III OZ 461/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Korzeniowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SAB/Wa 503/23 oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SAB/Wa 503/23 w sprawie ze skargi M.S. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Wołominie w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wyrokiem z 12 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SAB/Wa 503/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi M.S. (dalej: skarżący) na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Wołominie (dalej: Komendant) w przedmiocie rozpoznania wniosku z 2 czerwca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej, w pkt 1. zobowiązał Komendanta do rozpatrzenia wniosku skarżącego z 2 czerwca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; w pkt 2. stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; a w pkt 3. oddalił skargę w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu wyroku m.in wskazano, że WSA w Warszawie nie uwzględnił wniosku o zwrot kosztów postępowania, bowiem skarżący nie przedstawił zestawienia poniesionych kosztów, które mogłoby podlegać weryfikacji. Sąd I. instancji wyjaśnił jednocześnie, że nie jest jego rolą prowadzenie z urzędu postępowania wyjaśniającego w tym zakresie. Pismem oznaczonym datą 29 maja 2024 r. skarżący wniósł o uzupełnienie wyroku WSA w Warszawie z 12 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SAB/Wa 503/23 poprzez zasądzenie od organu na jego rzecz rzeczywistych i niezbędnych kosztów postępowania, w postaci kosztów zakupu znaczków pocztowych, które powinny być znane z urzędu, bowiem na znaczkach pocztowych widnieje ich cena. Postanowieniem z 28 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SAB/Wa 503/23 Sąd I. instancji oddalił wniosek o uzupełnienie wyroku wskazując, że zakres uzupełnienia wyroku jakiego domaga się skarżący nie znajduje uzasadnienia, bowiem nie pominięto żadnego wymaganego elementu orzeczenia. Pismem oznaczonym datą 7 września 2024 r. skarżący wywiódł zażalenie na ww. postanowienie WSA w Warszawie z 28 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SAB/Wa 503/23 wnosząc o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu. Stosownie zaś do art. 157 § 2 p.p.s.a. wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym, wydając postanowienie (art. 157 § 3 p.p.s.a.). Jak wynika z treści art. 157 § 1 p.p.s.a. uzupełnienie orzeczenia może nastąpić, gdy sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z 12 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SAB/Wa 503/23 rozstrzygnięcie jest kompletne – Sąd I. instancji uwzględnił skargę, zobowiązując organ do rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej oraz stwierdzając, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W punkcie 3. wyroku oddalił zaś pozostałe żądania zawarte w skardze, w tym wniosek o zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów prowadzenia korespondencji w sprawie. Oddalenie skargi w tym zakresie znajduje swój wyraz w uzasadnieniu orzeczenia, w którym Sąd I. instancji wyjaśnił, że nie uwzględnił wniosku o zwrot kosztów postępowania, bowiem skarżący nie przedstawił zestawienia poniesionych kosztów, które mogłoby podlegać weryfikacji. Przypomnieć należy, że uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł w ogóle o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania (por. postanowienie NSA z 13 maja 2008 r., II FSK 50/07, LEX nr 505345). W wyroku z 12 kwietnia 2024 r. WSA w Warszawie orzekł o kosztach, oddalając wniosek o ich zasądzenie. W tym stanie rzeczy wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów był niedopuszczalny, a zatem został prawidłowo oddalony przez Sąd I. instancji. Podkreślenia wymaga, że wniosek o uzupełnienie postanowienia nie jest i nie może być "dodatkowym środkiem zaskarżenia" uruchamiającym dodatkowe, postępowanie kontrolne wobec wydanego orzeczenia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.