I OZ 797/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 19 września 2024 r., sygn. akt II SA/Sz 192/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi B.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z 29 stycznia 2024 r. nr SKO/PA/430/4410/2023 w przedmiocie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Pismem z 6 marca 2024 r. B.P. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z 29 stycznia 2024 r., nr SKO/PA/430/4410/2023, w przedmiocie odpłatności za pobyt jej syna w domu pomocy społecznej. Równocześnie z treści skargi wynikało, że wniosła o przywrócenie terminu do jej złożenia. Postanowieniem z 8 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Sz 192/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi (k. 7). Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 29 sierpnia 2024 r., sygn. akt I OZ 459/24, oddalił zażalenie wniesione na rzeczone postanowienie o odmowie przywrócenia terminu (k. 43). Zaskarżonym postanowieniem z 19 września 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę jako wniesioną po terminie (k. 62). Zażalenie na ww. postanowienie wniosła skarżąca (k. 86, 99). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, [...] jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Sąd I instancji zasadnie uznał, że skarżąca wniosła skargę z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., a tym samym prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, [...]. Termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia (art. 111 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny - Dz.U. z 2024 r. poz. 1061, dalej k.c.). Jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło (art. 111 § 2 k.c.). Termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego zapoczątkowywany jest zdarzeniem prawnym - doręczeniem postanowienia i jest terminem 30-dniowym. Skoro decyzję z 29 stycznia 2024 r. doręczono skarżącej 1 lutego 2024 r. - co poświadczyła własnym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki - to termin do wniesienia skargi od tej decyzji do sądu administracyjnego upływał 4 marca 2024 r. Mając na względzie, że 2 marca 2025 r. wypadał w sobotę, Sąd I instancji trafnie zwrócił uwagę, że termin do złożenia skargi upływał dwa dni później, tj. 4 marca 2024 r. (poniedziałek), zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. Skarżąca złożyła skargę 7 marca 2024 r., oddając ją w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (art. 83 § 3 p.p.s.a.), a więc 3 dni po upływie terminu do jej wniesienia. Termin, o którym stanowi art. 53 § 1 p.p.s.a., jest terminem ustawowym. Oznacza to, że nie może być on skracany ani przedłużany przez sąd ani przez organ odwoławczy. Innymi słowy, sąd administracyjny nie jest uprawniony do modyfikacji długości terminu ustawowego. Jest to również termin prekluzyjny, co oznacza, że sąd administracyjny uwzględnia jego upływ z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę, jako spóźnioną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Termin ten ma charakter procesowy - w razie jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie skarżącemu (postanowienie NSA z 25.9.2013 r. II GSK 1765/13, Legalis 914073; postanowienie WSA w Warszawie z 12.12.2005 r. III SA/Wa 1962/05, Legalis 298172; T. Woś w: red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer 2016, s. 458, 464-465, uw. 1, 6 do art. 53; tenże, w: T. Woś (red.), Postępowanie sądowoadministracyjne, 2009, s. 178; M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda w: red. R. Hauser i M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2023, s. 408, nb 1 do art. 53). Taki wniosek skarżąca złożyła, jednakże nie został on przez Sąd uwzględniony. Konkludując, stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia skargi zawsze prowadzi do jej odrzucenia. Sąd jest w tym zakresie związany art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. i nie ma swobody w kreowaniu innej sytuacji prawnej strony. Odnosząc się zaś do zażalenia skarżącej, zauważyć należy, że ponownie podniosła w nim argumenty stanowiące podstawę jej wniosku o przywrócenie terminu, który został już prawomocnie rozpoznany. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.