II SAB/Sz 92/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 listopada 2020 r. sprawy ze skargi B. T. na bezczynność Burmistrza I. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że Burmistrz I. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego B. T. z dnia 24 sierpnia 2020 r., II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. umarza postępowanie sądowe w pozostałym zakresie, IV. zasądza od Burmistrza I. na rzecz skarżącego B. T. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE B. T., dalej jako "skarżący", wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na bezczynność Burmistrza I. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący zarzucając organowi naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP i art. 10 ust. 1 w związku z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2002 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429 – j.t.), dalej jako "u.d.i.p.", wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia jego wniosku z dnia [...] sierpnia 2020 r. i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi B. T. wskazał, że w dniu [...] sierpnia 2020 r., za pośrednictwem poczty elektronicznej zwrócił się do Burmistrza I. o udzielenie informacji publicznej w zakresie demontażu kostki brukowej z chodnika przy drodze wojewódzkiej nr [...] o następujące dane: kto dokonywał demontażu kostki dla Urzędu Gminy i Miasta I., a także przedstawienia pełnej dokumentacji dotyczącej zlecenia prac i wskazania kosztów jakie gmina I. poniosła przy wykonywaniu tego zadania. Do dnia wniesienia skargi to jest [...] września 2020 r. nie otrzymał odpowiedzi na wniosek. W odpowiedzi na skargę Burmistrz I. wniósł o pozostawienie skargi bez rozpatrzenia wyjaśniając, że odpowiedź nie została udzielona w terminie z winy sekretarza gminy, który otrzymał wniosek do realizacji, a następnie przekazał go pracownikowi merytorycznemu do opracowania. Organ podkreślił, że wywiązuje się z obowiązków wynikających z ustawy o dostępie do informacji publicznej i opracowana w dniu [...] września 2020 r. odpowiedź na wniosek zostanie skarżącemu przekazana. Do odpowiedzi na skargę organ dołączył pismo zawierające odpowiedź na wniosek skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Na wstępie wskazać należy, że na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 – j.t. ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Skarga okazała się zasadna. Jej przedmiotem jest bezczynność Burmistrza I. w udostępnieniu informacji publicznej. Dokonując oceny zgodności z prawem działania podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej, w pierwszej kolejności należy odwołać się do przepisów regulujących dostęp do informacji publicznej. Tryb i zasady udzielania informacji publicznej określają przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 – j.t. ze zm.), dalej jako "u.d.i.p.". W myśl art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie w niej określonych. Na podstawie art. 2 u.d.i.p. każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, zwane dalej "prawem do informacji publicznej". Od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Zgodnie z art. 3 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do: 1) uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego; 2) wglądu do dokumentów urzędowych; 3) dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów. Na podstawie art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.). Z kolei art. 6 ust. 1 u.d.i.p. precyzuje zakres informacji podlegających udostępnieniu, przy czym wyliczenie w nim zawarte ma charakter katalogu otwartego, o czym przesądza użycie przez ustawodawcę sformułowania "w szczególności". W przypadku złożenia wniosku o udzielenie informacji publicznej, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej podmiot zobowiązany, po rozpatrzeniu wniosku winien niezwłocznie – nie dłużej niż w terminie 14 dni, udostępnić żądane informacje bądź odmówić ich udzielenia wraz z pisemnym uzasadnieniem, ewentualnie – w przypadku stwierdzenia, że nie stanowią one informacji publicznej – poinformować o tym wnioskodawcę. Zgodnie z art. 16 ust. 1 u.i.d.p. odmowa udzielenia informacji publicznej przez organ administracji publicznej następuje w drodze decyzji. Na gruncie ww. ustawy stan bezczynności może mieć miejsce w przypadku podmiotu, który będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do zareagowania na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w sposób przewidziany u.d.i.p., wbrew przepisom prawa ani nie udostępnia w nakazanym terminie w drodze czynności materialno-technicznej żądanej informacji, ani też nie podejmuje innego działania mającego na celu rozpoznanie wniosku np. poprzez wydanie stosownej decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej (z uwagi na ograniczenia z art. 5 u.d.i.p. lub – w przypadku informacji przetworzonej – ze względu na brak szczególnie istotnego interesu publicznego); bądź o umorzeniu postępowania (w przypadku określonym w art. 14 u.d.i.p.), bądź poinformowaniu pisemnie wnioskodawcy, że informacja znajduje się w Biuletynie Informacji Publicznej (BIP); poinformowaniu, że nie posiada informacji publicznej lub że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej. 14-dniowy termin, o którym mowa stanowi zatem czasowe ramy, w których organ powinien podjąć działanie związane z oceną wniosku i jego rozpoznaniem. W badanej sprawie skarżący domagał się udostępnienia informacji dotyczących demontażu kostki brukowej z chodnika przy drodze wojewódzkiej nr [...]. W świetle przytoczonych przepisów ustawy nie ulega wątpliwości że Burmistrz I. jest organem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, którą bez wątpienia są dane dotyczące prac wykonywanych na rzecz gminy, których koszty zostały pokryte z jej budżetu. Wystąpienie z wnioskiem o udostępnienie tej informacji winno zatem wywołać reakcję organu w przewidzianym prawem terminie. W świetle wywodów skargi oraz złożonej przez organ odpowiedzi na skargę nie ulega wątpliwości, że organ do dnia wniesienia skargi nie rozpoznał wniosku skarżącego, a zatem pozostawał w bezczynności. Oceny tej nie zmienia okoliczność, iż w dacie wniesienia skargi zostało sporządzone pismo zawierające odpowiedź na wniosek. Obowiązkiem sądu, stosownie do art. 149 § 1a p.p.s.a., było stwierdzenie, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie sądu, zważywszy na krótki okres od dnia złożenia przez skarżącego wniosku do organu, do dnia wniesienia skargi, bezczynność ta nie miała charakteru rażącego. Jednocześnie, w związku z faktem, iż organ udzielił skarżącemu odpowiedzi na wniosek po wniesieniu skargi, sąd orzekł o umorzeniu postępowania w zakresie zobowiązania do rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Końcowo wskazać należy, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości pozostawienia skargi bez rozpoznania w takim przypadku. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.