VI SA/Wa 696/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 9 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. R. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu H. R. kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE H. R. (dalej jako: "skarżący", "strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec Getin Noble Banku S.A. z siedzibą w Warszawie, umorzeniu instrumentów kapitałowych, zastosowaniu instrumentu przymusowej restrukturyzacji w formie instytucji pomostowej oraz ustanowieniu administratora banku, podjętą uchwałą nr 346/DRP/2022 Zarządu BFG z 29 września 2022 r. Pod skargą widnieje kserokopia podpisu. W wykonaniu zarządzenia z 17 czerwca 2024 r., pismem z 26 lipca 2024 r. (k. 26), wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie podpisanej skargi oraz nadesłanie czterech odpisów skargi. Zgodnie z pouczeniem skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono stronie w dniu 7 sierpnia 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 28), zatem ostatnim dniem na ich dokonanie był 14 sierpnia 2024 r. Do dnia wydania niniejszego orzeczenia skarga nie została podpisana, nie uzupełniono również drugiego braku formalnego skargi (nadesłania jej czterech odpisów). Wezwanie sądu pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie należy podkreślić, że skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i 47 p.p.s.a. Jak stanowi art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis pod pismem w postępowaniu potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby podpisującej je i sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu. Nie budzi zatem wątpliwości, że gdy pismo sporządza osoba fizyczna we własnym imieniu, bądź działając jako pełnomocnik czy przedstawiciel ustawowy, to ona musi je podpisać. Jednocześnie podpis musi być własnoręczny, a nie mechanicznie odtworzony, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 tej ustawy. Z treści przytoczonych przepisów wynika, że niezbędnym elementem każdej skargi jest umieszczenie pod jej treścią podpisu osoby, która takie pismo składa do sądu. Stosownie do treści art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi obliguje sąd do jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie strona wniosła do sądu skargę, która nie zawiera oryginalnego podpisu, a jedynie jego kopię. W związku z tym skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi (nadesłanie podpisanej skargi oraz nadesłanie jej czterech odpisów). Z akt sprawy wynika, że wezwanie sądu doręczono stronie w dniu 7 sierpnia 2024 r., a zatem ostatnim dniem na uzupełnienie braków formalnych skargi był 14 sierpnia 2024 r. Strona nie odpowiedziała na wezwanie sądu, tym samym nie uzupełniła braków formalnych skargi. Innymi słowy, skarga obarczona jest brakami, które uniemożliwiają sądowi dalsze jej rozpoznawanie. Mając na względzie powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, czyniąc to na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych stronie w pkt 2 sentencji, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Dlatego orzekł, jak w sentencji.