III OZ 593/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 1565/24 o odrzuceniu skargi A. G. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 21 sierpnia 2024 r., nr 992700.623.63.2024-SWO w przedmiocie rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 18 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 1565/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. G. (dalej "skarżąca") na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 21 sierpnia 2024 r., nr 992700.623.63.2024-SWO w przedmiocie rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że 2 września 2024 r. skarżąca złożyła skargę na powyższą decyzję z 21 sierpnia 2024 r., którą to decyzją Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję własną z 5 lipca 2024 r. odmawiającą przyznania skarżącej rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego. Pismem z 2 października 2024 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 września 2024r., skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie własnego numeru PESEL. Skarżąca została jednocześnie pouczona, że czynności tej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącej 7 października 2024 r. i pozostało ono bez odpowiedzi. Sąd I instancji odrzucając skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a.") podniósł, iż Sąd zobligowany jest odrzucić skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Stosownie natomiast do art. 57 P.p.s.a skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) P.p.s.a. pismo powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Dlatego też, w ocenie Sądu I instancji, pomimo prawidłowego wezwania skarżącej do uzupełnienia braków formalnych, nie wskazała ona swojego numeru PESEL, wobec czego skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, podając jednocześnie swój numer PESEL. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wyjaśnić należy, że jednym z wymogów pisma procesowego – w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., jest podanie numeru PESEL w przypadku, gdy pismo to jest pierwszym pismem w sprawie. Oznacza to, że skarga jako pismo wszczynające postępowanie sądowoadministracyjne, a zatem pierwsze pismo w sprawie, powinna zawierać wskazanie tego numeru. Odnotować przy tym trzeba, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują wyjątków od tego wymogu. Oznacza to, że obowiązek ten musi zostać spełniony również w przypadkach, gdy skarżąca wskazała swój numer PESEL w innych sprawach prowadzonych przed tym samym sądem administracyjnym. Obowiązek ten dotyczy bowiem każdego pierwszego pisma w każdej sprawie sądowoadministracyjnej. W przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący – zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a. – wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W tym miejscu należy wyjaśnić, że odmienny skutek został przewidziany w przypadku skargi, której braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że skarżąca pismem z 2 września 2024 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną na wstępie decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 21 sierpnia 2024 r. Skarżąca nie podała swojego numeru PESEL. W wyniku powyższego, Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia stwierdzonego braku formalnego skargi. Jak wynika z akt sądowych, wezwanie wskazujące prawidłowy termin uzupełnienia braków oraz pouczeniem o rygorze niezastosowania się do wezwania zostało doręczone skarżącej 7 października 2024 r., a zatem siedmiodniowy termin na dokonanie czynności określonej w tym wezwaniu upłynął 14 października 2024 r. Skarżąca w tak zakreślonym terminie nie podała brakującego numeru PESEL. Numer PESEL skarżąca podała dopiero na etapie postępowania zażaleniowego. Stanowisko skarżącej zawarte w zażaleniu nie odnosi się natomiast do podstaw odrzucenia skargi w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.