III SA/Gl 710/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V Sp. z o.o. w I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 1 lipca 2024 r. nr SKO.K/41.3/1176/2024/8172/MM w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku zawiadomienia o zbyciu pojazdu postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Na podstawie zarządzenia z 29 sierpnia 2024 r. wezwano skarżącą Spółkę do uiszczenia należnego wpisu sądowego w kwocie 100,00 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy przesyłkę doręczono pełnomocnikowi Spółki 16 września 2024 r. Do dnia dzisiejszego wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 – dalej jako p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżąca Spółka będąc prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100,00 zł, tj. w wysokości określonej w § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 535), nie zastosowała się do powyższego – jej skargę należało, stosując w/w przepis art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a., odrzucić. W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.