II FZ 107/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 sierpnia 2024 r. sygn. akt I SA/Gl 144/24 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. z dnia 20 grudnia 2022 r. nr [...] UNP: [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2016 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zaskarżonym postanowieniem z dnia 5.08.2024 r. odmówił M. Z. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. z dnia 20.12.2020 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2016 r. Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 8.02.2024 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłka zawierająca wezwanie była awizowana dwukrotnie: w dniu 17.04.2024 r. i w dniu 25.04.2024 r, a w dniu 6.05.2024 r. zwrócono ją do nadawcy jako niepodjętą w terminie. Doręczenie zastępcze przesyłki nastąpiło w dniu 2.05.2024 r., zatem termin na wykonanie wezwania Sądu upłynął z dniem 9.05.2024 r. W dniu 24.05.2024 r. skarżący skontaktował się telefonicznie z pracownikiem Sądu, który udzielił mu informacji o stanie sprawy. Tego samego dnia skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, podając swój numer PESEL. W kolejnym piśmie wyjaśnił, że od dnia 11.04.2024 r. do dnia 28.04.2024 r. przebywał na urlopie wypoczynkowym za granicą, przedstawił przy tym kopię kart pokładowych i kopię wyciągu z paszportu. Odmawiając przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: P.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, że skarżący - po pierwsze - nie zabezpieczył się na wypadek otrzymania korespondencji z Sądu w sprawie, którą sam zainicjował - po drugie - nie wyjaśnił, dlaczego nie zapoznał się z zawartością skrzynki pocztowej po powrocie z urlopu, to jest w okresie od dnia 29.04.2024 r. do dnia 9.05.2024 r., kiedy uzupełnienie braków było nadal możliwe - po trzecie - nie wyjaśnił, dlaczego zdecydował się pozyskać informacje o stanie sprawy dopiero w dniu 24.05.2024 r. Zdaniem Sądu brak zainteresowania zawartością awizowanej przesyłki przez okres przekraczający trzy tygodnie, po ponad dwutygodniowej nieobecności w miejscu zamieszkania, świadczy o niedołożeniu należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw przez skarżącego. W zażaleniu na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Argumentował, że nie miał możliwości odebrania przesyłki po powrocie z urlopu, bowiem w dniach 29.04.2024 r. i 30.04.2024 r. placówka pocztowa w jego miejscu zamieszkania czynna była do godziny 14:30, podczas gdy on pracuje do godziny 16:00. Jego powrót z urlopu zbiegł się też z dniami ustawowo wolnymi od pracy, a od dnia 2.05.2024 r. do dnia 5.05.2024 r. przebywał na wcześniej zaplanowanym wyjeździe. W dniu 6.05.2024 r. został poinformowany przez pracownika poczty, że przesyłka została zwrócona do Sądu. Skarżący wskazał, że oczekiwał powtórnego awizo i z tego powodu nie podejmował żadnych działań. W związku z nieprzesłaniem przez Sąd korespondencji ponownie, skontaktował się z pracownikiem Sądu w dniu 24.05.2024 r. celem powzięcia informacji o stanie sprawy. Podkreślił, że wbrew argumentacji Sądu, jego placówka pocztowa nie wydaje pism z sądu innym osobom niż adresaci. Końcowo zarzucił, że Sąd skupił się wyłącznie na terminach przekazania i odebrania przesyłki, a nie na tym, że nadesłał numer PESEL. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W nadesłanych do Sądu pismach z dnia 24.05.2024 r. i z dnia 12.06.2024 r., stanowiących wniosek o przywrócenie terminu i jego uzupełnienie, skarżący - oprócz informacji, że w dniach od 11.04.2024 r. do 28.04.2024 r. przebywał na urlopie wypoczynkowym za granicą - nie podał żadnych okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu. Dopiero w zażaleniu powołał dodatkową argumentację mającą świadczyć o braku jego winy. Zażalenie nie jest jednak środkiem służącym do uzupełniania złożonego w sprawie wniosku o nowe argumenty (okoliczności), czy też dokumenty, które nieznane były Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, a które miałyby wspierać bezpośrednio wniosek oddalony w pierwszej instancji postępowania sądowoadministracyjnego. Kontrola rozstrzygnięcia, na które wniesiono zażalenie, nie polega na ponownym rozpatrzeniu wniosku, lecz na sprawdzeniu, czy zasadnie oceniono, że wniosek o określonej treści nie może być uwzględniony. Naczelny Sąd Administracyjny podziela ocenę, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W rozpoznawanej sprawie nie zaistniały żadne okoliczności o charakterze nadzwyczajnym, które uniemożliwiałyby zastosowanie się skarżącego do wezwania Sądu. Do takich okoliczności nie może w szczególności być zaliczony wyjazd urlopowy, ponieważ strona inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne obowiązana jest zadbać o możliwość odbierania pism sądowych także w trakcie zaplanowanej wcześniej nieobecności w miejscu zamieszkania. Skarżący nie wyjaśnił zresztą, dlaczego w okresie od dnia 6.05.2024 r. do dnia 9.05.2024 r., gdy nadal było to możliwe, nie uzupełnił braków formalnych skargi, a nawet nie podjął żadnych działań zmierzających do uzyskania informacji o zawartości przesyłki. Takim postępowanie nie świadczy o należytej staranności w dbaniu o własne interesy oraz dołożeniu należytej staranności w prowadzeniu spraw. Nie jest też zasadna argumentacja dotycząca braku otrzymania powtórnego zawiadomienia awizo o przesyłce sądowej, skoro skarżący nie przedstawił dowodu na przeprowadzenie postępowania reklamacyjnego w tej sprawie, a w aktach sprawy znajduje się urzędowe potwierdzenie braku odbioru przesyłki za uprzednim jej awizowaniem. Zażalenie nie zasługuje więc na uwzględnienie, ponieważ zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej warunkowane jest brakiem winy strony, która terminowi temu uchybiła. Tymczasem skarżącemu przymiotu braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przypisać nie można. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. zażalenie skarżącego oddalił.