III SA/Gd 586/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Asesor WSA Adam Osik, Protokolant: Starszy asystent sędziego Joanna Karpińska, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi P. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 2 września 2024 r., nr 2201-IGC.4303.43.2024.KR w przedmiocie cła antydumpingowego oraz podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku na rzecz skarżącej P. R. kwotę 8155 (osiem tysięcy sto pięćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE S. Sp. z o.o. z siedzibą w G. jako przedstawiciel bezpośredni P. R. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą B. (dalej: "skarżąca"), złożyła w dniu 14 lipca 2023r. zgłoszenie celne które zostało zarejestrowane pod numerem [...]. Dla towaru ujętego w poz. nr 1, opisanego w polu nr 31 jako: profile aluminiowe służące do montażu rolet plisowanych, podzespół aluminiowy służący jako przedłużacz do montażu rolet plisowanych, zadeklarowano kod TARIC 7610 90 90 95 ze stawką celną (A00) w wysokości 6%. Tym samym zgłoszeniem celnym objęte były następujące produkty: 1) podzespoły do montażu rolet plisowanych wykonane z tworzywa sztucznego; 2) artykuły ze stali – klipsy służące do montażu rolet; 3) podzespoły z tworzywa sztucznego zawierające magnes neodymowy do montażu rolet plisowanych; 4) listwa z tworzywa sztucznego z taśmą samoprzylepną do montażu rolet plisowanych. Naczelnik Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni (dalej: "Naczelnik UCS", "organ I instancji") korzystając z uprawnienia wynikającego z art. 188 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269/1 z dnia 10 października 2013 r.) poddał to zgłoszenie weryfikacji polegającej na sprawdzeniu prawidłowości zadeklarowanej klasyfikacji taryfowej dla towaru z poz. 1 (profile aluminiowe służące do montażu rolet plisowanych). Decyzją z dnia 19 marca 2023 r. Naczelnik Pomorskiego Urzędu Celno – Skarbowego w Gdyni : 1. określił klasyfikację taryfową profili aluminiowych służących do montażu rolet plisowanych do kodu TARIC 7604 29 90 90 z kodem dodatkowym C999, ze stawką cła (typ A00) w wysokości 7,5% oraz stawkę cła antydumpingowego (typ A30) w wysokości 32,1%; 2. określił klasyfikację taryfową podzespołu służącego jako przedłużacz do montażu rolet plisowanych do kodu TARIC 7608 20 89 90 z kodem dodatkowym C999, ze stawką cła (typ A00) w wysokości 7,5% oraz stawkę cła antydumpingowego (typ A30) w wysokości 32,1%; 3. orzekł o zaksięgowaniu wymaganej kwoty należności celnych (typ A00) w wysokości 4 773,00 PLN 4. orzekł o zaksięgowaniu wymaganej kwoty należności celnych (typ A30) w wysokości 102 128,00 PLN 5. określił różnicę między kwotą podatku VAT w prawidłowej wysokości a kwotą podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym w wysokości 24 588,00 PLN. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji przedstawił argumentację wyjaśniającą powody, dla których zmieniono klasyfikację taryfową profili aluminiowych, podkreślając, że nie kwestionuje przeznaczenia importowanego towaru. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła skarżąca, zarzucając w nim naruszenie: 1/ art. 56 ust. 1 i 2 oraz art. 105 ust. 3 i 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U.L 269 z 10 października 2013, dalej: "UKC") w związku z art. 1 i art. 2 rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) 2022/1998, poprzez ich błędną wykładnię i co za tym idzie niewłaściwe zastosowanie polegające na nieprawidłowej klasyfikacji celnej importowanego towaru tj. profile aluminiowe służące do montażu rolet plisowanych, do pozycji 7604 (kod TARIC 7604 29 90 90) oraz podzespół aluminiowy służący jako przedłużacz do montażu rolet plisowanych, do pozycji 7608 (kod TARIC 7608 20 89 90), podczas kiedy prawidłowa klasyfikacja tych towarów to pozycja 7610 (kod TARIC 7610 90 90 95) i w konsekwencji retrospektywne zaksięgowanie cła w nieprawidłowej wysokości oraz bezzasadne nałożenie cła antydumpingowego; 2/ art. 30b ust. 1 i art. 33 ust. 1 i 2a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm., dalej: "u.p.t.u."), poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że kwota VAT z tytułu importu wykazana w zgłoszeniu celnym została określona nieprawidłowo w sytuacji, w której kwota ta została określona przez skarżącą zgodnie z przepisami; naruszenie ww. przepisów u.p.t.u. jest konsekwencją nieprawidłowej klasyfikacji celnej importowanych towarów w decyzji; 3/ art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 O.p., poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, tj. właściwości importowanego towaru, a w szczególności bezzasadne przyjęcie, że towar ten nie jest elementem konstrukcyjnym osłon okiennych, będące m.in. skutkiem zignorowania wyjaśnień skarżącej złożonych w trakcie postępowania, a także przedłożonych dowodów, w szczególności Opinii Technicznej nr [...] przygotowanej na zlecenie skarżącej przez dr hab. inż. M. D., biegłego sądowego Sądu Okręgowego w K.; 4/ zasad klasyfikacji celnej towarów określonych w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej zawartych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87, a w szczególności reguł 1, 2a, 3a oraz 6 poprzez ich błędne zastosowanie lub niezastosowanie oraz uznanie, że same noty wyjaśniające do pozycji (HS 7610 oraz 7604 oraz odpowiednio - HS 7308 i 7407) są wystarczające do dokonania prawidłowej klasyfikacji taryfowej importowanego towaru. W uzasadnieniu odwołania wskazano, że zarówno importowane profile, jak i podzespół aluminiowy służący jako przedłużacz do montażu rolet plisowanych powinny być klasyfikowane do kodu 7610 90 90 95 jako części składowe całkowicie wykończone i przygotowane do zastosowania w konkretnych konstrukcjach rolet. Importowane profile są także objęte ochroną jako wzory użytkowe. Wskazano także na alternatywną możliwość zastosowania do klasyfikacji taryfowej importowanych profili pozycji 8302 WTC jako oprawy lub okucia nadającego się do okien lub żaluzji. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: "organ odwoławczy", "Dyrektor IAS"), po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia 2 września 2024 roku utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W ocenie Dyrektora IAS sporne towary nie wypełniają brzmienia kodu TARIC 7610 90 90 95. W zgłoszeniu celnym towary zostały opisane jako profile aluminiowe służące do montażu rolet plisowanych oraz podzespół aluminiowy służący jako przedłużacz do montażu rolet plisowanych. Zgodnie z pismem z 21 grudnia 2023 r., nadesłanym w toku postępowania przed wydaniem zaskarżonej decyzji, strona importuje specjalnie zaprojektowane profile aluminiowe i dokonuje montażu całego systemu na wymiar zamawiany przez klienta. Na etapie montażu profile są przycinane na wymiar zgodny z zamówieniem klienta oraz łączone w celu uzyskania produktu gotowego. Powyższe oraz fakt, iż profile te nie mogą być wykorzystywane do żadnych innych celów potwierdza, zdaniem strony, iż winny być klasyfikowane do kodu TARIC 7610 90 90 95. Zdaniem organu jednak, okoliczność, iż profile zostały specjalnie zaprojektowane pozostaje bez wpływu na klasyfikację spornych towarów. Zdaniem organu odwoławczego organ I instancji prawidłowo dokonał klasyfikacji taryfowej importowanych profili aluminiowych do kodu TARIC 7604 29 90 90 (Sztaby, pręty i kształtowniki, z aluminium: -- Pozostałe, --- Kształtowniki, ---- Pozostałe) zaś Organ odwoławczy w pierwszej kolejności ustalił zakres pozycji 7610, do której zastosowanie mają Noty wyjaśniające do pozycji 7308 (z uwzględnieniem istniejących różnic do pozycji 7610) i stwierdził, że w dniu przyjęcia przedmiotowego zgłoszenia celnego towar zadeklarowany w poz. 1 nie był towarem objętym pozycją 7610 – Konstrukcje z aluminium (z wyłączeniem budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406) i części takich konstrukcji (na przykład mosty i części mostów, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich i progi