Poczty Polskiej. W ocenie Naczelnego Sadu Administracyjnego okoliczność ta nie mogła stanowić skutecznej postawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia zgodnie z wnioskiem strony skarżącej. Argumentacja skarżącego stanowi bowiem uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego, który nie jest przedmiotem rozstrzygnięcia w niemniejszej sprawie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo zatem Sąd I instancji uznał, że skarżący uchybił terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego. W świetle powyższego uznać należy, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, okoliczności powołane w zażaleniu nie podważyły bowiem prawidłowej oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawartej w postanowieniu z 10 kwietnia 2024 r. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.