II SAB/Sz 46/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Spółki z o.o. w S. na bezczynność Powiatowego Urzędu Pracy w S. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zezwolenia na pracę sezonową postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE P. (dalej: "skarżąca", "Spółka"), jednym pismem z dnia 20 czerwca 2024 r. wniosła drogą elektroniczną przez portal "praca.gov.pl" do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargi na bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zezwolenia na pracę sezonową cudzoziemców (4 osoby). Skarga dotycząca zezwolenia na pracę sezonową dla C. została zarejestrowana pod sygnaturą II SAB/Sz 46/24. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 9 lipca 2024 r. wezwano skarżącą do nadesłania aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego i skargi z 20 czerwca 2024 r. przez platformę e-PUAP celem zweryfikowania podpisu skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Kolejnym zarządzeniem z dnia 13 sierpnia 2024 r. zobowiązano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie własnoręcznie skargi przez osoby uprawnione do reprezentacji Spółki w siedzibie Sądu lub nadesłanie do akt podpisanego odpisu skargi oraz nadesłanie aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego Spółki, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi oraz ponownie zobowiązano do wykonania zarządzenia 9 lipca 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Powyższe wezwania zostały doręczone na adres siedziby Spółki w dniu 22 sierpnia 2024 r. Zakreślony termin do dokonania ww. czynności przez skarżącą upłynął bezskutecznie w dniu 29 sierpnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej "p.p.s.a.", skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Wymogiem formalnym skargi jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 28 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 29 p.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do reprezentacji, które to mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd postanowieniem odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Ponadto na podstawie art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takim pismem jest m. in. skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Termin do uiszczenia wpisu wynosi siedem dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a. ). Skarga złożona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość powyższym wymaganiom, dlatego też skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 22 sierpnia 2024 r. i pomimo upływu w zakreślonego terminu w dniu 29 sierpnia 2024 r. skarżąca ww. braków formalnych i fiskalnych skargi nie usunęła. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.