drzwiowe, balustrady, filary i kolumny); płyty, pręty, kształtowniki, rury i temu podobne, z aluminium, przygotowane do stosowania w konstrukcjach. Pod pojęciem "konstrukcji" należy rozumieć obiekt powstały w wyniku wzajemnego powiązania wielu elementów (części) składowych. Są one zazwyczaj zbudowane ze sztab, prętów, rur, kątowników, kształtowników, profili, blach grubych i cienkich, szerokich elementów płaskich, włączając tzw. płyty uniwersalne, bednarki, taśmy, odkuwki lub odlewy elementów tworzących konstrukcje połączone przez nitowanie, skręcanie śrubami, spawanie itp., co wynika z Not wyjaśniających do pozycji 7308. W przypadku zaś "części konstrukcji", to ich klasyfikacja do pozycji 7610 uzależniona jest od posiadania cech świadczących o przygotowaniu do stosowania w konstrukcjach, co jest kluczowe dla potrzeb klasyfikacji profili aluminiowych do pozycji 7610. Mając na uwadze powyższe, organ odwoławczy stwierdził, że sporne towary nie wypełniają brzmienia kodu TARIC 7610 90 90 95. Nie podzielił stanowiska skarżącej (popartego Opinią techniczną nr [...] dotyczącą specjalnego zaprojektowania importowanych profili oraz sposobu ich wykończenia), że ukształtowanie przekroju poprzecznego sprawia, że importowane profile mogą być użyte wyłącznie do osłon okiennych – zostały specjalnie zaprojektowane i przed przywozem mają one nadane określone i niezmienne przeznaczenie, a po procesie wytłaczania ich powierzchnia została poddana dodatkowej obróbce. Zdaniem organu odwoławczego powołane okoliczności pozostają bez wpływu na klasyfikację przedmiotowych towarów, na dowód czego przywołał brzmienie Not wyjaśniających do działu 76 (końcowa część Uwag ogólnych). Organ odwoławczy podzielił stanowisko Naczelnika UCS, że samo przygotowanie profili aluminiowych według indywidualnego kształtu i zgodnie z zapotrzebowaniem nie jest wystarczającą przesłanką do uznania ich za przygotowane do zastosowania w konstrukcjach w rozumieniu Taryfy celnej. Importowane profile stanowią jeden z elementów (część składową) produktu końcowego, tj. systemu osłon okiennych i okoliczność ta, podnoszona przez skarżącą, nie jest kwestionowana przez organy. Jednak dla celów klasyfikacji taryfowej nie można utożsamiać pojęcia profili gotowych do użycia w konkretnych konstrukcjach (wykończonych) z profilami (kształtownikami) przygotowanymi do stosowania w konstrukcjach wymienionymi w pozycji 7610 Taryfy celnej. Odnosząc się do powoływanych przez skarżącą wiążących informacji taryfowych (WIT) Dyrektor IAS wyjaśnił, że nie zostały one wydane na jej wniosek i nie dotyczą przedmiotowego towaru, zatem nie mają charakteru wiążącego i nie mogą stanowić podstawy klasyfikacji taryfowej przedmiotowego towaru. Analiza istniejących WIT-ów potwierdza, iż zróżnicowana klasyfikacja profili aluminiowych wynika z indywidualnych cech towaru tj. ze stanu towaru w dniu dokonania zgłoszenia, który należy rozumieć jako jego rodzaj, jakość, formę (postać), ilość oraz inne właściwości np. budowa, rodzaj materiału, skład itp. odróżniające go od innych towarów. Niewątpliwie inaczej będą klasyfikowane profile aluminiowe przygotowane do stosowania w konstrukcjach (pozycja 7610), niż te które nie zostały w ten sposób przygotowane (7604). Odmienna klasyfikacja dotyczy również towarów stanowiących opakowane zestawy do sprzedaży detalicznej zawierające części niezbędne części do montażu produktu końcowego bez dalszego wykańczania (7610 90 90 92) oraz zestawów, które nie zawierają wszystkich elementów do montażu towaru kompletnego (7610 90 90 95). W świetle powoływanych przez skarżącą decyzji WIT za nieuprawnione należy uznać stanowisko wyrażone w przedłożonej przez skarżącą Opinii Technicznej [...], zgodnie z którym analiza dostępnych dokumentów WIT wskazuje, że profile w zależności od kształtu i zastosowania mogą być deklarowane do TARIC 7610 90 90 10 i do kodu TARIC 7610 90 90 95. Jedynie na marginesie powyższych rozważań nadmienić należy, iż w sytuacji gdyby przedmiotem importu były profile aluminiowe przygotowane do stosowania w konstrukcjach (co jednakże nie ma miejsca w niniejszej sprawie), to zgodnie z brzmieniem Taryfy celnej za prawidłowy należałoby uznać kod TARIC 7610 90 90 10 - - - sztaby, pręty, kształtowniki (nawet drążone), rury, przewody rurowe, niezmontowane, niespawane, wykonane z aluminium, nawet w postaci stopu, zawierającego nie więcej niż 99,3 % aluminium. Powyższe wynika z faktu, iż zgodnie z zasadami klasyfikacji pozycja opisująca towar w sposób bardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami opisującymi towar w sposób bardziej ogólny. Przy klasyfikacji taryfowej w ramach konkretnej pozycji dokonuje się najpierw przyporządkowania na poziomie jednej kreski -, później na poziomie dwóch - -, następnie trzech - - - itd., w zależności od układu poszczególnych pozycji w Taryfie celnej. Techniką prawodawczą powszechnie przyjętą przez ustawodawcę wspólnotowego w Taryfie Celnej Wspólnot Europejskich jest klasyfikowanie jako "pozostałe" towarów o cechach innych niż wyszczególnione w poprzedzających podpozycjach na tym samym poziomie w ramach danej pozycji. Nie budzi przy tym wątpliwości, że różnego rodzaju towary prawidłowo klasyfikowane do podpozycji określonej jako "pozostałe" są scharakteryzowane w sposób wystarczająco szczegółowy przez zakres podpozycji na wyższym poziomie. W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy przedstawił argumentację uzasadniającą brak podstaw do zaklasyfikowania przedmiotowych towarów do pozycji 8302 Taryfy celnej, którą objęto oprawy, okucia i podobne wyroby nadające się do użytku w budynkach. Przedmiotem zgłoszenia celnego nie były bowiem, jak chce tego skarżąca, komplety do montażu gotowych osłon. Zwrócił uwagę, że w dacie dokonania zgłoszenia celnego skarżąca zidentyfikowała sporne towary jako profile aluminiowe służące do produkcji rolet wewnętrznych oraz komponenty do ich produkcji z tworzywa sztucznego. Zgodnie z wyjaśnieniami skarżącej montaż polega na przycięciu profilu aluminiowego na konkretny wymiar oraz połączeniu poszczególnych podzespołów w jedną całość. Zdaniem organu odwoławczego "cięcie" nie stanowi czynności, która mieści się w procesie montażu, podczas którego następuje jedynie łączenie ze sobą poszczególnych elementów w celu uzyskania gotowego produktu. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 2021/546 z dnia 29 marca 2021 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz elementów wyciskanych z aluminium pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej wskazuje na to, że cięcie na wymiar jest jednym z elementów (obok nawiercania, gięcia, stażowania, gwintowania, itp.), który świadczy o przygotowaniu produktu do użycia w konstrukcjach. Importowane profile aluminiowe są produktem do bezpośredniego wykorzystania (zastosowania) w procesie wytwarzania (produkcji) systemów osłon okiennych, jednak nie posiadają żadnych cech świadczących o ich przygotowaniu w konstrukcjach w rozumieniu pozycji 7610 Taryfy celnej. Organ odwoławczy nie podzielił żadnego z odniesionych w odwołaniu zarzutów naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 O.p. Na powyższą decyzję skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Podniosła zarzuty naruszenia: • Art. 56 ust. 1 i 2 oraz art. 105 ust. 3 i 4 UKC w zw. z art. 1 i art. 2 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji nr 2022/1998 , poprzez ich błędną wykładnię i co za tym idzie niewłaściwe zastosowanie polegające na nieprawidłowej klasyfikacji celnej importowanego towaru, tj. "Profile aluminiowe służące do montażu rolet plisowanych oraz podzespół aluminiowy służący jako przedłużacz do montażu rolet plisowanych" do pozycji 7604 (kod celny CN 7604.29.90.90), podczas kiedy prawidłowa klasyfikacja tego towaru to pozycja CN 7610 (kod celny CN 7610.90.90.95) i w konsekwencji retrospektywne zaksięgowanie cła w nieprawidłowej wysokości oraz bezzasadne nałożenie cła antydumpingowego; • art. 30b ust. 1 i art. 33 