II SA/Gl 61/25

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 7 listopada 2024 r. nr SKO.UL/41.7/377/2024/15952/AMak w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, że skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 12 listopada 2024 r., przesyłka została odebrana przez dorosłego domownika O. K. Tym samym termin do wniesienia skargi upłynął bezskutecznie w dniu 12 grudnia 2024 r. Tymczasem skarga została wniesiona w dniu 13 grudnia 2024 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a zatem uznać należało, że została wniesiona z uchybieniem terminu. W tym miejscu wskazać należy, że ani z przepisu art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572 ; dalej: "k.p.a.") - dotyczącego doręczenia przesyłki pełnoletniemu domownikowi adresata wyłącznie w miejscu zamieszkania adresata, ani z unormowania art. 44 § 1-4 k.p.a. nie wynika, czy komuś innemu niż adresatowi przesyłki możliwe jest jej wydanie w placówce operatora pocztowego. W tym zakresie należy zatem zastosować unormowania zawarte w Prawie pocztowym. Stosownie do art. 37 ust. 2 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 23 listopada 2012 r.- Prawo pocztowe (Dz.U. z 2023 r., poz. 1640; dalej: "Prawo pocztowe") przesyłka pocztowa, jeżeli nie jest nadana na poste restante, może być także wydana ze skutkiem doręczenia osobie pełnoletniej zamieszkałej razem z adresatem, jeżeli adresat nie złożył w placówce pocztowej zastrzeżenia w zakresie doręczenia przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego w placówce pocztowej, po złożeniu na piśmie oświadczenia o zamieszkiwaniu razem z adresatem. Doręczenie pisma w tych warunkach skutkuje przyjęciem, że dniem doręczenia pisma adresatowi w taki zastępczy sposób jest dzień jego doręczenia do rąk dorosłego domownika (osobie pełnoletniej stale zamieszkałej z adresatem), pod warunkiem złożenia przez odbiorcę oświadczenia i zamieszkiwaniu razem z adresatem i w sytuacji, gdy przesyłka nie została nadana na poste restante oraz adresat nie złożył w placówce pocztowej zastrzeżenia w zakresie doręczenia takiej przesyłki w placówce pocztowej. Z akt sprawy wynika, że powyższe warunki uregulowane w art. 37 ust. 2 pkt 3 lit. b Prawa pocztowego zostały spełnione. Na znajdującym się w aktach sprawy potwierdzeniu doręczenia przesyłki kierowanej do skarżącego zawierającej zaskarżoną decyzję zaznaczono, że odbierająca O. K. jest pełnoletnim domownikiem adresata. Nie można zatem wywodzić, że operator pocztowy nie uzyskał oświadczenia o zamieszkiwaniu odbiorcy pisma wspólnie z adresatem, o którym stanowi art. 37 ust. 2 pkt 3 lit. b Prawa pocztowego. Podkreślić należy, że wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru stanowi dokument urzędowy, który potwierdza fakt i datę doręczenia wskazanego pisma zgodnie z danymi na dokumencie tym umieszczonymi. Taki dokument korzysta z domniemania prawdziwości (zob. wyrok NSA z dnia 14.06.2019 r., II OSK 2022/17; CBOSA). Nie jest jednakże wykluczona możliwość obalenia domniemania prawidłowości doręczenia pisma wymienionego w zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Sytuacja taka nie wystąpiła jednak w przedmiotowej sprawie. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.