II OSK 2797/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Leszek Kiermaszek, Sędzia NSA Jerzy Stankowski, Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Protokolant starszy asystent sędziego Sylwia Misztal, po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2025 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. Ż. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 455/24 w sprawie ze skarg A. Ż. i G. S.A. z siedzibą w K. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 5 grudnia 2023 r. nr DLI-II.7620.14.2021.BW.36 (DLI-III) w przedmiocie ustalenia lokalizacji linii kolejowej oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 7 czerwca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 455/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargi A. Ż. i G. S.A. z siedzibą w K. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 5 grudnia 2023 r., znak DLI-II.7620.14.2021.BW.36 (DLI-III) w przedmiocie ustalenia lokalizacji linii kolejowej. Powyższy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym. Minister Rozwoju i Technologii decyzją z dnia 5 grudnia 2023 r., znak: DLI-II.7620.14.2021.BW.36 (DLI-III), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 i pkt 3 K.p.a. oraz art. 9q ust. 5 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1786 z późn. zm), po rozpatrzeniu odwołania A. Ż., J. O., F. S.A. oraz po zapoznaniu się z odwołaniem B. J., M. K., J. A. i A. G. od decyzji Wojewody Śląskiego ( dalej: "Wojewoda", "organ I instancji") nr 1/2021 z dnia 9 marca 2021 r" znak: IFXIII.747.15.2020, o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej dla potrzeb realizacji zadania pn.: Część 1 (LOT A) na odcinku [...] w ramach przedsięwzięcia: "Wykonanie projektów budowlanych i pozyskanie niezbędnych pozwoleń wraz z nadzorami autorskimi dla odcinka [...]" w ramach projektu "Prace na podstawowych ciągach pasażerskich ([...]) na obszarze [...], etap I: linia [...] na ode. [...]" oraz projektu "Prace na podstawowych ciągach pasażerskich ([...]) na obszarze [...], etap I: linia [...] na odc. [...]": 1. uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody we wskazanym zakresie i orzekł reformatoryjnie, 2. w pozostałej części zaskarżoną decyzję Wojewody utrzymał w mocy, 3. umorzył postępowanie odwoławcze w zakresie odwołania B. J., M. K., J. A. i A. G.. Wyrokiem z dnia 7 czerwca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 455/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargi A. Ż. i G. S.A. z siedzibą w K. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii. Od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną wniósł A. Ż. podnosząc zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego mającego istotny wpływ na wynik sprawy tj: art. 151 P.p.s.a. w z w. z art. 134 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 9o ust. 3 ustawy z dnia 28 marca 2003 r, o transporcie kolejowym w zw. z art. 31 ust. 3 w zw. z art. 64 ust. 3 Konstytucji RP poprzez niezasadne oddalenie w całości skargi wniesionej przez Skarżącego A. Ż. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 5 grudnia 2023 r. podczas gdy zajęcie tylko części nieruchomości skarżącego pod inwestycję powoduje, że nie jest możliwe dalsze prawidłowe korzystanie z działki (działka nr [...]) w sposób dotychczasowy, co istotnie ogranicza prawa skarżącego i narusza zasadę proporcjonalności; W odpowiedzi na skargę kasacyjną Minister Rozwoju i Technologii wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. dalej jako "P.p.s.a."), z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnymi jej podstawami, określonymi w art. 174 P.p.s.a. Nadto, zgodnie z treścią art. 184 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, jeżeli zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarga kasacyjna wniesiona przez A. Ż. nie ma usprawiedliwionych podstaw. Kwestia przejęcia całej działki skarżącego kasacyjnie na potrzeby realizacji inwestycji w postaci linii kolejowej była przedmiotem analizy przez Sąd I instancji. Sąd ten zasadnie wskazał, że pozbawienie dotychczasowego właściciela prawa własności nieruchomości może nastąpić tylko w takim zakresie w jakim jest to niezbędne do realizacji inwestycji. Zajęcie całej działki skarżącego kasacyjnie nie było konieczne, by inwestycja mogła być zrealizowana a zatem nie było konieczności pozbawienia skarżącego kasacyjnie prawa własności do całej działki. Słusznie Sąd I instancji wskazał w uzasadnieniu wyroku, że jeśli skarżący kasacyjnie uważa, iż pozostała cześć działki, która nie została przejęta na potrzeby realizacji inwestycji, nie nadaje się do dalszego użytkowania, to może domagać się jej wykupu w trybie przewidzianym w art. 9t ust. 2 ustawy z dnia 28 marca 2003 r, o transporcie kolejowym. Zgodnie z treścią tego przepisu jeżeli została przejęta część nieruchomości, a pozostała część nie nadaje się do prawidłowego wykorzystania na dotychczasowe cele: 1. PLK S.A. lub CPK nabywają, w drodze umowy, na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa tę część nieruchomości; 2. jednostka samorządu terytorialnego nabywa, w drodze umowy, na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości tę część nieruchomości. Kwestia ustalenia, czy zaistniały przesłanki przejęcia pozostałej części nieruchomości, wskazanych w ww. przepisie, nie była warunkiem wydania pozwolenia na budowę linii kolejowej. Tym samym brak było podstaw do uchylenia przez Sąd I instancji zaskarżonej decyzji. Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.