ust. 1 i 2a ustawy o VAT , poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że kwota VAT z tytułu importu wykazana w zgłoszeniu celnym została określona nieprawidłowo w sytuacji, w której kwota ta została określona przez B. zgodnie z przepisami; naruszenie ww. przepisów ustawy o VAT jest konsekwencją nieprawidłowej klasyfikacji celnej importowanych towarów w Decyzji; oraz przepisów prawa procesowego, tj.: • naruszenie art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 Ordynacji podatkowej, poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, tj. właściwości importowanego towaru, a w szczególności bezzasadne przyjęcie, że towar ten jest nie jest elementem konstrukcyjnym osłon okiennych, będące m.in. skutkiem zignorowania wyjaśnień B. złożonych w trakcie postępowania, a także przedłożonych dowodów, w tym, w szczególności Opinii Technicznej nr [...] przygotowanej na zlecenie Skarżącej przez dr hab. inż. M. D., biegłego sądowego Sądu Okręgowego w K.; • naruszenie zasad klasyfikacji celnej towarów określonych w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej (dalej: ORINS) zawartych w Rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87, a w szczególności Reguł 1, 2a, 3a oraz 6 poprzez ich błędne zastosowanie lub niezastosowanie oraz uznanie, że same noty wyjaśniające do pozycji (HS 7610 oraz 7604 oraz odpowiednio - HS 7308 i 7407) są wystarczające do dokonania prawidłowej klasyfikacji taryfowej importowanego towaru w postaci: "profile aluminiowe służące jako podzespół do montażu rolet plisowanych z komponentami z pozycji drugiej i trzecie/'; • naruszenie art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez brak powołania biegłego w zakresie inżynierii materiałowej i materiałoznawstwa, który mógłby ocenić czy importowane profile aluminiowe mają rzeczywiście charakter uniwersalny, jak nieprawidłowo przyjął Naczelnik, gdy z przedstawionych przez stronę dowodów wynikało, iż profile te są przygotowane do stosowania w konstrukcjach. Wobec powyższego skarżąca wniosła o: 1/ uchylenie decyzji organów obu instancji w całości i umorzenie postępowania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że zajmuje się projektowaniem elementów używanych do montażu gotowych plis okiennych wewnętrznych. W ramach swej działalności importuje towary jakimi są w pełni wykończone profile aluminiowe, które pełnią rolę opraw, okuć, prowadnic, szyn bądź maskownic do produktu określonego jako "plisy okienne wewnętrzne" lub "rolety plisowane wewnętrzne stosowane do stolarki okienno-drzwiowej w budownictwie i w branży automotive (do kamperów)" lub "żaluzje plisowane wewnętrzne" (dalej: System). Wszystkie użyte powyżej określenia odnoszą się do identycznego produktu, który został opatentowany w dwóch wersjach montażowych (20 mm mono lub 20 mm FH). Ponadto B. montuje z importowanych podzespołów plisowane drzwi moskitierowe stosowane w budownictwie i branży automotive. Razem z elementami aluminiowymi importowane są pozostałe podzespoły konstrukcji Systemów, w szczególności części z tworzywa sztucznego, które łącznie są gotowe do zmontowania w finalny produkt. Analiza brzmienia pozycji, jak również not wyjaśniających, w szczególności do Sekcji XV Taryfy Celnej, lecz również do pozycji HS 7604, 7610 oraz 7308, wskazuje jednoznacznie, że kształtowniki, które są elementami konstrukcji lub są przygotowane do stosowania w konstrukcjach, należy klasyfikować do pozycji HS 7610. W świetle dowodów przedstawionych przez Stronę w trakcie postępowania nie ulega wątpliwości, że importowane przez nią profile są przygotowane do zastosowania w konstrukcjach. Świadczą o tym następujące dowody: • Wzór użytkowy [...] pod nazwą "System żaluzjowy, zwłaszcza do żaluzji plisowanych", • Opinia Techniczna nr [...] przygotowana na zlecenie B. przez dr hab. inż. M. D., biegłego sądowego Sądu Okręgowego w K., jak również druga Opinia Techniczna nr [...] przygotowana przez tego samego autora, • Przedłożone decyzje WIT odnoszące się do profili do plis, a więc takiego samego produktu, • Wyjaśnienia B., w tym przedłożone ilustracje i zdjęcia, z których wynika w jaki sposób importowane profile są montowane w plisy, wraz z innymi elementami, nota bene, dopuszczanymi do obrotu na podstawie tych samych zgłoszeń celnych co profile. Dyrektor IAS nie przedstawił żadnych kontrdowodów na poparcie tezy, jakoby importowane profile uzyskiwały status przygotowania do zastosowania w konstrukcji, dopiero po imporcie. Wbrew przedstawionym dowodom, Dyrektor IAS stanowczo twierdzi (pytanie na jakiej podstawie), że profile aluminiowe nie posiadają żadnych cech, świadczących o ich przygotowaniu w konstrukcjach w rozumieniu pozycji 7610. Tymczasem, w powołanych przez Dyrektorach uwagach do Sekcji XV, pkt. 9(a) oraz 9(b) Taryfy Celnej (które zresztą błędnie określił w Decyzji jako uwagi 1(a) i 1(b) do Działu 76, mowa jest o "zwykłym przycinaniu", jako procesie nie wpływającym na zasadniczy charakter wyrobu. Co więcej, tezę tę potwierdza Komitet Kodeksu Celnego w odniesieniu do profili schodowych [protokół z 239 Posiedzenia Komitetu Kodeksu Celnego (pkt. 7.15), jak również protokół z 245 Posiedzenia Komitetu Kodeksu Celnego (pkt. 7.5.)], a także w odniesieniu do karniszy [protokół z 239 Posiedzenia (pkt. 7.9)]. W tym ostatnim przypadku, Komitet dodatkowo wskazuje, że "pręty z metalu nieszlachetnego należy klasyfikować jako karnisze, jeżeli można wywnioskować, w szczególności z ich wyglądu zewnętrznego lub konstrukcji, że ich przeznaczeniem są karnisze. Obiektywne cechy na podstawie których można to wywnioskować, obejmują: indywidualne owinięcie, ich powierzchnię (ocynkowaną, pomalowaną, lub inną powierzchnię nadającą produktowi dekoracyjny wygląd), obecność zatyczek lub innych elementów, na przykład elementów dekoracyjnych lub funkcjonalnych, wskazujących na zastosowanie (...)". Fragment ten całkowicie dezawuuje rozważania Dyrektora IAS o tym, że stopień wykończenia profili nie ma wpływu na ocenę stopnia przygotowania profili do zastosowania w konstrukcjach. W definicjach sztab, prętów i kształtowników, jak również notach wyjaśniających do pozycji 7407, które mają odpowiednie zastosowanie do pozycji 7604, pojawiają się zastrzeżenia, że do tych pozycji klasyfikowane są wyroby pod warunkiem, że w wyniku zastosowanej obróbki wyroby te nie uzyskały cech właściwych wyrobom klasyfikowanym do innych pozycji. A tak właśnie stało się z profilami importowanymi przez B., którym obróbka przed importem nadała cechy wyrobów przygotowanych do zastosowania w konstrukcjach. Według Dyrektora IAS cło antydumpingowe zostało wprowadzone w celu przeciwdziałania niepożądanym zjawiskom oraz ochrony interesów unijnych przedsiębiorców i ekonomicznych interesów państw członkowskich (str. 14 Decyzji). Tymczasem wskazana w Rozporządzeniu Wykonawczym Komisji 2021/546 średnia ważona cen przywozu z Chin, wynosi 2 967 EUR/tonę (dla towarów objętych kodem CN 7610 90 90). W przypadku zaś B., ceny importowanych z Chin profili aluminiowych były zdecydowanie wyższe, a w odniesieniu do tego konkretnego zgłoszenia przekraczały 4,5 tys. USD (co wynika z faktury, która została przesłana z pakietem innych dokumentów w piśmie podsumowującym postępowanie przed Dyrektorem IAS). Z decyzji wynika również, że opis wskazany w Rozporządzeniu 2021/546 potwierdza, że cło antydumpingowe zostało nałożone na produkty odpowiadające rodzajowo importowanym przez Skarżącą. Jest to stwierdzenie całkowicie nieprawdziwe. Wraz z implementacją ww. Rozporządzenia, wprowadzone zostały do pozycji HS 7610 trzy dodatkowe kody TARIC - 7610.90.90. - końcówki 91, 92 i 95. Powodem takiego rozwiązania było właśnie wyłączenie z zakresu cła antydumpingowego wyrobów takich jak importowane przez B., które ze względu na stopień wykończenia, stopień przygotowania do zastosowania w konstrukcjach, i w końcu - ze względu na cenę, nie powinny być obejmowane cłem antydumpingowym. Zarówno z brzmienia pozycji jak również z uwag do