VII SA/Wa 2315/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Ostrowska Sędziowie: sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły asesor WSA Aneta Żak (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi U. na decyzję Ministra Edukacji i Nauki z dnia 16 marca 2023 r. nr 194/301/2022-1 w przedmiocie przyznania kategorii naukowej w dyscyplinie nauki farmaceutyczne oddala skargę UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z 16 marca 2023 r. nr 194/301/2022-1 Minister Edukacji i Nauki, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 i 2185), dalej: k.p.a., oraz art. 269 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 574 z późn. zm.), dalej: p.s.w.n., po rozpatrzeniu wniosku [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję własną z 27 lipca 2022 r. nr 194/301/2022 o przyznaniu [...] (dalej jako: UJ lub skarżący) kategorii naukowej B+ w dyscyplinie nauki farmaceutyczne. Decyzja ta została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy. Ww. decyzją z 27 lipca 2022 r. Minister Edukacji i Nauki (dalej: MEiN), na podstawie art. 269 ust. 1 p.s.w.n., przyznał UJ kategorię naukową B+ w dyscyplinie nauki farmaceutyczne. Minister wskazał, że zgodnie z art. 274 ust. 1 pkt 1 p.s.w.n., ewaluację jakości działalności naukowej przeprowadził organ opiniodawczo-doradczy Ministra jakim jest Komisja Ewaluacji Nauki (dalej jako: KEN lub Komisja). Ewaluację przeprowadzono na podstawie informacji zawartych w Zintegrowanym Systemie Informacji o Szkolnictwie Wyższym i Nauce POL-on (dalej jako: system POL-on), dotyczących działalności [...] według stanu na dzień 31 grudnia 2021 r. dostępnych w tym systemie na dzień 31 stycznia 2022 r. Zgodnie z art. 324 ust. 1 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1669 z późn. zm.), dalej: ustawa wprowadzająca, ewaluacja obejmowała lata 2017-2021. Minister wyjaśnił, że rodzaje osiągnięć naukowych i artystycznych uwzględnianych w ewaluacji, szczegółowe kryteria i sposób oceny osiągnięć, sposób określania kategorii naukowej oraz sposób przeprowadzania ewaluacji określają przepisy rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 22 lutego 2019 r. w sprawie ewaluacji jakości działalności naukowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 661), dalej jako: rozporządzenie. Wskazał, że zgodnie z art. 267 ust. 1 p.s.w.n., podstawowymi kryteriami ewaluacji są: kryterium I - poziom naukowy lub artystyczny prowadzonej działalności naukowej; kryterium II - efekty finansowe badań naukowych i prac rozwojowych; kryterium III - wpływ działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki. Komisja dokonała odrębnej oceny działalności naukowej skarżącego w każdym z powyższych kryteriów, a opinie i stanowiska zostały wprowadzone do systemu POL-on, w którym skarżący sprawozdawał swoje osiągnięcia w służącym temu celowi module SEDN (System Ewaluacji Dorobku Naukowego). Na podstawie wyników ewaluacji Komisja podjęła uchwałę nr 21/2022 z 9 czerwca 2022 r., w której zaproponowała przyznanie UJ w dyscyplinie nauki farmaceutyczne kategorii naukowej B+. Minister, po zapoznaniu się z osiągnięciami naukowymi skarżącego oraz wynikami oceny Komisji wskazał, że w pierwszej kolejności ustalił liczbę pracowników prowadzących na UJ działalność naukową w dyscyplinie nauki farmaceutyczne, którzy wskazali tę dyscyplinę w oświadczeniu, o którym mowa w art. 343 ust. 7 p.s.w.n., oraz złożyli oświadczenie, o którym mowa w art. 265 ust. 5 p.s.w.n., zwaną dalej "liczbą N". Na podstawie danych z systemu POL-on według stanu na 31 grudnia w poszczególnych latach objętych ewaluacją organ ustalił, że liczba N=181,39. Minister podał następnie, że poziom naukowy prowadzonej działalności naukowej (kryterium I) został oceniony z uwzględnieniem przepisów § 8 oraz § 16 oraz 17 rozporządzenia oraz wskazał, że suma udziałów jednostkowych w publikacjach naukowych uwzględnianych w ocenie w dyscyplinie naukowej nauki farmaceutyczne, która zgodnie z § 17 ust. 5 nie mogła być większa niż 3-krotność liczby N, w oparciu o przepis § 17 ust. 8 pkt 1 rozporządzenia została zmniejszona o 15, gdyż 5 pracowników nie upoważniło skarżącego do wykazania do celów ewaluacji żadnej z publikacji naukowych w dyscyplinie nauki farmaceutyczne, o których mowa w § 8 pkt 1 albo 3 albo w § 12 ust. 6 rozporządzenia. W związku z powyższym, uwzględnionych mogło być nie więcej niż 529,17 udziałów jednostkowych w publikacjach naukowych autorstwa albo współautorstwa osób, o których mowa w § 11 ust. 1 rozporządzenia. Po zapoznaniu się z oceną dokonaną przez Komisję Minister stwierdził, że udziały jednostkowe poszczególnych autorów publikacji uwzględnionych w ewaluacji, a także wartość punktowa tych udziałów zostały obliczone w sposób prawidłowy. Przy ustalaniu wartości punktowej stosowano art. 324 ust. 2-2b ustawy wprowadzającej oraz odpowiednie przepisy rozporządzenia, uwzględniając właściwe wykazy czasopism naukowych oraz wydawnictw publikujących recenzowane monografie naukowe, szczegółowo wymienione w treści decyzji. Na podstawie informacji wprowadzonych do systemu POL-on, algorytm optymalizujący (§ 24 ust. 1 rozporządzenia) dokonał wyboru osiągnięć stanowiących podstawę ewaluacji, w sposób zapewniający uzyskanie maksymalnego wyniku punktowego przy uwzględnieniu warunków określonych w § 17, § 18 oraz § 34-36. W dniu 10 lutego 2022 r. UJ otrzymał w systemie POL-on wykaz osiągnięć wybranych w wyniku zastosowania algorytmu optymalizującego. Zgodnie z § 24 ust. 3 rozporządzenia, kierownik podmiotu podlegającego ewaluacji mógł wskazać do oceny inne osiągnięcia niż wybrane w wyniku zastosowania algorytmu optymalizującego, jednak nie skorzystał z tej możliwości. W kryterium I uwzględniono zatem tylko osiągnięcia naukowe wskazane w opisany powyżej sposób. Po zapoznaniu się z informacjami dotyczącymi osiągnięć publikacyjnych skarżącego przedstawionych do ewaluacji oraz po szczegółowym przeanalizowaniu wyników oceny dokonanej przez Komisję, Minister stwierdził, że punktacja dla osiągnięć zaakceptowanych przez Komisję została ustalona w sposób prawidłowy. Minister zgodził się z oceną Komisji, że niektóre zgłoszone przez UJ osiągnięcia nie spełniają warunków określonych w rozporządzeniu. Biorąc pod uwagę informacje wprowadzone przez UJ do systemu POL-on, Minister stwierdził, że Komisja zasadnie nie uwzględniła w ewaluacji 2 artykułów naukowych o numerach ID: [...], [...] uznając, iż osiągnięcia te nie miały związku z zatrudnieniem autora/współautora lub odbywaniem przez niego kształcenia w szkole doktorskiej prowadzonej przez UJ. Na podstawie danych w systemie POL-on stwierdzono, że data publikacji jest wcześniejsza niż data zatrudnienia pracownika będącego autorem lub współautorem publikacji w ewaluowanym podmiocie lub rozpoczęcia kształcenia w szkole doktorskiej. W związku z powyższym, liczba punktów za uwzględnione w ocenie udziały jednostkowe w publikacjach wyniosła ostatecznie 55479. Dokonując oceny poziomu naukowego prowadzonej działalności uwzględnia się również przyznane patenty na wynalazki, prawa ochronne na wzory użytkowe oraz wyłączne prawa hodowców do odmian roślin (§ 8 pkt 5 rozporządzenia). Zgodnie