II SO/Wa 18/06

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia P. B. z dnia 29 października 2008 r. na pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 07 października 2008 r. sygn. akt II SO/Wa 18/06, przy którym doręczono P. B. odpis zarządzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 02 października 2008 r. sygn. akt II SO/Wa 18/06 o pozostawieniu wniosku P. B. z dnia 30 kwietnia 2008 r. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z wniosku P. B. w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego bez rozpoznania postanawia odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 02 października 2008 r. sygn. akt II SO/Wa 18/06 pozostawił bez rozpoznania wniosek P. B. z dnia 30 kwietnia 2008 r. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z wniosku P. B. w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego. Odpis przedmiotowego zarządzenia został przesłany P. B. przy piśmie Sądu z dnia 07 października 2008 r. sygn. akt II SO/Wa 18/06 i doręczony adresatowi 22 października 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Dnia 29 października 2008 r. wpłynęło do Sądu, drogą elektroniczną, pismo skarżącego sygnowane kwalifikowanym podpisem elektronicznym wystawionym przez Krajową Izbę Rozliczeniową, w którym P. B. wskazał, iż "w związku z pismem sądu z 7 października br." składa od niego zażalenie. W związku z ww. pismem, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wezwano P. B. do sprecyzowania pisma z dnia 29 października 2008 r., poprzez wskazanie, czy przedmiotowym pismem składa zażalenie na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 02 października 2008 r. sygn. akt II SO/Wa 18/06 o pozostawieniu jego wniosku z dnia 30 kwietnia 2008 r. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, czy zażalenie na pismo Sądu z dnia 07 października 2008 r., przy którym doręczono ww. odpis zarządzenia Sądu z dnia 02 października 2008 r. wraz z uzasadnieniem. W wykonaniu wezwania Sądu P. B., pismem z dnia 28 listopada 2008 r., nadesłanym drogą elektroniczną, sygnowanym kwalifikowanym podpisem elektronicznym wystawionym przez Krajową Izbę Rozliczeniową, wyjaśnił, iż "zażalenie dotyczy pisma z 7 października br. wraz z jego załącznikiem tzn. zarządzeniem z 2 października 2008 roku." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 194 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej: ppsa, zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione enumeratywnie w powołanym przepisie. Dodatkowo zażalenie przysługuje na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia (art. 198 ppsa). Powyższe oznacza, że podstawowym warunkiem dopuszczalności zażalenia jest istnienie orzeczenia (postanowienia lub zarządzenia) zaliczonego przez ustawodawcę do orzeczeń, na które przysługuje tego rodzaju środek odwoławczy. Pismo Sądu, przy którym doręczono stronie odpis zarządzenia o pozostawieniu jego wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania nie stanowi orzeczenia, na które przysługuje zażalenie. Pismo to jest czynnością techniczną, niepodlegającą zaskarżeniu. Oznacza to, że zażalenie wniesione przez P. B. na pismo Sądu z dnia 07 października 2008 r. sygn. akt II SO/Wa 18/06, przy którym przesłano ww. odpis zarządzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 02 października 2008 r. sygn. akt II SO/Wa 18/06 o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, należy uznać za niedopuszczalne i podlegające odrzuceniu. W tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 par. 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.