sekcji i działów Taryfy Celnej oraz not wyjaśniających do pozycji i podpozycji wynika, że istnieją dość precyzyjnie wytyczone granice rozróżniające towary klasyfikowane do pozycji HS 7604 i 7610, a także podpozycji w ramach HS 7610. W pozycji 7604 klasyfikowane są "sztaby, pręty i kształtowniki, z aluminium" - jednakże bez określenia przeznaczenia tych towarów, co oznacza, że klasyfikowane są tam wyroby, którym określone przeznaczenie nadawane jest po imporcie. Z kolei w pozycji 7610 klasyfikowane są również wyroby aluminiowe, takie jak pręty, kształtowniki, rury i temu podobne, które: (i) są konstrukcjami, (ii) stanowią części konstrukcji lub (iii) są przygotowane do stosowania w konstrukcjach. Innymi słowy, o ile w pozycji 7604 klasyfikowane są wskazane wyroby z aluminium o charakterze uniwersalnym, które nie mają określonego przeznaczenia, o tyle w pozycji 7610 należy klasyfikować wyroby z aluminium, których przeznaczenie jest określone jako jedno ze wskazanych w poprzednim zdaniu zastosowań. Z tego względu, w odniesieniu do towarów importowanych przez B., klasyfikacja do CN 7604.29.90.90 wskazana w zaskarżonej decyzji jest wykluczona. Dyrektor IAS w zaskarżonej Decyzji (na str. 5) cytuje definicje sztab i prętów oraz kształtowników, które wynikają z uwag do Sekcji XV Taryfy Celnej, 9(a) i 9(b) [nota bene Dyrektor błędnie określił te uwagi jako uwagi 1(a) i 1(b) do Działu 76]. Dyrektor IAS nie zauważa jednak, że wskazane uwagi są korzystne dla B. Wprawdzie, profile importowane przez skarżącą mieszczą się w opisach tych uwag, jednakże, w obydwu przypadkach jest poczynione zastrzeżenie, iż wyroby pozostają kształtownikami (sztabami, czy prętami) pod warunkiem że podczas obróbki nie przyjęły charakteru artykułów lub wyrobów objętych innymi pozycjami. Tak właśnie jest z importowanymi przez skarżącą profilami, które jak wskazano w pierwszej części skargi, ze względu na ich obróbkę dokonaną przez dostawcę pełnią rolę opraw, okuć, prowadnic, szyn bądź maskownic do produktu określonego jako "plisy okienne wewnętrzne" lub "rolety plisowane wewnętrzne stosowane do stolarki okienno-drzwiowej" lub "żaluzje plisowane wewnętrzne". Dodatkowo, należy podkreślić, z zacytowanych przez Dyrektora IAS uwag wynika jednoznacznie, że "zwykłe przycinanie" nie zmienia charakteru wyrobu. Tym samym, okoliczność, iż importowane profile są przycinane na długość w celu dopasowania do konkretnej wnęki okiennej, nie ma znaczenia dla klasyfikacji celnej. Noty wyjaśniające do pozycji HS 7308 zawierają również szereg stwierdzeń, które w pełni uzasadniają tezę, że importowane profile mieszczą się w pojęciu części przygotowanych do stosowania w konstrukcjach, np.: • Niniejsza pozycja obejmuje kompletne lub niekompletne konstrukcje metalowe, jak również ich części. • Takie konstrukcje często zawierają wyroby objęte innymi pozycjami (...). • Części konstrukcji obejmują także zaciski i inne urządzenia, zaprojektowane specjalnie w celu łączenia elementów konstrukcji (...). • Oprócz konstrukcji i części konstrukcji wymienionych w niniejszej pozycji, pozycja ta obejmuje również wyroby takie, jak: (...) balkony i werandy; żaluzje, wrota i bramy przesuwne (...). W zaskarżonej Decyzji Dyrektor IAS odwołuje się również do końcowej części not wyjaśniających do Działu 76, z których wynika, że różne obróbki mające na celu polepszenie właściwości lub wyglądu zewnętrznego metalu, ochronę przed korozją itp., które omówiono w końcowej części Uwag ogólnych Not wyjaśniających do działu 72, które nie wpływają na klasyfikację wyrobu. Stwierdzenie to, jak również zacytowane noty wyjaśniające do działu 72 nie mają żadnego znaczenia dla argumentacji strony i klasyfikacji, ponieważ one odnoszą się do obróbek mających na celu polepszenie wyglądu. Natomiast, nie odnoszą się do wykonania profili B. według określonego projektu, wynikającego z opatentowanego wzoru przemysłowego, co rzeczywiście nadaje im charakter elementów przygotowanych do zastosowania w konstrukcji. Natomiast wskazanie przez B., że importowane profile były poddane procesom takim jak nałożenie odpowiednich lakierów czy malowanie, miało na celu jedynie podkreślenie, że zostały one w pełni wykończone i nie wymagają w tym zakresie żadnych dodatkowych procesów obróbki. Skarżąca wskazała na orzecznictwo TSUE, wskazujące na to, że zaklasyfikowanie towarów jako zestawów do sprzedaży detalicznej jest możliwe nawet jeśli w momencie importu towary te nie są pakowane razem, lecz można w inny sposób udowodnić, że przeznaczone są do sprzedaży jako zestawy. Obiektywne wykazanie przeznaczenia jest elementem mającym znaczenie dla klasyfikacji, zaś organ stwierdził, że przeznaczenie spornych profili na żadnym etapie nie było kwestionowane. Tyle, że jego zdaniem, wbrew wnioskom płynącym z powołanego wyroku TSUE, nie ma to znaczenia dla klasyfikacji celnej. Tym samym, zarówno obiektywne cechy profili, jak ich przekrój poprzeczny, stan wykończenia, a także import z innymi elementami Systemu, jak również przeznaczenie udowodnione przez ilustracje montażowe, wzór przemysłowy czy Opinie Techniczne, a także faktury, wyjaśnienia, etc. jednoznacznie wskazują, że są one w pełni przygotowane do montażu w konstrukcjach jakimi są plisy. Skarżąca przywołała szereg decyzji w sprawie wiążącej informacji taryfowej, które jej zdaniem wspierają jej argumentację. Skarżąca nigdy nie twierdziła, że przedmiotem jej zgłoszenia były komplety do montażu gotowych osłon. Natomiast przedmiotem zgłoszenia były elementy, z których takie komplety powstają, co ma istotne znaczenie w kontekście powołanego orzecznictwa TSUE. Organ stwierdził, że w fakturze importowane towary zostały określone bardzo ogólnie. Jednakże, poza fakturą Skarżąca przedłożyła również szczegółową specyfikację oraz zestawienie przywiezionych towarów, dowodzące, że możliwe jest przygotowanie z tych towarów określonej ilości kompletów. Co więcej, dotyczy to wszystkich zgłoszeń celnych kwestionowanych przez Naczelnika UCS. Do tych dowodów jednak Dyrektor IAS nie odniósł się, pomimo, iż na wstępie uzasadnienia zaskarżonej decyzji stwierdził że: "Odwołanie jest instytucją procesową polegającą nie tylko na weryfikacji decyzji kończącej postępowanie przed organem pierwszej instancji przez organ wyższego stopnia (organ odwoławczy), pod kątem sformułowanych żądań i zarzutów strony, ale na całościowym rozpoznaniu sprawy." Zdaniem skarżącej absurdalna jest teza Dyrektora IAS, iż: "(...) jak wykazało postępowanie importowane profile aluminiowe poza tym, iż są produktem do bezpośredniego wykorzystania (zastosowania) w procesie wytwarzania (produkcji) systemów osłon okiennych to nie posiadają żadnych cech świadczących o ich przygotowaniu w konstrukcjach w rozumieniu poz. 7610." Po pierwsze nie może być mowy o produkcji, jeżeli wszystkie elementy konstrukcji mogą być połączone bez użycia maszyn, a samo przycinanie również może odbywać się zwykłą piłką do metalu. Po drugie, wielokrotnie powoływane przez Skarżącą dowody jednoznacznie wskazują na cechy profili świadczące o ich przygotowaniu do zastosowania w konstrukcjach. Powołana przez Dyrektora IAS w Decyzji Nota VII do Reguły 2a ORINS również nie jest argumentem, uzasadniającym stanowisko organu w niniejszej sprawie. Pomijając już okoliczność, iż organy celne obydwu instancji twierdzą konsekwentnie, że Reguła 2a nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, należy zwrócić uwagę, iż: • warunek, że dla wyrobów w stanie rozmontowanym lub niezmontowanym zastosowano tylko operacje montażowe - jest spełniony; • warunek, że części składowe nie powinny zostać poddane jakiejkolwiek dalszej obróbce - jest również spełniony, ponieważ przycięcie na wymiar jest jedynie operacją dostosowująca profil do wymiarów ramy okiennej. Plisy okienne są produktem, który musi być dopasowany do wnęki okiennej. Ze względu na małą tolerancję błędów, przycięcie prowadnic do plis jest prawie zawsze konieczne. To oznacza, że nawet marketowe