II OZ 149/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 31 stycznia 2024 r. sygn. akt II SA/Go 748/23 o odrzuceniu skargi W.M. na postanowienie Wojewody Lubuskiego z dnia 24 października 2023 r. znak SO-I.621.73.2022.EGab w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 31 stycznia 2024 r., II SA/Go 748/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej powoływany: WSA) w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę W.M. (skarżący) na postanowienie Wojewody Lubuskiego z 24 października 2023 r., znak SO-I.621.73.2022.EGab w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania, a także zwrócił uiszczony od niej wpis sądowy. Motywując swe rozstrzygnięcie sąd wojewódzki podał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 27 grudnia 2023 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie swojego numeru PESEL. Wezwanie doręczono skarżącemu 16 stycznia 2024 r. W tym samym dniu doręczono skarżącemu też odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. W obu przypadkach na wykonanie wezwania zakreślono termin 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak stwierdził dalej sąd pierwszej instancji, 22 stycznia 2024 r. skarżący uiścił wpis sądowy od skargi, natomiast w wyznaczonym terminie nie usunął braku formalnego skargi w postaci podania swego numeru PESEL. Zdaniem sądu a quo, skoro wezwanie w tym przedmiocie zostało odebrane przez skarżącego 16 stycznia 2024 r., to siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania upłynął bezskutecznie 23 stycznia 2024 r. (wtorek). W tych okolicznościach sąd ten odrzucił zatem skargę na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023, poz. 1634 ze zm., Ppsa). Skarżący wniósł zażalenie na wskazane wyżej postanowienie. Wskazał w nim, że w przedmiotowej przesyłce sąd wojewódzki zaproponował mu mediacje z urzędnikami i w tej samej kopercie przesłał odpis odpowiedzi na skargę oraz zarządzenie, w którym wezwał go do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni. Według skarżącego to wszystko, co zostało mu przesłane. Przedłożył opłatę i dodatkowo złożył pismo wyłuszczające sedno sprawy. W odpowiedzi dostał postanowienie odrzucające skargę. Podkreślił ponownie, że odpisu zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braku formalnego w postaci podania numeru PESEL nigdy nie otrzymał. Otrzymał jedynie zarządzenie w przedmiocie uiszczenia opłaty sądowej. W odpowiedzi na wezwanie sądu skarżący w piśmie procesowym z 21 lutego 2024 r. wskazał, że domaga się uchylenia wydanych w tej sprawie wszystkich postanowień administracyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 57 § 1 Ppsa skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 Ppsa. Stosownie zaś do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b Ppsa, poza elementami wymienionymi w art. 46 § 1 Ppsa pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie - numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 Ppsa, obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 Ppsa, jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi, o których mowa w powołanych przepisach, skutkuje odrzuceniem skargi (art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa). W zażaleniu skarżący kwestionuje, aby sąd wojewódzki doręczył mu ze skutkiem prawnym wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL. Twierdzi bowiem, że przesyłka sądowa wezwania w tym przedmiocie nie zawierała. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nie podważono w sposób skuteczny domniemania, iż zarządzenie zawierające sporne wezwanie dotarło do rąk adresata. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie zostało doręczone na adres wskazany w skardze w dniu 16 stycznia 2024 r., co skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem (k. 20 akt sądowych). Niesporne także jest, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki użyto skrótowego oznaczenia, że zawiera ona m. in. wezwanie o uzupełnienie braków skargi. Wobec tego termin do uzupełnienia stwierdzonych braków upływał 23 stycznia 2024 r. W terminie tym skarżący nie podał swojego numeru PESEL. W myśl art. 17 ustawy z 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. 2018, poz. 2188, ze zm.) zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym. Jest dowodem tego co zostało w nim stwierdzone. Skoro widnieje na nim adnotacja wskazująca, że zawiera m.in. pismo w sprawie braków opatrzone następującym sformułowaniem odnośnie rodzaju pisma: "wezw. do uzup. br. skargi", a przy tym odrębnie wskazano, że zawiera także wezwanie o wpis, to należy uznać, że koperta zawierała zarówno wykonane przez skarżącego wezwanie o wpis, jak i wezwanie do uzupełnienia numeru PESEL, zatem taka faktycznie przesyłka została przekazana adresatowi. W sytuacji, gdyby przesyłka nie zawierała części dokumentów, albo w razie jakichkolwiek innych wątpliwości co do zgodności treści opisu zwrotki z zawartością przesyłki, skarżący winien niezwłocznie zawiadomić sąd o tym fakcie po otrzymaniu przesyłki, czego nie uczynił. Okoliczność braku wezwania do nadesłania numeru PESEL nie była kwestionowana po odebraniu korespondencji, a dopiero po odrzuceniu skargi przez sąd pierwszej instancji. Twierdzenie w zażaleniu, że wezwania w tym przedmiocie w kopercie nadawczej sądu nie było, nie podważa skutecznie danych zawartych w dokumencie zwrotnego potwierdzeniu odbioru przesyłki. Uznać zatem należy, że przesyłka zawierająca wezwanie do nadesłania numeru PESEL dotarła do strony, a skarżący - co jest w sprawie bezsporne - nie zastosował się do zawartego tam wezwania. Dlatego sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa odrzucając skargę. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.