z § 11 ust. 4 rozporządzenia, liczba tych osiągnięć uwzględnianych w ewaluacji nie może być większa niż liczba N. Podmiot wykazał 15 patentów na wynalazki, nie wykazał natomiast innych praw ochronnych. Komisja uwzględniła wszystkie zgłoszone patenty na wynalazki, przyznając 1200 punktów, a Minister do stanowiska KEN się przychylił, uznając, że ocena ww. osiągnięć została dokonana w sposób prawidłowy i zgodny z obowiązującymi przepisami. W związku z powyższym, w ramach oceny w kryterium I w dyscyplinie nauki farmaceutyczne przyznał łącznie 56679 punktów. Ocena UJ w kryterium I ewaluacji ustalona zgodnie z zależnością określoną § 21 rozporządzenia wyniosła QI= 312,47. W kryterium II: [...], jak wyjaśnił Minister, uwzględnia się projekty, o których mowa w § 22 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia, a także przychody z tytułu komercjalizacji wyników badań naukowych lub prac rozwojowych lub know-how związanego z tymi wynikami oraz przychody z tytułu usług badawczych świadczonych na zlecenie podmiotów nienależących do systemu szkolnictwa wyższego i nauki. Spośród osiągnięć wskazanych przez UJ w systemie POL-on Komisja pozytywnie zaopiniowała 76 projektów, przyznając punktów 915,69. Ustalając punktację stosowano przeliczniki punktowe określone w § 22 ust. 4 rozporządzenia, z uwzględnieniem zwiększeń punktacji wynikających z ust. 6. W systemie POL-on, w którym UJ sprawozdawał wszystkie realizowane projekty, w module SEDN zapewniono mu dostęp do szczegółowego wykazu uwzględnionych projektów wraz z punktacją za każdy z nich, wynikającą z przywołanych wyżej przepisów rozporządzenia. Komisja oceniła także następujące osiągnięcia: 1) 3 dotyczące komercjalizacji wyników badań naukowych lub prac rozwojowych lub know-how związanego z tymi wynikami; 2) 85 usług badawczych świadczonych na zlecenie podmiotów nienależących do systemu szkolnictwa wyższego i nauki. Komisja uwzględniła 87 spośród zgłoszonych osiągnięć i nie uznała przychodów z 1 usługi badawczej na łączną kwotę 120 zł z uwagi na to, że zleceniodawcą był podmiot należący do systemu szkolnictwa wyższego i nauki. Na podstawie § 22 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia, przy ustalaniu punktacji za ww. osiągnięcia stosowano przelicznik 1 pkt za 10 000 zł przychodu. Równocześnie, liczba punktów, jakie podmiot może uzyskać za te osiągnięcia, nie może przekroczyć 10-krotności liczby N. W związku z powyższym, skarżący uzyskał z tytułu ww. przychodów 158,14 punktu. Łącznie, za osiągnięcia w ramach kryterium II ewaluacji przyznano 1073,83 punktu. Ocena w kryterium II ewaluacji, ustalona zgodnie z zależnością określoną § 22 ust. 9 rozporządzenia, wyniosła Q II = 5,92. W ramach oceny w kryterium III, tj. wpływu działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki, zgodnie z § 23 ust. 3 rozporządzenia, skarżący był zobowiązany przedstawić do oceny 3 opisy wpływu. Przedstawione oceny podlegały ocenie 2 ekspertów powołanych przez Ministra na wniosek Przewodniczącego Komisji. Poszczególne opisy wpływu zostały ocenione przez ekspertów w sposób następujący: 1) [...]- Ocena: 0 pkt (20 pkt za zasięg wpływu i 0 pkt za znaczenie wpływu). Uznano, że podana w opisie wpływu interdyscyplinarność nie wystąpiła, gdyś sama współpraca naukowców reprezentujących różne dyscypliny naukowe nie spełnia tego warunku. Mimo przyznania 20 pkt za zasięg wpływu, punktacja całkowita za to osiągnięcie wynosi 0 pkt, zgodnie z § 23 ust. 7a pkt 2 rozporządzenia; 2) [...]- Ocena: 0 pkt, w tym 0 pkt za zasięg wpływu i 0 pkt za znaczenie wpływu. Eksperci wskazali, że podana w opisie wpływu interdyscyplinarność nie wystąpiła. Sama współpraca naukowców reprezentujących różne dyscypliny naukowe nie spełnia tego warunku. 3) [...]- Ocena: 0 pkt, w tym 0 pkt za zasięg wpływu i 0 pkt za znaczenie wpływu. Eksperci wskazali, że podana w opisie wpływu interdyscyplinarność nie wystąpiła. Sama współpraca naukowców reprezentujących różne dyscypliny naukowe nie spełnia tego warunku. Eksperci uznali, że interdyscyplinarność badań naukowych lub prac rozwojowych nie miała kluczowego znaczenia dla powstania danego wpływu. W związku z powyższym, ocena w III kryterium ewaluacji, ustalona zgodnie z § 23 ust. 11 rozporządzenia jako średnia arytmetyczna uzyskanych ocen opisów wpływu wynosi QIII = 0. Minister wskazał następnie, że zgodnie z § 27 ust. 1 rozporządzenia, Komisja określiła kategorię naukową proponowaną dla skarżącego w dyscyplinie naukowej nauki farmaceutyczne na podstawie porównania przyznanych mu ocen, w ramach poszczególnych kryteriów ewaluacji, z odpowiednimi wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowych A, B+ i B, stosując algorytm określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia. Do porównania zastosowano próg pełnego przewyższania G, ustalony przez Komisję uchwałą nr 15/2022 z dnia 27 kwietnia 2022 r. w wysokości 0,3. Biorąc pod uwagę przesłanki określone w § 26 ust. 2 rozporządzenia, Komisja uchwałą nr 15/2022 z dnia 27 kwietnia 2022 r. określiła proponowane wartości referencyjne dla poszczególnych dyscyplin naukowych i artystycznych. Na jej podstawie, w dniu 13 maja 2022 r. Minister ustalił wartości referencyjne dla kategorii naukowych A, B+ i B dla poszczególnych dyscyplin naukowych i artystycznych. Całkowity wynik punktowy porównania ocen, jakie skarżący uzyskał w poszczególnych kryteriach z tytułu prowadzenia działalności naukowej w dyscyplinie nauki farmaceutyczne, z każdą z odpowiednich wartości referencyjnych, został obliczony z uwzględnieniem wag przypisanych poszczególnym kryteriom ewaluacji - zgodnie z tabelą nr 2 w załączniku nr 2 do rozporządzenia. Dla dyscypliny nauki farmaceutyczne wagi te wynoszą: kryterium I "Poziom naukowy lub artystyczny prowadzonej działalności naukowej" - 60; kryterium II "Efekty finansowe badań naukowych i prac rozwojowych" - 20; kryterium III "Wpływ działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki" - 20. Dokonane z uwzględnieniem powyższych wag porównanie ocen uzyskanych przez skarżącego w dyscyplinie nauki farmaceutyczne według poszczególnych kryteriów z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowej A dało całkowity wynik punktowy -51,4, porównanie z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowej B+ dało całkowity wynik punktowy 1,4, a porównanie z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowej B dało całkowity wynik punktowy 56,6. Uzyskane wyniki punktowe, zgodnie z § 27 rozporządzenia, stanowiły podstawę do zaliczenia działalności naukowej UJ w dyscyplinie nauki farmaceutyczne do kategorii naukowej B+. Minister stwierdził, że ocena została przeprowadzona przez Komisję zgodnie z przepisami ustawy i rozporządzenia, zaakceptował w całości wyniki oceny osiągnięć naukowych UJ w ewaluowanej dyscyplinie i nie przedstawił uwag do jej wyników. W dniu 27 sierpnia 2022 r. skarżący zwrócił się do Ministra z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, kwestionując prawidłowość oceny dokonanej przez Komisję w zakresie osiągnięć wskazanych w kryterium I i III. W wyniku rozpatrzenia tego wniosku, Minister wydał zaskarżoną decyzję z 16 marca 2023 