produkty, w celu montażu prawie zawsze muszą być również przycinane w celu ich dopasowania. B. mogłaby zamawiać profile 1,2 m, czy 2,4 m, ale to zawsze oznaczałoby, że przycinanie będzie konieczne i powstanie więcej odpadów. Rozmiar 5 m z jednej strony ogranicza ilość odpadów, z drugiej pozwala na zapakowanie do opakowania o długości 6 m. innych akcesoriów do plis. Tym samym, korzyść z takiego rozwiązania jest podwójna. Sposób prowadzenia niniejszego postępowania wobec B. daje podstawy do stwierdzenia, że działanie organów celnych prowadzone było pod z góry założoną tezę o "potrzebie" nałożenia na importowane przez B. towary cła antydumpingowego. Tezę tę potwierdzają również błędy i zaniechania organów w aspekcie formalnoprawnym. Organy naruszyły art. 187 § 1 oraz art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, co wynikało z okoliczności, iż nie wzięły pod uwagę wyjaśnień strony, jak również przedstawionej przez nią Opinii Technicznej, a także okoliczności, iż importowane towary są elementami konstrukcji, objętych ochroną dla wzorów przemysłowych. Jednocześnie, odrzucając te dowody, nie powołano biegłego, co powinno być naturalną konsekwencją nieuwzględnienia Opinii Technicznej przedstawionej przez stronę, której autor posiada formalne uprawnienia biegłego sądowego Sądu Okręgowego w K. w zakresie inżynierii materiałowej i materiałoznawstwa. Powołanie biegłego w niniejszej sprawie byłoby tym bardziej uzasadnione, iż organy celne bezpodstawnie zignorowały wyjaśnienia strony, jak również treść przedstawionej Opinii Technicznej, z której jednoznacznie wynikało, że importowane profile nie miały uniwersalnego charakteru, lecz posiadały indywidualne cechy, które wskazywały bez żadnych wątpliwości na to, że są one częściami określonych konstrukcji. Organy zignorowały zarówno wyjaśnienia strony, jak również Opinię Techniczną, która zawierała wiadomości specjalne dotyczące przeznaczenia importowanych elementów oraz ich ochrony prawnej. W efekcie, błędnie ustalony został stan faktyczny w sprawie. Bezpodstawnie uznano, że przedmiotem importu były profile o nieustalonym przeznaczeniu. W efekcie naruszone zostały zarówno art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego jak również art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez brak powołania biegłego w sytuacji, w której dowody przedstawione przez stronę wskazywały na inny stan faktyczny niż ten przyjęty przez organ, a jednocześnie dowody strony miały walor wiadomości specjalnych. Towary będące przedmiotem zgłoszenia celnego w niniejszej sprawie są niezmiennie importowane przez B. od kilkunastu lat. W okresie tym, dokładnie te same towary były wielokrotnie weryfikowane przez fizyczne rewizje w trakcie odpraw celnych. W ramach tych rewizji, organy celne nie tylko otwierały opakowania i dokonywały przeglądu importowanych towarów, lecz także na ich życzenie otrzymywały wyjaśnienia o przeznaczeniu towarów, opisy, rysunki i zdjęcia. Tym samym organy celne miały pełne informacje dotyczące przeznaczenia i zastosowania importowanych towarów. Rewizje te nie wykazywały żadnych nieprawidłowości, ani nie podważały prawidłowości stosowanej przez B. klasyfikacji, co utwierdzało Skarżącą w przekonaniu o prawidłowej klasyfikacji importowanych profili. Uregulowania prawne w tym zakresie nie uległy zmianom. Istotną zmianą jaka zaszła w 2021 r. było wprowadzenie cła antydumpingowego na niektóre wyroby określone jako profile aluminiowe. W konsekwencji uległo zmianie podejście organów celnych do prawidłowości stosowanej klasyfikacji do podpozycji 7610.90.90.95 a przed 7 kwietnia 2021 r. do 7610.90.90.90. Jednocześnie, organ podjął próby klasyfikacji do różnych pozycji i podpozycji, których jedyną wspólną cechą jest to, że objęte jest ono cłem antydumpingowym. Wskazane okoliczności, tj. zmiana klasyfikacji importowanych towarów po kilkunastu latach importu wg. tego samego kodu taryfy celnej, przy jednoczesnym braku konsekwencji widocznym poprzez próby klasyfikacji do różnych pozycji i podpozycji, świadczą o tym, że organy obydwu instancji naruszyły wywiedzioną z art. 2 Konstytucji RP zasadę zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa. Jeżeli bowiem z orzecznictwa TK wynika, że prawodawca nie powinien dokonywać arbitralnych i nieuzasadnionych zmian w prawie dla zachowania pewności obrotu prawnego, to tym bardziej takich arbitralnych i nieuzasadnionych zmian w toku stosowania prawa, nie mogą dokonywać organy celne. Zwłaszcza, jeżeli takie działania ewidentnie mają charakter prowadzonych w celu osiągnięcia z góry założonej tezy o "potrzebie" nałożenia cła antydumpingowego i jednocześnie depczą wszelkie zasady postępowania przyjęte w krajach demokratycznych. Skarżąca wniosła także o rozważenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku skierowania, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej pytań prejudycjalnych do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej o następującej treści: 1. "Czy profile aluminiowe przeznaczone do użycia w systemach żaluzji plisowanych, wykonane na zamówienie według projektu opatentowanego jako wzór przemysłowy, które zasadniczo są wykończonymi produktami, a po dopuszczeniu do obrotu są jedynie przycinane na wymiar dopasowany do wnęki okiennej, powinny być klasyfikowane do podpozycji TARIC 7610.90.90.95 jako pozostałe części przygotowane do stosowania w konstrukcjach, czy też do podpozycji TARIC 7604.29.90.90jako pozostałe kształtowniki?" 2. "Jeżeli Trybunał uznałby, że żadna ze wskazanych podpozycji TARIC nie jest właściwa dla profili aluminiowych, o których mowa w pytaniu pierwszym, to czy tak opisane towary powinny być klasyfikowane do podpozycji TARIC 8302.41.50.00 lub 8302.41.90.00, jako że Noty wyjaśniające do pozycji HS 8302, w pkt. D.5) wskazują, iż w pozycji tej klasyfikowane są m.in. okucia do kurtyn, zasłon i portier, a także prowadnice, a importowane profile pełnią rolę prowadnic do plis?" W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 - dalej jako "p.p.s.a."), uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postepowania, które mogło mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Stosownie do art. 56 ust. 1 UKC, podstawą ustalenia należności celnych przywozowych i wywozowych jest Wspólna Taryfa Celna. Inne środki, ustanowione w przepisach unijnych regulujących określone dziedziny wymiany towarowej, stosowane są w odpowiednich przypadkach zgodnie z klasyfikacją taryfową danych towarów. Natomiast klasyfikacja taryfowa towarów do celów stosowania WTC polega na określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w Nomenklaturze scalonej, do których towary te mają zostać zaklasyfikowane (art. 57 ust. 1 UKC). Zgłoszenia celne w niniejszej sprawie zostały złożone w 2023 r., a zatem za podstawę rozstrzygnięcia przyjęto prawidłowo rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/1998 z dnia 20 września 2022 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE seria L nr 282 z dnia 31 października 2022 r. ze zm.). Wspólna Taryfa Celna ma charakter wyczerpujący. Ze względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, że do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zaznaczenia jednocześnie wymaga, że Wspólna Taryfa Celna oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Nomenklatury Scalonej, będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna). Klasyfikację taryfową przeprowadza się na podstawie Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (dalej jako "ORINS"), uwag do sekcji i działów taryfy celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w przepisach prawa oraz ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej tego typu urządzeń w krajach Unii Europejskiej. Reguły ORINS zostały ułożone sekwencyjnie i z uwagi na to, zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania poprzedniej reguły. Gdy pierwsza reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6, z uwzględnieniem Not Wyjaśniających. W