I FZ 292/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Mariusz Golecki, , po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 listopada 2024 r. sygn. akt I SA/Lu 603/24 w sprawie ze skargi P. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 26 lipca 2024 r., nr 0601-IOV-2.4103.20.2024.9 w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II, III i IV kwartał 2017 r. postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 14 listopada 2024 r. sygn. akt I SA/Lu 603/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę P. C. (dalej: "Strona", "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie (dalej: "DIAS") z 26 lipca 2024 r., nr 0601-IOV-2.4103.20.2024.9 w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II, III i IV kwartał 2017 r. Jak wynika z akt sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga Strony, na decyzję DIAS z dnia 26 lipca 2024 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II, III i IV kwartał 2017 r. Skarga została podpisana przez adwokata M. G. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 7 października 2024 r. reprezentujący Stronę pełnomocnik został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego podpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik został też wezwany do podania adresu skarżącego. W piśmie stanowiącym odpowiedź Strony na wezwanie Sądu pełnomocnik podał adres Skarżącego oraz nadesłał kserokopię pełnomocnictwa opatrując tą kserokopię pieczęcią "za zgodność z oryginałem" oraz pieczęcią "M. G. adwokat", przy czym brak było odręcznego podpisu pełnomocnika przy pieczęci. Sąd pierwszej uznając, że pełnomocnik Strony nie wywiązał się z nałożonego na niego obowiązku w zakresie usunięcia braków formalnych skargi odrzucił skargę postanowieniem z 14 listopada 2024 r. WSA w Lublinie wskazał, że kserokopia pełnomocnictwa nie została opatrzona podpisem pełnomocnika a tylko jego pieczęcią. Na wskazane powyżej postanowienie wniosła zażalenie strona zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych poprzez nieprawidłowe ustalenie, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu pierwszej instancji pełnomocnik nadesłał kserokopię pełnomocnictwa z pieczęcią "za zgodność z oryginałem" oraz "M. G. adwokat", przy czym brak było odręcznego podpisu pełnomocnika w sytuacji gdy w odpowiedzi na wezwanie Sądu pierwszej instancji pełnomocnik Strony kserokopię pełnomocnictwa z pieczęcią "za zgodność z oryginałem" oraz "M. G. adwokat", a także ze swoim odręcznym nieczytelnym podpisem a co za tym idzie naruszenie: 1) art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, 2) art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.). poprzez pozbawienie Strony prawa do obrony. W związku powyższym Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia ewentualnie, w sytuacji nieuwzględnienia tego wniosku Strony, o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie Strony jest w oczywisty sposób bezzasadne i podlega oddaleniu. Wskazać należy, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, to zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia jej braków formalnych w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, Sąd odrzuci ją postanowieniem, przy czym może to zrobić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.). Wniesiona w niniejszej sprawie skarga została złożona przez zawodowego pełnomocnika. Ze względu na brak załączonego pełnomocnictwa konieczne było wezwanie pełnomocnika do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi - w terminie 7 dni - od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik nie nadesłał go, gdyż to nadesłane przez niego stanowiło jedynie kserokopię, która nie została prawidłowo poświadczona za zgodność z oryginałem, a więc nie została uwierzytelniona. Tym samym pełnomocnik nie wywiązał się prawidłowo z obowiązku uzupełnienia braku formalnego w zakreślonym terminie, co zobowiązywało Sąd pierwszej instancji do odrzucenia skargi. Pełnomocnik Strony powołuje się na to, że kserkopia pełnomocnictwa została przez niego nie tylko opatrzona stosowną pieczęcią, ale również jego własnoręcznym nieczytelnym podpisem. Twierdzenie to w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest w oczywisty sposób nieprawidłowe. Znajdująca się w aktach sądowoadministracyjnych na k. 28 kserokopia pełnomocnictwa w istocie nie zawiera żadnego nieczytelnego podpisu. Pełnomocnik Strony w uzasadnieniu swojego zażalenia wskazuje, że jest nim określony przez niego jako "znak graficzny" odręczny zapis daty tj. 31.10.2024 znajdując się przy pieczęciach "za zgodność z oryginałem" oraz "M. G. adwokat". Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie sposób uznać, by dokonany w ten sposób zapis daty stanowił odręczny nieczytelny podpis pełnomocnika Strony. Podana przez pełnomocnika Strony argumentacja jest w oczywisty sposób bezzasadna. Samo doświadczenie życiowe wskazuje, że podniesione w treści uzasadnienia zażalenia używanie formatu daty jako nieczytelnego odręcznego podpisu przez zawodowego pełnomocnika byłoby zjawiskiem wysoce nieprofesjonalnym i niepożądanym. Co więcej samo pismo przewodnie (k. 27 akt sądowoadministracyjnych), do którego została dołączona kserokopia pełnomocnictwa zostało podpisane przez pełnomocnika nieczytelnym podpisem, który niewątpliwie należy do pełnomocnika. Twierdzenia pełnomocnika należało więc uznać jedynie za polemikę z prawidłowym stanowiskiem Sądu pierwszej instancji. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji