I OZ 689/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lipca 2024 r., sygn. akt I SAB/Wa 114/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi D. M. na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku o wypłatę dodatku energetycznego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 29 lipca 2024 r., sygn. akt I SAB/Wa 114/24, odrzucił skargę D. M. ("skarżąca") na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku o wypłatę dodatku energetycznego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z 10 kwietnia 2024 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 15). Przesłane wezwanie zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało doręczone skarżącej 10 maja 2024 r. (k. 29). Zatem termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie 17 maja 2024 r. Brak ten, w powyższym terminie, nie został uzupełniony, co skutkowało odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."). Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła skarżąca, która wskazała, że nie mogła wykonać zarządzenia w wyznaczonym terminie z uwagi na pogorszenie stanu zdrowia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Zgodnie zatem z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych – to zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. – przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi, skutkiem nieuzupełnienia braku formalnego jest jej odrzucenie postanowieniem na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.). Podkreślić w tym miejscu należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22 wskazał, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. We wniesionej, w niniejszej sprawie, skardze skarżąca nie wskazała swojego numeru PESEL, z tego też względu pismem z 23 kwietnia 2024 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 10 kwietnia 2024 r., została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 1, 15). Wezwanie to zostało skarżącej doręczone 10 maja 2024 r. (zpo – k. 29-29v). Z akt sprawy, jak również z treści zażalenia, bezsprzecznie wynika, że skarżąca braku nie uzupełniła. Wobec tego Sąd I instancji zasadnie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, odrzucił skargę D. M.. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że siedmiodniowy termin określony w art. 49 § 1 i art. 220 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym, który nie może być skrócony lub przedłużony. Oznacza to, że nie mają znaczenia przyczyny, z powodu których strona nie uzupełniła braków w tym terminie. Jego bezskuteczny upływ jest dla sądu wiążący i stanowi przeszkodę do kontynuowania postępowania sądowoadministracyjengo, co oznacza konieczność zastosowania przewidzianych w ustawie rygorów nieuzupełnienia braków w wyznaczonym terminie. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.