myśl reguły 1 ORINS tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, stosując w razie potrzeby reguły 2, 3, 4 i 5. Tak więc skorzystanie z metod określonych w regułach od 2 do 5 może nastąpić dopiero wówczas, gdy zachodzi taka potrzeba, a zatem gdy nie jest możliwe przypisanie importowanego towaru do właściwego kodu w oparciu o regułę 1. Należy przy tym wyjaśnić, że brzmienie wszystkich pozycji i kodów oraz wszystkich uwag do sekcji i działów z nim związanych jest najważniejsze, co oznacza, że ma ono podstawowe znaczenie przy ustalaniu prawidłowej klasyfikacji. W regule 6 natomiast postanowiono, że klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z reguł 1-5, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej. Oprócz aktów o charakterze normatywnym, dla klasyfikacji taryfowej znaczenie mogą mieć Noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (dalej jako "Noty wyjaśniające do HS"), wydane i uaktualniane przez Światową Organizację Celną w Brukseli. Ich dopełnienie stanowią Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich, wydawane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 § 1(a) oraz art. 10 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (dalej jako "Noty wyjaśniające do CN"). Noty wyjaśniające nie mają wprawdzie charakteru prawnie wiążącego, ale w znaczący sposób przyczyniają się do interpretacji poszczególnych pozycji tych nomenklatur (zob. wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06; wyrok z 28 kwietnia 1999 r. w sprawie C-405/97 Mövenpick Deutschland). Dlatego ich stosowanie w procesie interpretacji nomenklatury towarowej należy traktować jako zasadę. W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej utrwalony jest pogląd, że w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli, decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w obiektywnych cechach i właściwościach danego towaru, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów. W odniesieniu do tych obiektywnych cech i właściwości towarów musi istnieć możliwość ich sprawdzenia w momencie zgłoszenia celnego (zob. wyroki TSUE: z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie C-15/05 Kawasaki Motors Europe; z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-310/06 FTS International; z dnia 11 stycznia 2007 r. w sprawie C-400/05 B.A.S. Trucks; z dnia 15 lutego 2007 r. w sprawie C-183/06 RUMA i z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 Olicom, z dnia 23 kwietnia 2015 r. w sprawie C-635/13 SC ALKA CO SRL przeciwko Autoritatea Natională A Vămilor - Directia Regională Pentru Accize Si Operatiuni Vamale Galati I Direcţia Generală A Finanţelor Publice A Municipiului București,). W tym miejscu należy przytoczyć te części Wspólnej Taryfy Celnej, których analiza niezbędna jest, by ocenić prawidłowość zastosowanej przez organy administracji klasyfikacji taryfowej importowanych towarów. Zastosowany przez organ w stosunku do importowanych profili aluminiowych kod taryfowy 7604 29 90 obejmuje kształtowniki ze stopów aluminium – wyciskane. Pozycja 7610 obejmuje natomiast konstrukcje z aluminium (z wyłączeniem budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406) i części takich konstrukcji (na przykład mosty i części mostów, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich i progi drzwiowe, balustrady, filary i kolumny); płyty, pręty, kształtowniki, rury i temu podobne, z aluminium, przygotowane do stosowania w konstrukcjach. Zastosowana zaś do przedłużaczy do montażu rolet pozycja taryfowa 7608 obejmuje zaś rury i przewody rurowe z aluminium 7608 20 - Ze stopów aluminium 7608 20 89 - - Pozostałe (nie spawane lub zgrzewane, nie nieobrobione więcej niż wyciskane) 7608 20 89 90 - - - Pozostałe. Pozycja 8302 obejmuje natomiast oprawy, okucia i podobne artykuły z metalu nieszlachetnego, nadające się do mebli, drzwi, schodów, okien, żaluzji, nadwozi pojazdów, wyrobów rymarskich, waliz, kufrów, kasetek lub podobnych; wieszaki, podpórki i podobne uchwyty z metalu nieszlachetnego; kółka samonastawne z zamocowaniem, z metalu nieszlachetnego; automatyczne urządzenia do zamykania drzwi z metalu nieszlachetnego - Pozostałe oprawy, okucia i podobne artykuły 8302 41 - - Nadające się do budynków 8302 41 50 - - - Do okien i okien balkonowych 8302 41 90 - - - Pozostałe Istotą zaistniałego w sprawie sporu prawnego było to, czy importowane przez skarżącą towary określone w zgłoszeniu celnym jako "profile aluminiowe służące jako podzespół do montażu rolet plisowanych" posiadają obiektywne cechy świadczące o tym, że stanowią kształtowniki w rozumieniu pozycji 7604 29 90 Taryfy Celnej, a nie spełniają cech "kształtowników przygotowanych do stosowania w konstrukcjach" związanych z zastosowaniem kodu taryfowego wskazanego w zgłoszeniach celnych czyli 7610 90 90 95 lub cech "opraw, okuć i podobnych artykułów z metalu nieszlachetnego" objętych alternatywnie powoływanym przez stronę skarżącą w toku postępowania administracyjnego kodem 8302 41 90. Organ odwoławczy podkreślał, iż nie kwestionuje przeznaczenia importowanych profili. Zdaniem organu jednak dla celów klasyfikacji taryfowej nie można utożsamiać pojęcia profili przeznaczonych do użycia w konkretnych konstrukcjach, którymi są poszczególne systemy osłon, z profilami przygotowanymi do stosowania w konstrukcjach, o których mowa w pozycji 7610 Taryfy celnej. Organ uznał za błędne stanowisko skarżącej, zgodnie z którym przygotowanie importowanych profili na indywidualne zamówienie (tj. wg określonego kształtu i odpowiednio wykończone, co powoduje, że nadają się wyłącznie do stosowania w określonym produkcie zwanym "systemem") czyni właściwą ich klasyfikację w ramach pozycji 7610. Organ podkreślił, iż każdy produkt posiada określone cechy (budowę, kształt, rodzaj materiału, z którego zostały wykonane, itp.), jak również został wytworzony (wyprodukowany) w określonym celu (przeznaczenie nadane przez producenta). Natomiast klasyfikacji taryfowej dokonuje się na podstawie określonych w Taryfie celnej Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uwag do sekcji i działów taryfy celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w przepisach prawa. Kryterium klasyfikacji taryfowej w pierwszej kolejności są obiektywne cechy i właściwości klasyfikowanego towaru. Obiektywnym kryterium klasyfikacji może być przeznaczenie towaru, jednakże jedynie w sytuacji, jeżeli jest ono właściwe danemu towarowi, co należy oceniać według cech i właściwości tego towaru, w odniesieniu do brzmienia pozycji i uwag do działu. Zdaniem organu odwoławczego, sporne profile wpisują się w definicję kształtowników, zawartą w uwadze 1(b) do działu 76 Taryfy celnej. W myśl not wyjaśniających do działu 72 fakt posiadania określonego kształtu, jak również pokrycie warstwą dekoracyjną nie ma wpływu na klasyfikację tego typu wyrobów. Zdaniem organu, niewystarczające jest samo wskazanie do jakich celów towar będzie przeznaczony, skoro dla takiego towaru Wspólna Taryfa Celna przewiduje dodatkowe kryterium decydujące o klasyfikacji. Profile nie stanowią części konstrukcji w rozumieniu pozycji 7610, dopóki nie zostaną przygotowane do stosowania w konstrukcji, co powinno nastąpić przed zgłoszeniem towaru do określonej procedury celnej, a nie na późniejszym etapie, np. podczas ich montażu. Odnosząc się do tak zarysowanych podstaw sporu należy w pierwszej kolejności zwrócić uwagę, że organy podkreślając istnienie kluczowej ich zdaniem różnicy pomiędzy "przeznaczeniem towaru do użycia w konkretnych konstrukcjach" i "przygotowaniem towaru do stosowania w konstrukcjach" różnicy tej precyzyjnie nie wyjaśniają. Domniemywać jedynie można, że zdaniem organu istota tej różnicy polega na tym, że "przygotowanym" jest towar, którego użycie w danej konstrukcji nie wymaga wykonania żadnych czynności przystosowawczych, ale tak jednoznacznego sprecyzowania i określenia znaczenia pojęć kluczowych dla rozstrzygnięcia sporu trudno się w zaskarżonej decyzji dopatrzeć. Organ w uzasadnieniu decyzji przytoczył definicję pojęcia "konstrukcji", pod którym należy rozumieć "obiekt powstały w wyniku wzajemnego powiązania wielu elementów (części) składowych. Są one zazwyczaj zbudowane ze sztab, prętów, rur, kątowników, kształtowników, profili, blach grubych i cienkich, szerokich elementów płaskich, włączając tzw. płyty uniwersalne, bednarki, taśmy, odkuwki lub odlewy elementów tworzących konstrukcje połączone przez nitowanie, skręcanie śrubami, spawanie itp., co wynika z Not wyjaśniających do pozycji 7308. W przypadku zaś "części konstrukcji" ich klasyfikacja do pozycji 7610 uzależniona jest od posiadania cech świadczących o przygotowaniu do stosowania w konstrukcjach, co jest kluczowe dla potrzeb klasyfikacji profili aluminiowych do pozycji 7610". Sądy administracyjne, będące sądami unijnymi, jako sądy krajowe Państwa Członkowskiego Unii Europejskiej są związane wykładnią i stosowaniem prawa unijnego wynikającą z orzecznictwa Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zastosowanie prawa unijnego w sprawach administracyjnych jest obowiązkiem zarówno sądów administracyjnych jak i organów administracji publicznej. