II GZ 464/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. Z. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2023 r., sygn. akt V SPP/Wa 240/22 w zakresie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze skargi I. L. F. i M. Z. K. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 7 kwietnia 2022 r. nr DMP-VI.4320.47.2021 w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2023 r., sygn. akt V SPP/Wa 240/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw M. Z. K. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 18 listopada 2022 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Sąd I instancji wskazał, że sprzeciw od zarządzenia referendarza wpłynął po terminie, gdyż zarządzenie to doręczono skarżącemu dnia 25 listopada 2022 r., zatem termin na złożenie środka zaskarżenie upływał z dniem 2 grudnia 2022 r. Sprzeciw natomiast nadano w placówce pocztowej dopiero dnia 4 grudnia 2022 r. Zważywszy na powyższe okoliczności, Sąd I instancji stwierdził, że skarżący wniósł przedmiotowy sprzeciw od zarządzenia referendarza po terminie określonym w art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), a zatem należało uznać ją za bezskuteczną i odrzucić na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie i zmianę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jakkolwiek przedmiotowe zażalenie nie zostało uzasadnione, to jednak nie stanowi to przeszkody do jego merytorycznego rozpoznania. Podzielić należy w tej mierze stanowisko prezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, z którego wynika, że tego rodzaju brak nie czyni niemożliwym merytorycznego rozpoznania środka odwoławczego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 22 czerwca 2023 r., sygn. II GZ 172/23, z dnia 4 czerwca 2013 r., sygn. II FZ 291/13). Jak wynika z art. 259 § 1 p.p.s.a. od zarządzeń referendarza w przedmiocie pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia. Jak wynika z akt sprawy zarządzenie referendarza z dnia 18 listopada 2022 r. zostało doręczone skarżącemu dnia 25 listopada 2022 r. Termin na zgłoszenie sprzeciwu od tego aktu upływał zatem po siedmiu dniach, tj. z końcem 2 grudnia 2022 r. Skarżący złożył sprzeciw dopiero 4 grudnia 2022 r. (data stempla pocztowego na kopercie). Skarżący nie zakwestionował prawidłowości powyższych ustaleń, a także nie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji zasadnie odrzucił wspomniany sprzeciw, jako złożony z uchybieniem terminu. Sąd prawidłowo określił termin na wniesienie sprzeciwu i w reakcji na spóźnione jego złożenie zastosował art. 259 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.