r. utrzymującą w mocy decyzję własną z 27 lipca 2023 r. W jej uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 269 ust. 5 p.s.w.n., wniosek skarżącego został przekazany do zaopiniowania przez Komisję, która dokonała ponownej oceny osiągnięć skarżącego oraz odniosła się do jego zarzutów i argumentów. Opinie i stanowiska Komisji zostały wprowadzone do modułu SEDN w systemie POL-on. Porównanie wyników ponownej oceny z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowych A, B+ i B wykazało, że skarżącemu w dyscyplinie nauki farmaceutyczne powinna zostać przyznana kategoria naukowa B+ i taką kategorię Komisja zaproponowała. Minister przypomniał, że podstawę faktyczną wydawanych decyzji stanowią dane wprowadzone przez podmioty do systemu POL-on, w określonym przepisami terminie. Za prawidłowość i rzetelność danych oraz terminowość ich wprowadzania do systemu POL-on odpowiada osoba kierująca danym podmiotem. Minister stwierdził następnie, że skarżący nie wniósł zastrzeżeń co do prawidłowości ustalenia liczby N. Odnośnie do zarzutów dotyczących oceny przyjmowanej w ramach kryterium I, dotyczących nieprawidłowości przy dokonywaniu zmiany wykazu czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji międzynarodowych, z uwagi na brak ich przygotowania przez Komisję, Minister wskazał, że zgodnie z art. 267 ust. 2 pkt 2 p.s.w.n., sposób sporządzania wykazu czasopism oraz sposób ustalania i przypisywania im liczby punktów został określony w ww. rozporządzeniu w sprawie sporządzania wykazów wydawnictw monografii naukowych oraz czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji międzynarodowych. W ramach postępowania ewaluacyjnego nie dokonuje się oceny prawidłowości sporządzenia wykazu, jednak organ wyjaśnił, że każdy wykaz ogłaszany przez Ministra był przygotowany na podstawie projektu wykazu przedstawionego przez Komisję. Wbrew stanowisku skarżącego, wykaz ogłoszony komunikatem z dnia 1 grudnia 2021 r. został sporządzony przez Ministra na podstawie projektu przygotowanego przez Komisję i przekazanego w uchwale Komisji nr 42/2021 z dnia 29 listopada 2021 r. Podmiot powołał się we wniosku na wcześniejszą uchwałę Komisji nr 41/2021 z dnia 17 listopada 2021 r. w sprawie czasopism zawartych w wykazie zestawionym na podstawie pism od podmiotów, które wystąpiły do Ministra Edukacji i Nauki o podwyższenie punktacji bądź zwróciły się o umieszczenie ich na Wykazie czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji międzynarodowych. Uchwała ta jednak potwierdza, że Minister przekazał Komisji wszystkie wystąpienia o zmianę punktacji lub ujęcie czasopisma w wykazie z prośbą o stanowisko, a ponadto wskazano w niej, że Komisja pracuje nad przedstawieniem Ministrowi projektu wykazu. Skarżący wskazał, że "Zmiany w wykazie czasopism każdorazowo mają być przygotowane przez Komisję" - i tak też się stało. Minister podkreślił, że sporządzając wykaz na podstawie projektu Komisji Minister nie jest ograniczony wyłącznie do propozycji przedstawionych przez to gremium - gdyby tak było, sporządzanie wykazu byłoby kompetencją Komisji, a nie Ministra. Odnosząc się do oceny Komisji, która uznała, że uprzednio odrzucone artykuły naukowe o numerach ID: [...] i [...], spełniają warunki określone w rozporządzeniu, Minister stwierdził, że zarzut UJ dotyczący niezgodnego z ustawą nieuwzględnienia w ewaluacji osiągnięć uczestników studiów doktoranckich jest niezasadny, gdyż celem ustawodawcy było włączenie do ewaluacji jakości działalności naukowej doktorantów ze szkół doktorskich. Wynikało to ze zmiany podejścia do modelu kształcenia doktorantów, którzy w nowym systemie są traktowani bardziej jako młodzi naukowcy, prowadzący działalność naukową, w odróżnieniu od dotychczasowego modelu kształcenia doktorantów w sposób zbliżony do studiów wyższych (studia doktoranckie jako studia III stopnia). Możliwości uwzględniania w ewaluacji osiągnięć uczestników studiów doktoranckich, niebędących równocześnie pracownikami ewaluowanego podmiotu nie przewidują również przepisy rozporządzenia. (zob. § 11 ust. 1 rozporządzenia). Minister zaznaczył, że o braku możliwości uwzględnienia w ewaluacji osiągnięć uczestników studiów doktoranckich UJ był informowany jeszcze przed rozpoczęciem ewaluacji (pismo [...] z 24 marca 2021 r.). Niezależnie od powyższego Minister postanowił rozstrzygnąć powyższą sporną kwestię na korzyść uczelni i - uwzględniając pozytywną opinię Komisji oraz fakt, że osoby te zostały zatrudnione przez skarżącego po odbyciu studiów doktoranckich - pozostawił punktację przyznaną przez Komisję. W związku z powyższym, liczba punktów za uwzględnione w ocenie udziały jednostkowe w publikacjach wyniosła ostatecznie 55 759 punktów. Minister uwzględnił również wszystkie zgłoszone patenty na wynalazki, przyznając za nie 1 200 punktów, co skutkowało przyznaniem w kryterium I w dyscyplinie nauki farmaceutyczne łącznie 56 959 punktów. W konsekwencji, ocena uczelni w kryterium I ewaluacji, ustalona po ponownym rozpatrzeniu sprawy zgodnie z zależnością określoną § 21 rozporządzenia, wyniosła QI = 314,01. Ocena UJ w kryterium II ewaluacji, ustalona po ponownym rozpatrzeniu sprawy zgodnie z zależnością określoną § 22 ust. 9 rozporządzenia, wyniosła Q II = 5,92. W ramach oceny dokonywanej z uwzględnieniem kryterium III skarżący zakwestionował prawidłowość oceny trzech opisów wpływu uznając, iż przyznana punktacja nie oddaje rzeczywistego wpływu prowadzonej działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki. Po ponownej ocenie poszczególne opisy wpływu zostały ocenione przez ekspertów w sposób następujący: 1[...] - Ocena: 55 pkt, tym 30 pkt za zasięg wpływu i 25 pkt za znaczenie wpływu. Eksperci uznali, że interdyscyplinarność badań naukowych lub prac rozwojowych nie miała kluczowego znaczenia dla powstania tego wpływu. 2) [...]- Ocena: 65 pkt, w tym 40 pkt za zasięg wpływu i 25 pkt za znaczenie wpływu. Eksperci uznali, że interdyscyplinarność badań naukowych lub prac rozwojowych nie miała kluczowego znaczenia dla powstania danego wpływu. 3) [...]- ocena: 75 pkt, w tym 50 pkt za zasięg wpływu i 25 pkt za znaczenie wpływu. Eksperci uznali, że interdyscyplinarność badań naukowych lub prac rozwojowych nie miała kluczowego znaczenia dla powstania danego wpływu. W związku z powyższym, ocena podmiotu w ramach III kryterium ewaluacji, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, ustalona - zgodnie z § 23 ust. 11 rozporządzenia - jako średnia arytmetyczna uzyskanych ocen opisów wpływu, wynosi Q iii = 99. W odniesieniu do powyższych ustaleń Minister wskazał, że porównanie ocen uzyskanych przez uczelnię w dyscyplinie nauki farmaceutyczne według poszczególnych kryteriów z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowej A dało całkowity wynik punktowy - 43,6, porównanie z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowej B+ dało całkowity wynik punktowy 27,4, a porównanie z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowej B dało całkowity wynik punktowy 96,6. Uzyskane wyniki punktowe, zgodnie z § 27 rozporządzenia, stanowiły podstawę do ponownego zaliczenia przez Komisję działalności naukowej skarżącego w dyscyplinie