II OZ 646/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 2659/22 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 7 października 2022 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 26 marca 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 2659/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie M. H. na postanowienie tego Sądu z dnia 29 września 2023 r. odmawiające dopuszczenia jej do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Uzasadniając powyższe postanowienie Sąd podniósł, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 9 listopada 2023 r. wezwano M. H. do uzupełnienia braków formalnych ww. zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia, przez podanie numeru PESEL wnoszącej zażalenie. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego zażalenia zostało doręczone M. H. w trybie zastępczym, o którym mowa w art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) z dniem 1 grudnia 2023 r. a zatem wyznaczony przez Sąd termin do uzupełnienia braku zażalenia upłynął z dniem 8 grudnia 2023 r. Jak wynika jednak z akt sprawy M. H. nie nadesłała żądanego numeru PESEL. W związku z powyższym Sąd odrzucił zażalenie na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Zażaleniem M.H. zaskarżyła powyższe postanowienie podnosząc, że nie wie kiedy i kto odebrał skierowane do niej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do art. 194 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: ,p.p.s.a.), zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl natomiast art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie zaś z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że zażalenie M. H. niewątpliwie zawierało brak formalny, bowiem – jak słusznie zauważył Sąd I instancji – nie wskazano w nim jej numeru PESEL. Zasadnie zatem zarządzeniem z 9 listopada 2023 r. wezwano M. H. do uzupełnienia tego braku formalnego. Jak wynika z akt sprawy, z uwagi na niemożność doręczenia M.H. przesyłki zawierającej ww. wezwanie w sposób bezpośredni, przesyłka ta została pozostawiona we wskazanej na potwierdzeniu odbioru placówce pocztowej ([...]), o czym w dniu 17 listopada 2023 r. umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej wnoszącej zażalenie (k. 67 akt sądowych). Kolejne zawiadomienie o możliwości odebrania przesyłki – jak wynika z adnotacji na kopercie - zostało pozostawione w dniu 27 listopada 2023 r., a zwrot nastąpił w dniu 5 grudnia 2023 r. z uwagi na niepodjęcie przesyłki z placówki pocztowej. Przepis art. 73 p.p.s.a. dla przyjęcia tzw. "fikcji doręczenia" wymaga, by w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo złożyć na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2, zgodnie z którym "Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe". W przypadku niepodjęcia pisma w terminie o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4 omawianego przepisu). Wobec zatem dopełnienia wymogów z art. 73 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji trafnie uznał, że przedmiotowa korespondencja została doręczona M.H. w trybie ww. przepisu w dniu 1 grudnia 2023 r. Zwrócenia uwagi wymaga przy tym, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie wraz z adnotacjami urzędowymi zamieszczonymi na przesyłce, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. W związku ze skutecznym doręczeniem M.H. przedmiotowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia w dniu 1 grudnia 2023 r., siedmiodniowy termin do uzupełnienia przedmiotowego braku upływał jej z dniem 8 grudnia 2023 r. Brak ten nie został uzupełniony w ww. terminie. Zasadnie w tych okolicznościach Sąd I instancji odrzucił przedmiotowe zażalenie w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.