II SPP/Gd 95/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia H. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 listopada 2024 r., utrzymujące w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 21 października 2024 r., sygn. akt II SPP/Gd 95/24 w sprawie przyznania prawa pomocy w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 972/24 ze sprzeciwu H.P. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 16 sierpnia 2024 r., nr SKO Gd/4384/23 w przedmiocie wydania decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE H. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 16 sierpnia 2024 r. w przedmiocie wydania decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. W treści sprzeciwu skarżący wniósł o zwolnienie go z kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 21 października 2024 r., sygn. akt II SPP/Gd 95/24, starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935) zwanej dalej p.p.s.a. W dniu 28 października 2024 r. skarżący wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 25 listopada 2024 r. utrzymał w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 21 października 2024 r., sygn. akt II SPP/Gd 95/24. Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 29 listopada 2024 r. z pouczeniem, że nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia. W dniu 6 grudnia 2024 r. (data stempla pocztowego: 3 grudnia 2024 r.) wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pismo zatytułowane "sprzeciw H. P. od postanowienia o utrzymaniu w mocy zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 października 2024 roku, sygn. akt II SPP/Gd 95/24 zapadłe w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 16.08.2024 r. sygn. akt SKO/Gd/4384/23 uchylającej zaskarżoną decyzję i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji". W piśmie tym skarżący wskazał, że decyzji zarzuca przedwczesność i bezzasadność. Skarżący podaje, że przesłał do Sądu pismo, które zawierało formularz i inne informację, o jakie zwrócił się do niego Sąd. Pismo to zostało uznane przez Sąd za zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Zgodnie zaś z art. 260 § 1 p.p.s.a., sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzenia lub postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie zmienia lub utrzymuje w mocy. W tych sprawach sąd orzeka jako sąd drugiej instancji stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Z powyższych regulacji jasno wynika, że postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy jest traktowane przez ustawodawcę jako orzeczenie wydane w pierwszej instancji. Sprzeciw wniesiony od tego orzeczenia jest więc środkiem odwoławczym. Z kolei wojewódzki sąd administracyjny, który rozpoznaje sprzeciw od postanowienia referendarza z zakresu prawa pomocy działa jako sąd drugiej instancji. Oznacza to, że postanowienie tego sądu o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia referendarza sądowego jest ostateczne i nie przysługuje od niego żaden środek zaskarżenia, w tym także zażalenie. Żaden przepis szczególny nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienie (postanowienie NSA z dnia 20 listopada 2024 r., I OZ 714/24, dostępne https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do postępowania zażaleniowego. Z tych względów, działając na podstawie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w postanowieniu.