nauki farmaceutyczne do kategorii naukowej B+. W związku z powyższym, zaskarżona decyzja powinna zostać utrzymana w mocy, gdyż wyniki uzyskane przez uczelnię po ponownej ocenie nie pozwalają na przyznanie jej wyższej kategorii naukowej w dyscyplinie nauki farmaceutyczne. Skargę na opisaną decyzję MEiN z 16 marca 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł [...] , zaskarżając ją w całości, zarzucając wydanie zaskarżonej decyzję oraz poprzedzającej ją decyzji z 27 lipca 2022 r. z naruszeniem: 1) prawa stanowiącym podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, tj. naruszeniem art. 6 k.p.a. poprzez wydanie decyzji w oparciu o kryteria i wskaźniki nie wynikające z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, w tym w oparciu o regulacje sprzeczne z aktami normatywnymi hierarchicznie wyższymi oraz podjętymi z rażącym naruszeniem prawa, co powoduje, że wydana decyzja jest obarczona wadą nieważności z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.; 2) przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 267 ust. 2 pkt 1 p.s.w.n. polegające na zaprzeczeniu wyrażonego w ustawie wymogu porównywalności wyników w obrębie dyscypliny, co miało istotny wpływ na wynik sprawy; 3) przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 265 ust. 2 oraz ust. 9 p.s.w.n. poprzez oparcie stosowania sankcji wyłącznie na wykazie opublikowanym w ostatnim miesiącu/roku okresu ewaluacji w zakresie w jakim pomija osiągnięcia pracowników jednostki ewaluowanej w odniesieniu do artykułów naukowych opublikowanych w czasopiśmie naukowym publikującym artykuły lub w recenzowanych materiałach z konferencji międzynarodowej, ujętych w międzynarodowych bazach czasopism naukowych o największym zasięgu w okresie 2017-2018, 4) przepisów postępowania mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a., poprzez sporządzenie uzasadnienia decyzji nie spełniającej wymagań stawianych uzasadnieniu decyzji administracyjnej; 5) przepisów postępowania mającym istotny wpływ na wynik sprawy, polegającym na zebraniu, rozpatrzeniu oraz dokonaniu przez organ oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., poprzez oparcie rozstrzygnięcia na uchwałach Komisji, których prawidłowość nie została skontrolowana przez organ i które nie były znane stronie, co uniemożliwiało stronie kontrolę prawidłowości rozstrzygnięcia opartego na tych uchwałach, 6) przepisów postępowania mającym istotny wpływ na wynik sprawy, polegającym na zebraniu, rozpatrzeniu oraz dokonaniu przez organ oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez błędne określenie wartości referencyjnych przez Ministra Edukacji i Nauki w dniu 13 maja 2022 r. dla dyscypliny nauki farmaceutyczne, a także niewyjaśnienie w decyzji, na podstawie jakich kryteriów zostały one określone; 7) przepisów postępowania mającym istotny wpływ na wynik sprawy, polegającym na zebraniu, rozpatrzeniu oraz dokonaniu przez organ oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., poprzez błędne dokonanie oceny opisu wpływu z uwagi na niezasadne przyznanie niższej oceny punktowej za znaczenie wpływu oraz brak uznania interdyscyplinarności poszczególnych osiągnięć skarżącego w przeprowadzonej ocenie oraz 8) przez brak uwzględnienia poszczególnych osiągnięć skarżącego w przeprowadzonej ocenie. Powołując się na zasadność powyższych zarzutów, UJ wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Ministra z 27 lipca 2022 r., jako obarczonych wadą nieważności z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., ewentualnie - o uchylenie obu ww. decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi. Skarżący wniósł ponadto o zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę MEiN ustosunkował się do zarzutów skargi oraz wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu, gdyż objęte nią decyzje nie naruszają prawa w sposób określony w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej jako: p.p.s.a.). Przedmiotem sądowej kontroli w tej sprawie są decyzje MEiN z 16 marca 2023 r. oraz 27 lipca 2022 r. w przedmiocie przyznania uczelni akademickiej kategorii naukowej, wydane w postępowaniu prowadzonym przez ww. organ na podstawie przepisów zawartych w Rozdziale 3 Działu VI (Ewaluacja jakości kształcenia, ewaluacja szkół doktorskich i ewaluacja jakości działalności naukowej) ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, przepisów ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz przepisów rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 22 lutego 2019 r. w sprawie ewaluacji działalności naukowej. Zakres ewaluacji działalności naukowej uczelni akademickiej, jaką jest skarżący UJ, określają prawidłowo przywołane i zastosowane w tej sprawie przepisy art. 265 p.s.w.n. Z uwagi na spełnienie przesłanek z art. 265 ust. 1 w zw. z ust. 1, działalność naukowa UJ w dyscyplinie nauki farmaceutyczne podlegała ewaluacji z mocy prawa. Obejmowała ona lata 2017-2021 i została przeprowadzona według trzech kryteriów określonych w art. 267 ust. 1 p.s.w.n., szczegółowo opisanych w części sprawozdawczej. Sąd zaznacza, że w ramach swojej kognicji nie jest uprawniony do dokonywania merytorycznej oceny działalności naukowej uczelni podlegającej procesowi ewaluacji, gdyż wymaga to posiadania wiadomości specjalnych, których sąd administracyjny z natury rzeczy nie ma. W zakresie kognicji sądu pozostaje zatem weryfikacja tego, czy w toku procedury ewaluacyjnej nie doszło do naruszenia trybu postępowania określonego właściwymi przepisami, w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Sądu, wynik ewaluacji UJ w rozważanym przypadku został przyjęty w postępowaniu przeprowadzonym zgodnie z zasadami wynikającymi z przepisów wskazanych powyżej aktów prawnych, szczegółowo cytowanymi i zinterpretowanymi w uzasadnieniach kontrolowanych decyzji. Postępowanie w sprawie przyznania kategorii naukowej jest procedurą wysoce sformalizowaną, a zasady jej prowadzenia zostały szczegółowo uregulowane w p.s.w.n. oraz ww. rozporządzeniu wykonawczym z 2019 r. W odniesieniu do przepisów ww. aktów prawnych należy stwierdzić, że sposób przyznawania kategorii naukowych stanowi połączenie oceny danych wprowadzonych przez uczelnię do systemu POL-on oraz oceny Komisji Ewaluacji Nauki. Stosownie bowiem do art. 274 ust. 1 pkt 1 p.s.w.n., przeprowadzanie ewaluacji jakości działalności naukowej należy do zadań Komisji Ewaluacji Nauki. Ewaluacja jest procesem dokonywania oceny, która obejmuje trzy kryteria wskazane w art. 267 ust. 1 p.s.w.n., których sposób oceny szczegółowo został ustalony w rozporządzeniu. Do porównania ocenianego w danej dyscyplinie podmiotu z wartościami referencyjnymi stosuje się algorytm, który uwzględnia zróżnicowane w zależności od dziedzin nauki wagi przypisane poszczególnym kryteriom. Łączy zatem ze sobą dwie metody: metodę parametryczną i metodę ekspercką. Cała procedura obywa się w sposób transparentny, w oparciu o przyjęte w rozporządzeniu wskaźniki. Podkreślić trzeba, że procedura ewaluacyjna gwarantuje sprawność i jednolitość wyników postępowania co do wszystkich porównywanych w ramach dyscypliny podmiotów. Podstawę faktyczną wydawanych decyzji stanowią