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w dwóch orzeczeniach przywoływanych przez stronę skarżącą, odnoszących się wprawdzie wprost do innych produktów niż te, które są przedmiotem niniejszej sprawy wyraził istotne poglądy o charakterze ogólnym, które wymagały pogłębionego rozważenia w ramach oceny tego, jaka klasyfikacja taryfowa jest właściwa dla importowanego przez skarżącą towaru. Wyrok z dnia 10 marca 2016 r. w sprawie C-499/14, Vad Bvba I Johannes Josephus Maria Van Aert V. Belgische Staat dotyczył kombinacji odtwarzacza DVD z tunerem FM, ekranem ciekłokrystalicznym, odtwarzaczem MP 3 i tunerem TV oraz zdejmowalnych głośników - zgłaszanych przez importera według kodów właściwych dla części składowych zestawu. Organy belgijskie uznały jednak za prawidłowe zastosowanie pozycji klasyfikacji taryfowej właściwej dla całego zestawu. Trybunał, odpowiadając na pytanie prejudycjalne wskazał w uzasadnieniu wyroku, że Regułę 3 lit. b) ORINS należy interpretować w ten sposób, że towary przedstawiane do odprawy celnej w oddzielnych opakowaniach i pakowane razem dopiero po tej czynności, mogą mimo wszystko być uważane za "towary pakowane w zestawy do sprzedaży detalicznej' w rozumieniu tej reguły i w konsekwencji być objęte tą samą pozycją taryfową, gdy zostanie wykazane, w świetle innych obiektywnych czynników - czego ocena należy do sądu krajowego - że towary te przynależą do siebie i mają być przedstawiane jako jedna całość w handlu detalicznym. Zdaniem Trybunału pojęcie zestawu w rozumieniu rzeczonej reguły zakłada istnienie ścisłego powiązania pomiędzy danymi towarami z punktu widzenia ich sprzedaży, w sposób taki, iż nie są one jedynie przedstawiane razem do odprawy celnej, lecz również zwykle oferowane, na różnych etapach obrotu handlowego, a zwłaszcza w handlu detalicznym jako znajdująca się w jednym opakowaniu całość służąca zaspokojeniu określonej potrzeby lub wykonywaniu określonych działań. Tak oto umieszczenie towarów w jednym opakowaniu w momencie przedstawienia do odprawy celnej nie stanowi warunku sine qua non dla uznania, że przynależą one do siebie i w konsekwencji stanowią 'zestaw' w rozumieniu reguły 3 lit. b) reguł ogólnych, a jedynie jest wskazówką pozwalającą wysnuć taki wniosek. Trybunał powtórzył w ślad za swym wcześniejszym orzecznictwem zasadę wedle której decydującego kryterium klasyfikacji taryfowej należy poszukiwać w sposób ogólny w obiektywnych cechach i właściwościach towarów. Podkreślił także, że ustalenie, przy przedstawieniu danych towarów w urzędzie celnym, czy towary przynależą do siebie lub innymi słowy stanowią 'zestaw' w rozumieniu reguły 3 lit. b) reguł ogólnych musi w ostateczności odbywać się w świetle sposobu, w jaki towary te mają być oferowane konsumentom, a mianowicie tego, czy są one im przedstawiane jako jedna całość. Zatem sama okoliczność, iż towary są przedstawiane w urzędzie celnym w oddzielnych opakowaniach i są pakowane razem dopiero po odprawie celnej nie może stać na przeszkodzie dla zaklasyfikowania ich jako 'towarów pakowanych w zestawy do sprzedaży detalicznej' w rozumieniu reguły 3 lit. b) reguł ogólnych, jeśli w momencie odprawy celnej z innych obiektywnych czynników wynika, że towary te przynależą do siebie i są przeznaczone do sprzedaży jako jedna całość w handlu detalicznym. Rzeczone obiektywne czynniki mogą być wysnute z okoliczności takich jak wskazane w odesłaniu prejudycjalnym, a mianowicie wspólny przywóz, transport i fakturowanie towarów, wspólne obchodzenie się z nimi, okoliczność, że mają tego samego odbiorcę, prezentacja wizualna urządzenia oraz okoliczność, że liczba par przywiezionych głośników odpowiada dokładnie liczbie kombinacji audio/wideo. Zdaniem Sądu, przenosząc na grunt niniejszej sprawy użyte w powyższym wyroku pojęcie "przynależności towarów do siebie i przeznaczenia ich do sprzedaży jako jedna całość" należy odnieść je odpowiednio do pojęcia konstrukcji, o którym mowa w pozycji 7610 Taryfy celnej. Obiektywne czynniki świadczące o tym, że dane towary przynależą do siebie jako części konstrukcji mającej być przedmiotem obrotu po zmontowaniu, mogą być bowiem wyprowadzone, zdaniem sądu, z takich właśnie okoliczności, jak "wspólny przywóz, transport i fakturowanie towarów, wspólne obchodzenie się z nimi, okoliczność, że mają tego samego odbiorcę". Jeśli bowiem tymi samymi zgłoszeniami celnymi oraz innymi pozostającymi w zbieżności chronologicznej objęto inne towary będące kompletnymi elementami określonej konstrukcji, to przyjąć należy, że towary te są przygotowane do stosowania w tej konstrukcji, zwłaszcza jeśli nie wymagają innej obróbki, niż proste przycięcie. Jeśli bowiem istnieje określona konstrukcja o szczególnych cechach, potwierdzonych na przykład w formie patentu czy wzoru użytkowego, a przedmiotem importu w tym samym lub zbliżonym czasie są wszystkie istotne elementy wchodzące w jej skład, to uznać należy, że ich obiektywne, zindywidualizowane cechy i wzajemna przynależność wskazują właśnie na przygotowanie do stosowania w tej konstrukcji, której budowa jest celem dokonanego importu. Co istotne, konstrukcja taka jako całość, a nie jej poszczególne elementy są przedmiotem obrotu na rynku krajowym. Drugie z istotnych dla sprawy orzeczeń TSUE, to postanowienie z dnia 27 lutego 2020 r. C-670/19 w sprawie Gardinia Home Decor GmbH, dotyczące klasyfikacji taryfowej karniszy z metali nieszlachetnych. Trybunał w uzasadnieniu przypisał znaczenie decydujące z punktu widzenia istnienia obiektywnych cech kwalifikujących towar jako karnisze, zamknięciu ich na końcach korkami z tworzywa sztucznego, które mogą służyć jako końcówki dekoracyjne, co wskazuje na zamierzone zastosowanie, dla którego wygląd zewnętrzny artykułu, a nawet jego funkcja ozdobna, jest ważnym kryterium. Trybunał podkreślił także, że powierzchnie importowanych karniszy są galwanizowane lub lakierowane, co nadaje im wygląd miedzi lub aspekt kolorystyczny, tak że nie chodzi tu o rury jedynie przycięte na określoną długość w rozumieniu wyjątku przewidzianego w akapicie drugim lit. D) pkt 5 in fine noty wyjaśniającej do HS dotyczącej pozycji 8302. To, że rozpatrywany produkt nie był zazwyczaj przywożony wraz ze wspornikami umożliwiającymi jego mocowanie do ściany lub sufitu, nie może sama w sobie pozbawiać tego produktu jego obiektywnych cech charakterystycznych dla karnisza z metali nieszlachetnych. Reasumując Trybunał stwierdził, że karnisze z metali nieszlachetnych są objęte podpozycją 8302 41 90, chyba że karnisze te składają się z profili, rur lub prętów, które zostały jedynie przycięte na pożądaną długość. Podsumowując zawartą w powyższym wyroku ocenę prawną Trybunału należy wskazać, że obiektywne cechy decydujące o zaklasyfikowaniu określonych rur z metali nieszlachetnych