II OZ 715/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 września 2024 r. sygn. akt II SAB/Sz 61/24 odrzucające skargę J. R. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w Koszalinie postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, postanowieniem z dnia 23 września 2024 r. sygn. akt II SAB/Sz 61/24, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej p.p.s.a., odrzucił skargę J. R. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w Koszalinie w przedmiocie wydania decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że J. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w Koszalinie w przedmiocie wydania decyzji. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 24 lipca 2024 r. oraz z 6 sierpnia 2024 r. w dniu 16 sierpnia 2024 r. (za pośrednictwem poczty elektronicznej e-PUAP) skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, nadesłania przez platformę ePUAP do Sądu skargi z 2 czerwca 2024 r. podpisanej ważnym kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo ważnym podpisem zaufanym lub podpisanie osobiście własnoręcznym podpisem egzemplarza skargi w aktach sprawy albo nadesłanie do Sądu w formie papierowej odpisu skargi z 2 czerwca 2024 r. opatrzonej własnoręcznym podpisem oraz podanie swojego numeru PESEL. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu 26 sierpnia 2024 r. W tym samym dniu skarżący przesłał podpisaną skargę wyjaśniając jednocześnie, że skarga do WSA w Szczecinie została złożona przez ePUAP w dniu 1 lipca 2024 r. oraz podał nr PESEL. Nie uiścił jednak wpisu sądowego od skargi. Zakreślony zarządzeniem termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie z dniem 2 września 2024 r. Z informacji udzielonej przez księgowość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wynika, że w dokumentach księgowych brak jest wpłaty do niniejszej sprawy (por.: notatka urzędowa z dnia 6 września 2024 r.). Ponadto z uwagi na błędne przeslanie przez organ do WSA w Szczecinie ponaglenia skarżącego z dnia 2 czerwca 2024 r. kierowanego do organu zamiast skargi do WSA w Szczecinie z dnia 1 lipca 2024 r. w wykonaniu zarządzenia Sądu z 6 września 2024 r., organ w dniu 11 września 2024 r. przesłał do Sądu właściwą skargę J. R. z 1 lipca 2024 r. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w Koszalinie przedmiocie wydania decyzji wraz z załącznikami (k. 88-96). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, wskazał, że w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym wypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast w myśl art. 220 § 3 tej ustawy, skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W ocenie Sądu, wobec nieuiszczenia przez skarżącego wpisu sądowego od skargi, mimo wezwania Sądu, skarga podlega odrzuceniu jako nieopłacona na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. J. R. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 września 2024r. wskazując, że jego skargę PINB przekazał do Sądu dopiero 11 września 2024r. Zatem datą złożenia przeze mnie skargi do WSA, jest data 11 września 2024r. To wskazuje na fakt, że postępowanie zainicjowane przed Sądem w dniu 24 lipca 2024r. nie może dotyczyć tej skargi bo ta wpłynęła do WSA siedem tygodni później, to jest 11 września 2024r., zatem wszelkie wcześniej podjęte czynności są bezzasadne, podjęte bez podstawy prawnej, w wyniku wprowadzenia Sądu w błąd przez PINB. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 214 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Pismem o którym mowa w wymienionych przepisach jest między innymi skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 24 lipca 2024 r. i 6 sierpnia 2024 r. w przedmiocie wezwania skarżącego o uiszczenie wpisu od skargi oraz usunięcie jej braków formalnych dotyczyły pisma skarżącego z dnia 2 czerwca 2024 r. skierowanego do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, będącego w istocie ponagleniem. Skarżący w odpowiedzi na wezwanie sądowe wyjaśnił, że pismo z 2 czerwca 2024 r. nie stanowi skargi, bowiem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył pismem z 1 lipca 2024 r. W związku ze stwierdzonym błędnym przesłaniem przez organ pisma z 2 czerwca 2024 r. (ponaglenia), wezwano Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o przesłanie skargi z 1 lipca 2024 r., co zostało dokonane 11 września 2024 r. W takim stanie sprawy Sąd Wojewódzki nie powinien uznać za skuteczne wezwanie o uiszczenie wpisu z 24 lipca 2024 r., dotyczące "skargi z 2 czerwca 2024 r.", skoro na skutek wezwania skarżący poinformował, że skarga złożona była pismem z 1 lipca 2024 r. W zaistniałej sytuacji niewykonanie wezwania było niewątpliwie wynikiem niezgodności odnoszącej się co do daty złożonej skargi. W rezultacie po ustaleniu błędnego przekazania przez organ ponaglenia jako skargi, a następnie nadesłania właściwej skargi w dniu 11 września 2024 r., powinno być ponowione wezwanie o uiszczenie wpisu od skargi. Tymczasem Sąd Wojewódzki błędnie uznał, że nieuiszczenie wpisu na skutek wezwania z 6 sierpnia 2024 r., stanowiło podstawę do odrzucenia skargi. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.