dane wprowadzone przez podmioty do systemu POL-on w określonym przepisami terminie. Za prawidłowość i rzetelność danych oraz terminowość ich wprowadzania do systemu POL-on odpowiada osoba kierująca danym podmiotem. Kierownik skarżącego złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 354 ust. 4 ustawy, potwierdzające, iż dane wprowadzone do systemu POL-on są zgodne ze stanem faktycznym. Minister nie może ani uzupełnić w systemie POL-on informacji o działalności naukowej, ani korygować wprowadzonych danych (art. 343 ust. 2, art. 345 ust. 2 i art. 346 ust. 4 p.s.w.n.). W niniejszej sprawie wydanie objętych skargę decyzji, rozstrzygających o przyznaniu UJ w dyscyplinie nauki farmaceutyczne kategorii naukowej B+ poprzedziło, zgodnie z art. 268 ust. 1 p.s.w.n., podjęcie przez KEN uchwały w sprawie proponowanej kategorii naukowej na podstawie wyników ewaluacji, przeprowadzonej przez KEN na podstawie informacji zamieszczonych przez UJ w Zintegrowanym Systemie Informacji o Szkolnictwie Wyższym i Nauce POL-on. Uchwałę przewodniczący Komisji przekazał w Ministrowi w terminie 7 dni od dnia jej podjęcia (art. 268 ust. 2 p.s.w.n.), a następnie Minister - biorąc ją pod uwagę - w drodze decyzji administracyjnej przyznał skarżącej uczelni w dyscyplinie nauki o zdrowiu kategorię naukową B+ (art. 269 ust. 1 p.s.w.n.), podzielając stanowisko Komisji. Korzystając z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 269 ust. 4 p.s.w.n.) skarżący wniosek ten złożył, kwestionując w nim prawidłowość oceny dokonanej przez Komisję w zakresie osiągnięć wskazanych w kryterium I i III. Zgodnie z art. 269 ust. 5 ustawy, wniosek został przekazany przez Ministra do zaopiniowania przez Komisję, która dokonała ponownej oceny osiągnięć skarżącego uwzględnianych w ewaluacji, a także odniosła się do jego zarzutów. Opinie i stanowiska Komisji zostały wprowadzone do modułu SEDN w systemie POL-on. Porównanie wyników ponownej oceny z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowych A, B+ i B wykazało, że skarżącemu w dyscyplinie nauki farmaceutyczne powinna zostać przyznana kategoria naukowa B+ i taką kategorię Komisja zaproponowała. Uchwała Komisji nr 28/2022 z dnia 10 listopada 2022 r. została przekazana Ministrowi przez Przewodniczącego Komisji w dniu 17 listopada 2022 r. Rozpatrując ponownie sprawę Minister zapoznał się z opinią przedłożoną przez Komisję w ww. uchwale i oceną sporządzoną w module SEDN systemu POL-on oraz przeanalizował argumenty podniesione przez skarżącego we wniosku i stwierdził brak podstaw do uchylenia decyzji z dnia 27 lipca 2022 r. Sąd stwierdza, że ponownie rozpatrując sprawę Minister dokonał weryfikacji materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, co skutkowało zmianą ocen w zakresie Kryterium I (z 312,47 do 314,01) oraz Kryterium III (z 0 do 99). Jeśli chodzi ocenę dokonywaną w zakresie kryterium I, w postępowaniu wywołanym wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zarówno Komisja, jak i Minister uznały uprzednio odrzucone artykuły naukowe o numerach ID: [...] i [...]. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że Minister postanowił rozstrzygnąć kwestię dotyczącą ww. publikacji na korzyść uczelni - uwzględniając pozytywną opinię Komisji oraz fakt, że autorzy ww. publikacji zostali zatrudnieni przez uczelnię po odbyciu studiów doktoranckich - pozostawił punktację przyznaną przez Komisję. Stanowisko to nie budzi zastrzeżeń Sądu. W przypadku zaś oceny dokonywanej w zakresie kryterium III, przypomnieć należy, że we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący zakwestionował prawidłowość oceny trzech – spośród wymaganych i przedstawionych trzech - opisów wpływu, podnosząc, iż przyznana punktacja nie oddaje rzeczywistego wpływu prowadzonej działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki. Po ponownej ocenie poszczególne opisy wpływu zostały ocenione przez ekspertów w sposób następujący: 1) Rozwój postaci leku służącej lepszej współpracy terapeutycznej wśród pacjentów z dysfagią - Ocena: 55 pkt, tym 30 pkt za zasięg wpływu i 25 pkt za znaczenie wpływu. (Poprzednia ocena: 0/20/0); 2) Współopracowanie multimodalnych ligandów receptorów GPCR jako kandydatów na leki w terapii zaburzeń neuropsychiatrycznych - Ocena: 65 pkt, w tym 40 pkt za zasięg wpływu i 25 pkt za znaczenie wpływu. (poprzednia ocena: 0/0/0), 3) Rozwój nowej klasy leków przeznaczonych do terapii wybranych chorób neurologicznych, padaczki i bólu neuropatycznego - Ocena: 75 pkt, w tym 50 pkt za zasięg wpływu i 25 pkt za znaczenie wpływu. (poprzednia ocena (0/0/0). W odniesieniu do wszystkich trzech ocen wpływu eksperci uznali jednak, że interdyscyplinarność badań naukowych lub prac rozwojowych nie miała kluczowego znaczenia dla powstania danego wpływu. Okazało się to jednakże niewystarczające do przyznania skarżącemu wyższej kategorii naukowej (tj. A zamiast B+). Całkowity wynik punktowy porównania ocen, jakie skarżący uzyskał po ponownym rozpatrzeniu sprawy w poszczególnych kryteriach z tytułu prowadzenia działalności naukowej w dyscyplinie nauki farmaceutyczne, z każdą z odpowiednich wartości referencyjnych, został obliczony z uwzględnieniem wag przypisanych poszczególnym kryteriom ewaluacji - zgodnie z tabelą nr 2 w załączniku nr 2 do rozporządzenia. Na skutek ponownego rozpoznania sprawy, uzyskana przez uczelnię ocena porównana z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowej A dała całkowity wynik punktowy – 43,6 (w postępowaniu pierwszoinstancyjnym był to wynik – 51,4). Porównanie z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowej B+ dało całkowity wynik punktowy 27,4, a porównanie z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowej B dało całkowity wynik punktowy 96,6. Uzyskane wyniki punktowe, zgodnie z § 27 rozporządzenia, stanowiły podstawę do ponownego zaliczenia przez Komisję działalności naukowej skarżącego w dyscyplinie nauki o zdrowiu do kategorii naukowej B+, jak niewadliwie przyjęto w zaskarżonej decyzji. Jeśli chodzi o zarzuty skargi, to wskazać należy, że Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia nieważności zaskarżonych decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. zgodnie z wnioskiem skarżącego sformułowanym w skardze. Zarzut nieważności decyzji skarżący powiązał w skardze z rażącym naruszeniem przez organ art. 6 k.p.a., wyrażającego zasadę praworządności, a więc odnoszącą się do wymogu zgodności działania organu administracji publicznej z porządkiem prawnym. Naruszenia tego przepisu w formie kwalifikowanej skarżący upatruje, jak wyjaśnił, w tym, że doszło do zmiany punktacji czasopism i wydawnictw w toku okresu ewaluacji (w ostatnim jej okresie) wprowadzonej z rażącym naruszeniem prawa z uwagi na, po pierwsze, naruszenie ustawowej kompetencji KEN do przygotowania projektu wykazu czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji międzynarodowych (art. 274 ust. 1 pkt 2 p.s.w.n. oraz zasad wynikających z ww. rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 7 listopada 2018 r.), po drugie, włączenie do wykazu niektórych czasopism, mimo że nie spełniają one przesłanek określonych w § 6 rozporządzenia i jednoczesne pominięcie prestiżowych, międzynarodowych czasopism z dyscypliny nauk biologicznych o znaczącym współczynniku wpływu lub ich uwzględnienie z zaniżoną punktacją, po trzecie – wprowadzeniu zmiany z mocą wsteczną. Skarżący zauważył jednocześnie, że organ administracji publicznej nie jest uprawniony do kwestionowania zgodności powszechnie obowiązujących aktów normatywnych niższego rzędu z aktami normatywnymi wyższego rzędu i do odmowy ich zastosowania. W ocenie skarżącego, może to jednak uczynić Sąd poprzez pominięcie wadliwego komunikatu (wykazu czasopism). Odnosząc się do tej kwestii Sąd w składzie orzekającym w tej sprawie wskazuje, że podziela zapatrywania tut. Sądu wyrażone w innej rodzajowo tożsamej sprawie, iż zgodzić należy się ze stroną skarżącą, że szczegółowe kryteria ewaluacji powinny być znane przed początkiem okresu ewaluowanego, a jeśli nie było to możliwe, to powinny pozostać niezmienione do końca okresu podlegającego ocenie (zob. uzasadnienie wyroku tut. Sądu z 31 października 2023 r. wydanego w sprawie VII SA/Wa 1519/23). Sąd przyjmuje jednakże, że w toku ewaluacji procedura, która doprowadziła do sporządzenia wykazu czasopism nie podlega badaniu, a ponadto, że zbyt daleko idący jest pogląd skarżącego, wedle którego okoliczność, iż w procedurze ewaluacji Minister uwzględnił wykazy (do których sporządzenia upoważnia go expressis verbis art. 267 ust. 3 p.s.w.n.), obejmujące pozycje, które nie były konsultowane z KEN, czy przez ten organ doradczy Ministra rekomendowane, nakazuje stwierdzić nieważność kontrolowanych decyzji jako wydanych z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Jeśli zaś zarzucaną wadliwość procesu sporządzania wykazów traktować jako wadliwość procesu wydania objętych skargą decyzji, to stwierdzić należało, że skarżący nie wykazał, że miała ona wpływ na wynik tej konkretnej sprawy. Sądowa kontrola aktu stosowania prawa nie jest kontrolą abstrakcyjną, ale zakotwiczoną w okolicznościach faktycznych danej sprawy. Mając na uwadze treść art. 145 § 1 p.p.s.a. nie ulega zaś wątpliwości, że zaskarżona decyzja może ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Podnosząc kolejny zarzut, tj. zarzut naruszenia art. 267 ust. 2 pkt 1 p.s.w.n. skarżący twierdzi, że zastosowany mechanizm ewaluacyjny nie gwarantował porównywalności dokonań różnych jednostek, preferując mniejsze jednostki z samej swej natury, co skutkowało tym, że najwyższe kategorie (A+ lub A) uzyskały dyscypliny ulokowane w małych ośrodkach. Jak wyjaśnił skarżący, dokonane przezeń analizy statystyczne pokazują, że prawdopodobieństwo uzyskania wysokiej kategorii znacząco maleje wraz ze wzrostem liczby N (tj. liczby pracowników, o których mowa w art. 265 ust. 4). Zdaniem strony, jest to istotne zniekształcenie statystyczne zastosowanego w procesie ewaluacji mechanizmu, który systematycznie faworyzował jednostki o niskiej liczbie N. Skarżący podniósł, że takie zniekształcenie uznaje on za zaprzeczenie wyrażonego w ustawie wymogu porównywalności wyników w obrębie dyscypliny, a zatem za naruszenie art. 267 ust. 2 pkt 1 p.s.w.n. Zdaniem strony, na niekorzyść dużych ośrodków wpływa powiązanie badań z dydaktyką, gdyż w mniejszych ośrodkach można tworzyć zespoły naukowe skoncentrowane niemal wyłącznie na badaniach (i publikacjach), które nie zajmują się dydaktyką w takim stopniu jak pracownicy w dużych ośrodkach. Odnosząc się do tej kwestii Sąd stwierdza, że również i ona jest zbyt abstrakcyjne w skardze ujęta, by mogła stanowić podstawę uwzględnienia skargi. W art. 267 ust. 2 pkt 1 p.s.w. ustawodawca upoważnił Ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki do określenia, w drodze rozporządzenia rodzajów osiągnięć uwzględnianych w ewaluacji, definicji monografii naukowej i artykułu naukowego, szczegółowych kryteriów i sposobu oceny osiągnięć, sposobu określania kategorii naukowej, a także sposobu przeprowadzania ewaluacji, mając na uwadze, m.in. porównywalność wyników osiąganych przez podmioty w ramach dyscyplin. Sąd wskazuje, że przyjmuje za uprawnione wyjaśnienia organu, iż porównywalność wyników uzyskanych przez podmioty o różnej liczbie N została zapewniona przez ograniczenie liczby wykazywanych osiągnięć, jakie mogły być uwzględnione w ewaluacji do 3-krotności liczby N oraz poprzez ustalanie ocen w kryterium I i II w wyniku podzielenia sumy przyznanych podmiotowi punktów przez liczbę N. Skarżący podnosi ponadto w skardze, że wyniki ewaluacji są zaniżone również przez fakt, że w wykazie prac zgłoszonych do systemu SEDN pominięta została część wysoko punktowanych osiągnięć, które ukazały się w ostatnich tygodniach roku 2021, a których uwzględnienie w ewaluacji istotnie poprawiłoby wynik punktowy w kryterium I. Jak wyjaśnił, w przypadku publikacji z grudnia 2021 r. na wprowadzenie danych do systemu były jedynie dwa-trzy tygodnie i musiało się ono odbywać równolegle z weryfikacją danych za poprzednie miesiące, przy czym obowiązek ten spadał na grono zaledwie kilku osób kierujących dyscypliną lub obsługujących ją od strony administracyjnej. W ocenie Sądu, nie są to zarzuty, które uprawniałby do uwzględnienia skargi w oparciu o stwierdzenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Organ w odpowiedzi na skargę trafnie wskazał, że aczkolwiek w przypadku osiągnięć opublikowanych w grudniu 2021 r. na wprowadzenie danych do systemu istotnie pozostawało niewiele czasu, jednak taki sposób procedowania wynika wprost z obowiązujących przepisów, które określiły, że w ocenie uwzględnia się dane dostępne w systemie na dzień 31 stycznia roku, w którym przeprowadzana jest ewaluacja. Zauważyć jednak trzeba, że wymogom czasowym sprostać musiał nie tylko skarżący, ale wszystkie inne podmioty podlegające ewaluacji za tożsamy okres, a ponadto, jak wyjaśnił organ, niezależnie od powyższego, od I kwartału 2021 r., a więc rok przed rozpoczęciem ewaluacji, skarżący miał dostęp do danych sprawozdanych przez siebie w systemie POL-on - były one widoczne zarówno w module PBN, jak i SEDN. W module SEDN prezentowano dane o publikacji wraz z przypisaną punktacją dla wszystkich udziałów jednostkowych osób, które oświadczyły to osiągnięcie na rzecz skarżącego. Skarżący mógł zatem zweryfikować poprawność wprowadzonych informacji przed złożeniem przez kierownika skarżącego w styczniu 2022 r. oświadczenia, że dane są poprawne i zgodne ze stanem faktycznym. Ponadto, wszystkie korekty danych w module PBN były codziennie automatycznie aktualizowane w module SEDN, a zatem podmioty podlegające ewaluacji, w tym skarżący, miały możliwość dokonywania odpowiednich korekt danych przed rozpoczęciem ewaluacji. Zgodzić się zatem należało z organem, że podmiotom podlegającym ewaluacji zapewniono czas na sprawdzenie poprawności i kompletności danych, umożliwiając równocześnie skorygowanie błędnych informacji. Uwzględniając wyjaśnienia organu, że od października 2021 r. udostępniano podmiotom podlegającym ewaluacji robocze wykazy osiągnięć wybranych w wyniku zastosowania algorytmu optymalizującego, stwierdzić należy, że skarżący miał zatem co najmniej kilka miesięcy przed rozpoczęciem ewaluacji, by zauważyć brak w tym zestawieniu