jako karniszy to ich walory ozdobne, takie jak galwanizowanie lub lakierowanie powierzchni oraz użycie zatyczek z tworzywa sztucznego, mogących mieć walor dekoracyjny. Jednoznacznie natomiast Trybunał nie uznał za fakt istotny dla klasyfikacji taryfowej braku w zestawie elementów mocujących (wsporników). Nie wynika także z analizowanego uzasadnienia, by konieczność przycięcia na określony rozmiar przed użyciem rur (karniszy) było, zdaniem Trybunału, cechą obiektywną przesądzającą o zastosowanej klasyfikacji taryfowej. Wniosek, który można wyprowadzić z powyższego orzeczenia to stwierdzenie, że obiektywne cechy towarów (rur z metali nieszlachetnych) pozwalające uznać je za karnisze w rozumieniu Wspólnej Taryfy Celnej – to nie wyłącznie ich kształt i wymiary, lecz także takie cechy jak ozdobne wykończenie i obecność elementów dekoracyjnych, zaś konieczność przycięcia towaru na wymiar nie ma znaczenia zasadniczego dla klasyfikacji taryfowej. W odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżąca podnosiła, że importowane profile aluminiowe chronione są zarejestrowanym wzorem użytkowym jako elementy konstrukcji systemów rolet oraz to, że przedmiotem importu z Chin były wszystkie elementy tych konstrukcji. Strona skarżąca wskazywała także, że importowane profile nie wymagają obróbki i nawiercania w celu montażu, gdyż są łączone na zatrzask. Jedyną czynnością, której wykonanie jest konieczne, by zastosować profil w konstrukcji jest jego docięcie do wymaganego wymiaru. Według strony skarżącej profile te mają także powierzchnię, która została przygotowana w sposób mający spełniać określone wymogi estetyczne. Wszystkie te okoliczności mogły, w świetle powołanych wyżej wyroków Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, mieć znaczenie dla klasyfikacji taryfowej importowanych towarów. Organ odwoławczy tymczasem, niesłusznie uznał je za nieistotne i pozbawione znaczenia z punktu widzenia klasyfikacji taryfowej. W konsekwencji, uzasadnienie decyzji organu II instancji nie wyjaśnia, czy rzeczywiście towary importowane przez skarżącą na podstawie weryfikowanych zgłoszeń objęte są wzorem użytkowym, na który skarżąca się powoływała w toku postępowania. Organ nie przeanalizował także przedmiotowego zgłoszenia celnego, pomijając fakt, że obejmowało ono szereg innych produktów, według twierdzeń skarżącej, służących do montażu w konstrukcji rolet, zakupionych od tego samego podmiotu (chińskiego eksportera). Organy nie wzięły pod uwagę także innych zgłoszeń celnych dokonywanych przez skarżącą w zbliżonym czasie pod kątem oceny, czy importowane na ich podstawie towary wchodzą w skład konstrukcji systemu rolet, objętego wzorem użytkowym, na który powołała się skarżąca – co wskazywałoby na możliwość uznania ich za przygotowane do zastosowania w konstrukcji. Reasumując, należy stwierdzić, że brak odniesienia się przez organ odwoławczy do powyższych kwestii czyni zasadnym zarzut, iż nie zostało wyjaśnione zgodnie z art.180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 Ordynacji podatkowej, czy importowane profile aluminiowe mają obiektywne cechy wskazujące na to, że są nie tylko przeznczone, ale także przygotowane do stosowania w konstrukcjach, a zatem, czy właściwa jest dla nich klasyfikacja taryfowa do pozycji 7610, zgodna z klasyfikacją zastosowaną w weryfikowanym zgłoszeniu celnym. Nawet ewentualne wyłączenie możliwości zaklasyfikowania importowanych produktów do pozycji 7610 nie powinno zakończyć jeszcze wymaganych od organu niezbędnych czynności. Należy w tym miejscu wskazać, że w odniesieniu do podobnych (według strony skarżącej) produktów (profili aluminiowych), importowanych przez męża skarżącej, WSA w Opolu wyrokiem z dnia 28 listopada 2024r. I SA/Op 723/24 uchylił decyzję utrzymującą w mocy Wiążącą Informację Taryfową określającą dla towaru "Profile aluminiowe do produkcji rolet" kod Nomenklatury scalonej (CN) 7604 29 90, przy czym wnioskowany przez skarżącego w tej sprawie kod taryfowy to 8302 41 90. W uzasadnieniu wyroku, dostępnym w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazano, że ocena dokonana przez organy obu instancji, bez pogłębionej analizy całości materiału dowodowego, jest co najmniej przedwczesna, aby ostatecznie stwierdzić, czy sporne profile pozbawione są rzeczywistych i obiektywnych cech świadczących o ich przygotowaniu do zastosowania jako okucia, oprawy itp. do okien i drzwi, co skutkowałoby ich wykluczeniem z pozycji 7604 CN i klasyfikacją do pozycji 8302 CN. WSA w Opolu podkreślił, że decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach. Sąd ten wskazał, że w ponownym postępowaniu należy dokonać ustaleń faktycznych z uwzględnieniem całości materiału dowodowego, celem ustalenia rzeczywistych i obiektywnych cech spornych profili aluminiowych (w tym ich zgodności z przedłożonym przez stronę zastrzeżonym ich wzorem użytkowym), co w zależności od tych ustaleń pozwoli końcowo na prawidłowe ich sklasyfikowanie do właściwej pozycji CN. Jak wynika z wcześniejszych rozważań także i w sprawie niniejszej organy nie dokonały niezbędnych ustaleń faktycznych w zakresie oceny zgodności importowanych produktów z zastrzeżonym wzorem użytkowym. W tych okolicznościach nawet wyłączenie klasyfikacji taryfowej zastosowanej przez importera w zgłoszeniu celnym wymagałoby następnie dokonania oceny stanu faktycznego sprawy z punktu widzenia możliwości zaklasyfikowania importowanych profili do pozycji 8302 CN. Wymagałoby to ustalenia, czy ich obiektywne cechy (przy uwzględnieniu stanowiska TSUE w sprawie Gardinia i danych zawartych w zarejestrowanym wzorze użytkowym) nie przemawiają za uznaniem ich za okucia lub oprawy do rolet w rozumieniu tej właśnie pozycji. Dopiero szczegółowe wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, przy uwzględnieniu wszystkich cech importowanych produktów (uznanych przez TSUE w powołanych wyżej orzeczeniach za istotne), takich jak wygląd zewnętrzny, zgodność z zarejestrowanym wzorem użytkowym, łączność z innymi towarami będącymi przedmiotem importu w ramach tych samych lub zbliżonych chronologicznie zgłoszeń celnych pozwoli organowi na zastosowanie właściwej klasyfikacji taryfowej w stosunku do obydwu rodzajów produktów objętych zgłoszeniem celnym (profile aluminiowe oraz przedłużacze do montażu rolet plisowanych). Końcowo wreszcie należy przywołać przepis art. 14 ustawy z dnia 6 marca 2018r. Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 236 ze zm.), zgodnie z którym organ bez uzasadnionej przyczyny nie odstępuje od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Strona skarżąca podnosiła, że przez wiele lat, wobec wielu dokonywanych przez nią zgłoszeń celnych, dotyczących identycznych produktów, organ celny po przeprowadzonych rewizjach celnych i weryfikacji przedłożonych dokumentów akceptował klasyfikację taryfową dokonywaną przez stronę. Nie odmawiając zatem organom celnym możliwości zastosowania odmiennej niż przyjmowana dotychczas klasyfikacji taryfowej, Sąd zwraca uwagę, że w każdej takiej sytuacji organ zobowiązany jest do wskazania uzasadnionych przyczyn, o których mowa w przywołanym przepisie. Obowiązek ten obciąża organ tym bardziej, im bardziej (w sensie zarówno czasowym, jak i ilościowym) utrwalona była dotychczasowa, zmieniana od jakiegoś momentu, praktyka. Brak w zaskarżonej decyzji zarówno odniesienia się do faktu istnienia takiej praktyki, jak i wyjaśnienia przyczyn odstąpienia ewentualnego od niej. Mając na uwadze powyższe rozważania, a w szczególności wykazane powyżej naruszenie przepisów postępowania przez organ odwoławczy Sąd uznał, że uwzględnienie wniosku skarżącej o zwrócenie się z pytaniem prejudycjalnym do TSUE byłoby w niniejszej sprawie przedwczesne. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 145§1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 4 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 1 lit. f rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2018 r. poz.1687).