istotnych dla siebie publikacji, podjąć działania wyjaśniające i skorygować dane w systemie. Ponadto, co również istotne w odniesieniu do analizowanej kwestii, po rozpoczęciu ewaluacji i otrzymaniu w dniu 10 lutego 2022 r. wykazu osiągnięć wybranych ostatecznie w wyniku zastosowania algorytmu optymalizującego, kierownik skarżącego podmiotu miał 21 dni na wskazanie innych osiągnięć. Należy bowiem podkreślić, iż to, które z osiągnięć naukowych sprawozdanych przez pracowników uczelni w systemie POL-on podlegały ocenie w ewaluacji, zależało wyłącznie od decyzji kierownika skarżącego podmiotu. Mógł on albo zaakceptować osiągnięcia wybrane w wyniku zastosowania algorytmu optymalizującego, albo w ich miejsce wskazać inne spośród sprawozdanych w systemie POL-on. W tym przypadku dokonania takich korekt skarżący zaniechał. Kolejno zarzut skierowany przeciwko zaskarżonej decyzji dotyczy niewłaściwego zastosowania art. 265 ust. 2 oraz ust. 9 p.s.w. w zw. z § 17 ust. 8 pkt 1 rozporządzenia – a więc aplikowania przepisu określającego zasady zmniejszenia sumy udziałów jednostkowych w publikacjach naukowych uwzględnianych w ocenie ewaluowanego podmiotu w ramach danej dyscypliny naukowej. Również i on okazał się niezasadny. Zgodnie z art. 265 ust. 2 p.s.w.n., ewaluacja obejmuje osiągnięcia wszystkich pracowników prowadzących działalność naukową w podmiotach, o których mowa w ust. 1. Ewaluacją obejmuje się osiągnięcia, które powstały w związku z zatrudnieniem lub odbywaniem kształcenia w podmiocie (art. 265 ust. 6), zaś osiągnięcie, o którym mowa w ust. 6, może stanowić w szczególności: 1) monografia naukowa wydana przez wydawnictwo publikujące recenzowane monografie naukowe; 2) artykuł naukowy opublikowany w: a) czasopiśmie naukowym publikującym recenzowane artykuły lub recenzowanych materiałach z konferencji międzynarodowej, ujętych w międzynarodowych bazach czasopism naukowych o największym zasięgu, b) czasopiśmie naukowym będącym przedmiotem projektów finansowanych w ramach programu "Wsparcie dla czasopism naukowych", o którym mowa w art. 401. Zgodnie zaś z § 17 ust. 8 pkt 1 lit. d rozporządzenia, sumę udziałów jednostkowych w publikacjach naukowych uwzględnianych w ocenie ewaluowanego podmiotu w ramach danej dyscypliny naukowej zmniejsza się o 3 w przypadku każdego pracownika, który spełnia warunki określone w § 11 ust. 1 pkt 1 lub 3 i nie upoważnił ewaluowanego podmiotu do wykazania do celów ewaluacji żadnej z publikacji naukowych w tej dyscyplinie, o których mowa w § 8 pkt 1 albo 3 albo w § 12 ust. 6. Z uzasadnienia skargi wynika, że wskazany powyżej zarzut skarżący odnosi do oceny w ramach kryterium I trzech pracowników: S.Z. - osiągnięcie w SEDN: [...], M. N. - osiągnięcie w SEDN: [...] oraz [...], J. K. - osiągnięcie w SEDN: [...]), których prace zostały ujęte jako osiągnięcia (zostały przyznane za nie punkty), a jednocześnie została nałożona sankcja na podmiot ewaluowany, co jest zdaniem odwołującego nieuzasadnione. W odniesieniu do tego zarzutu Sąd zauważa, że z akt sprawy wynikają następujące kwestie: 1) Na podstawie informacji wprowadzonych do systemu POL-on, algorytm optymalizujący, o którym mowa w § 24 ust. 1 rozporządzenia, dokonał wyboru osiągnięć stanowiących podstawę ewaluacji, w sposób zapewniający uzyskanie maksymalnego wyniku punktowego przy uwzględnieniu warunków określonych w § 17, § 18 oraz § 34-36. W dniu 10 lutego 2022 r. UJ otrzymał w systemie POL-on wykaz osiągnięć wybranych w wyniku zastosowania algorytmu optymalizującego. Zgodnie z § 24 ust. 3 rozporządzenia, kierownik podmiotu podlegającego ewaluacji mógł wskazać do oceny inne osiągnięcia niż wybrane w wyniku zastosowania algorytmu optymalizującego. Podmiot nie skorzystał z tej możliwości. W ocenie w kryterium I uwzględniono tylko osiągnięcia naukowe wskazane w opisany powyżej sposób. 2) Na podstawie ww. § 17 ust. 8 pkt 1 rozporządzenia, wartość o której mowa w § 17 ust. 5 (sumę udziałów jednostkowych w publikacjach naukowych uwzględnianych w ocenie w dyscyplinie nauki o zdrowiu, która nie mogła być większa niż 3-krotność liczby N) zmniejszono w tej sprawie o 15, gdyż 5 pracowników skarżącego prowadzących działalność naukową nie upoważniło skarżącego do wykazania do celów ewaluacji żadnej z publikacji naukowych, o których mowa w § 8 pkt 1 albo 3 albo w § 12 ust. 6 rozporządzenia. 3) Na etapie ponownego rozpatrywania sprawy nie jest już możliwe wskazywanie innych osiągnięć i zastępowanie nimi osiągnięć odrzuconych przez Komisję lub sprawozdanych w systemie POL-on po 31 stycznia 2022 r. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy ocenie mogły zostać poddane tylko osiągnięcia naukowe podlegające ocenie w trakcie rozpatrywania sprawy w I instancji. 4) We wniosku o ponowne rozpoznania sprawy skarżący w zakresie odwołania indywidualnego do poszczególnych osiągnięć odwołał się do oceny osiągnięć o ID [...] i [...] (dot. prac dr. J Jończyka i dr. M. Abrma), które zostały – o czym mowa powyżej, w toku ponownego rozpatrywania sprawy, uwzględnione; 5) Komisja dokonała ponownej oceny ww. osiągnięć publikacyjnych i ponownie uwzględniła wszystkie te osiągnięcia. Opinie Komisji zostały zamieszczone w systemie POL-on, w module SEDN, a Minister podzielił stanowisko Komisji. Zarzuty dotyczące osiągnięć ww. trzech pracowników (S. Z., M. N. oraz J. K.) zostały we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podniesione w ramach "odwołania ogólnego od przyznanej kategorii". Skarżący nie wykazał w skardze, by zmniejszenie o 9 (jako 3 x 3 - wartość wskazaną w § 17 ust. 8 pkt 1 rozporządzenia) sumy udziałów jednostkowych w publikacjach naukowych w odniesieniu do ww. pracowników skarżącego miało wpływ na wynik sprawy – tj. że skutkowałoby przyznaniem uczelni wyższej kategorii naukowej w ocenianej dyscyplinie. Nie można też uznać, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji sporządzono z naruszeniem art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Zaskarżone decyzja zawierają wszystkie obligatoryjne elementy tego rodzaju aktu stosowania prawa, wskazują fakty, na których się opierają, przepisy, które zostały zastosowane w sprawie oraz argumentację prawną, umożliwiając zarówno stronie, jak i Sądowi, prześledzenie procesu stosowania prawa przez Ministra. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika zasadność przesłanek, którymi Minister kierował się przy załatwieniu sprawy. Do szczegółowych informacji dokumentujących cały proces ewaluacji, w tym do wszystkich opinii ekspertów i Komisji, na podstawie których Minister podejmował decyzję skarżący miał dostęp, gdyż umieszczone one zostały w systemie POL-on, w module SEDN, w którym skarżący sprawozdawał osiągnięcia wskazane w kryterium I, II i III. Za nieuprawnione stąd Sąd uznaje zarzuty braku udostępnienia skarżącemu uchwał Komisji, na podstawie których minister wydał swoje rozstrzygnięcia w tej sprawie. Rację ma organ podnosząc, że skarżący posiadał wiedzę, jak przebiegał proces oceny, jak oceniono zgłoszone osiągnięcie, ile przyznano za nie punktów, a w przypadku odrzucenia - z jakiego powodu i na podstawie jakiego przepisu Minister uznał, że osiągnięcie to nie spełnia wymagań określonych w rozporządzeniu. W ocenie Sądu, stwierdzić należało że nie doszło w sprawie do zarzucanego naruszenia art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. w sposób wskazany w skardze, tj. poprzez oparcie rozstrzygnięcia na uchwałach Komisji Ewaluacji Nauki, których prawidłowość nie została skontrolowana przez organ i które nie były znane stronie. Przyjąć należy, że wskazanie w art. 269 ust. 1 p.s.w.n., iż Minister, biorąc pod uwagę uchwałę, o której mowa w art. 268 ust. 1, w drodze decyzji administracyjnej, przyznaje kategorię naukową oznacza, że uchwała Komisji ma kluczowe znaczenie dla treści decyzji Ministra. Przepisu tego nie należy rozumieć jako regulacji stanowiącej o formalnym prawnie związaniu organu uchwałą KEN, ale uwzględniając okoliczność powierzenia Komisji prowadzenia procesu ewaluacji (art. 274 ust. 1 pkt 1 ustawy) należy stwierdzić, że organ nie może uchwały KEN pominąć przy rozstrzyganiu sprawy. O ile zatem zgodzić należy się ze skarżącym, że wydając decyzję na podstawie art. 269 ust. 1 p.s.w.n. minister nie jest opinią Komisji związany, a uchwała ta stanowi jedynie niezbędny proceduralny etap poprzedzający podjęcie przez ministra decyzji kończącej postępowanie w sprawie (zob. H. I. [w:] J. M. Z., H. I., Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 268, nb 2-3), to zarazem przyjąć należy, że jeżeli organ nie poweźmie uzasadnionych wątpliwości co do poprawności procesu ewaluacji dokonanego przez Komisję i wniosków uzasadniających określoną i zaproponowaną kategorię naukową, to decyzja sprzeczna z taką uchwałą byłaby podjęta w warunkach niedozwolonej prawnie dowolności rozstrzygania (art. 80 k.p.a.). Na gruncie tej sprawy, w ocenie Sądu, dowolność organu nie miała miejsca. Sąd nie podziela stanowiska skarżącego, że zaskarżone decyzje nie zawierają wyczerpującego podania okoliczności faktycznych, które zdecydowały o przyznaniu UJ kategorii B+ i odmowy przyznania wyższej kategorii w podlegającej ewaluacji dyscyplinie naukowej. Wszystkie okoliczności prawnie relewantne w tej sprawie w sposób adekwatny dla potrzeb jej rozstrzygnięcia zostały przez organ wyjaśnione. Zarzuty dotyczące przyjętych przez Komisję kryteriów, na podstawie których została przez ten organ podjęta uchwała nr 15/2022 z dnia 27 kwietnia 2022 r. określająca próg przewyższenia G oraz w której zostały zaproponowane wartości referencyjne dla poszczególnych dyscyplin, jak i powiązane z nimi zarzuty dotyczące ustalenia przez Ministra w dniu 13 maja 2022 r. wartości referencyjnych nie podlegały uwzględnieniu. Sąd administracyjny nie posiada specjalistycznej wiedzy pozwalającej na ocenę zasadności stanowiska zajmowanego w tym zakresie przez KEN. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej nie może być tym samym celowość czy słuszność działania organu w procesie przyznania kategorii naukowej, a w szczególności nie może być przedmiotem tej kontroli kwestia słuszności doboru kryteriów w oparciu, o które dokonano przyporządkowania do danej kategorii. Zaś to, w jaki sposób zostały ustalone wartości referencyjne, w zaskarżonej decyzji zostało przez organ szczegółowo wyjaśnione (str. 11-12 uzasadnienia zaskarżonej decyzji). W tożsamy sposób należało ocenić zarzuty skargi dotyczące dokonania błędnej oceny opisu wpływu z uwagi na niezasadne przyznanie niższej oceny punktowej za znaczenie wpływu oraz brak uznania interdyscyplinarności poszczególnych osiągnięć skarżącego w przeprowadzonej ocenie. Zauważyć należy, że jest to ocena dokonywana w ramach kryterium III, która jest w całości oceną ekspercką, przeprowadzaną na podstawie opisów związku między wynikami badań naukowych lub prac rozwojowych albo działalności naukowej w zakresie twórczości artystycznej a gospodarką, funkcjonowaniem administracji publicznej, ochroną zdrowia, kulturą i sztuką, ochroną środowiska naturalnego, bezpieczeństwem i obronnością państwa lub innymi czynnikami wpływającymi na rozwój cywilizacyjny społeczeństwa, zwanych dalej "opisami wpływu". Biorąc pod uwagę specyfikę i różnorodność prowadzonej przez podmioty działalności naukowej, a tym samym różnorodność wpływu tej działalności na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki, nie było możliwym określenie zamkniętego katalogu kryteriów, według których oceniano zasięg i znaczenie danego wpływu. Ze względu na stopień skomplikowania ww. oceny, a przede wszystkim dbałość o rzetelność i bezstronność całego procesu, zgodnie z § 23 ust. 6 rozporządzenia, ocena opisów została powierzona ekspertom, których kompetencje i zasady powoływania określa ustawa (art. 274 ust. 2) i rozporządzenie. Eksperci biorący udział w ewaluacji, powołani zostali spośród specjalistów ze środowiska naukowego, reprezentujących poszczególne dziedziny nauki i sztuki, spełniających wymagania określone w art. 272 ust. 1 ustawy. Uznać zatem należy, że kwestie, których dotyczą powołane jako ostatnie zarzuty skargi, jako odnoszące się do wiadomości specjalnych (eksperckich), nie podlegają merytorycznej ocenie sądu administracyjnego. Sąd nie dysponuje bowiem wiedzą specjalistyczną pozwalającą na ocenę zasadności stanowiska zajmowanego przez specjalistów w danej dyscyplinie naukowej, spełniających wymogi określone w art. 272 p.s.w.n. Podważenie oceny sporządzonej przez ekspertów byłoby naruszeniem zasady bezstronności i niezawisłości ekspertów (zob. wyrok tut. Sądu z 13 listopada 2023 r. wydany w sprawie VII SA/Wa 1526/23), zatem kontrola sądowa stanowiska w tym zakresie może dotyczyć jedynie kwestii formalnych. Z tego zaś punktu widzenia, nie sposób zarzucić wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa. Zgodnie z § 23 ust. 6a rozporządzenia, Przewodniczący Komisji przydzielił dwóch ekspertów do oceny każdego opisu wpływu i wskazał jednego z nich jako eksperta wiodącego. Ocenę opisu wpływu ustalił ekspert wiodący, we współpracy z drugim ekspertem, zgodnie z § 23 ust. 6b rozporządzenia. W ww. sposób została dokonana dwukrotnie ocena przedstawionych przez skarżącego opisów wpływu - w I i II instancji. Zarzuty skarżącego, że ocena ekspertów nie uwzględniała najbardziej istotnych cech interdyscyplinarności, opisanych w podręczniku KEN do którego zaleceń skarżący się stosował, dotyczą kwestii merytorycznych, wymykających się, ze wskazanych powyżej względów, kontroli sądowej. Końcowo Sąd stwierdza, że w odpowiedzi na skargę organ trafnie wskazuje, że oceny ekspertów są realizacją zasady swobodnej oceny dowodów i przejawem indywidualnego podejścia specjalistów, którzy z jednej strony gwarantują znajomość przepisów prawa i obiektywną ocenę prawidłowości zastosowanych rozwiązań, a z drugiej zawierają element własnej "eksperckiej" oceny. W przypadku uznania, że Komisja i eksperci dokonali oceny opisów wpływu w odniesieniu do zasięgu i znaczenia, a także interdyscyplinarności badań, zgodnie z przepisami rozporządzenia, tak jak to miało miejsce w tej sprawie, danie wiary przez organ opinii ekspertów nie pozwala uznać, że Minister wykroczył poza granice przysługującej mu swobody w ocenie dowodów, wynikającej z art. 80 k.p.a. Z przedstawionych powyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.