II SAB/Bd 122/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek po rozpoznaniu w dniu 19 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta J. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skarżący J. M. pismem z dnia 26 października 2022 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta J. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W związku z powyższym skarżący wniósł o zobowiązanie Burmistrza Gminy i Miasta J. do załatwienia wniosku z dnia 13 września 2022 r. dotyczącego przesłania poprzez epuap elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu dla drogi [...]. Skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Bd 158/22 i wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 lutego 2023 r. zobowiązano w pkt 1 Burmistrza Gminy i Miasta J. do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 13 września 2022 r. w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt sprawy organowi wraz z prawomocnym wyrokiem, w pkt 2 stwierdzono, że Burmistrz Gminy i Miasta J. dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz w pkt 3 zasądzono od Burmistrza Gminy i Miasta J. na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego. Następnie pismem z dnia 5 lipca 2023 r. J. M. ponownie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta J. o w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W związku z powyższym skarżący wniósł o zobowiązanie Burmistrza Gminy i Miasta Janikowo do załatwienia wniosku z dnia 13 września 2022 r. dotyczącego przesłania poprzez epuap elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu dla drogi [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę J. M. należało odrzucić. Na wstępie należy wyjaśnić, że merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie oraz opłacona wpisem (w braku zwolnienia). Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634), dalej zwanej "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku, bądź powagi rzeczy osądzonej przesądza natomiast tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa występuje zatem wówczas, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. Odrzuceniu będzie podlegała skarga w sprawie, w której ze względu na tożsamość przedmiotową i tożsamość podmiotową wydany został prawomocny wyrok (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H.Beck 2015, s. 362). Opisana sytuacja występuje w niniejszej sprawie. J. M. pismem z dnia 26 października 2022 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta J. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W związku z powyższym skarżący wniósł o zobowiązanie Burmistrza Gminy i Miasta J. do załatwienia wniosku z dnia 13 września 2022 r. dotyczącego przesłania poprzez epuap elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu dla drogi [...]. Skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Bd 158/22 i wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 lutego 2023 r. zobowiązano w pkt 1 Burmistrza Gminy i Miasta J. do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 13 września 2022 r. w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt sprawy organowi wraz z prawomocnym wyrokiem, w pkt 2 stwierdzono, że Burmistrz Gminy i Miasta J. dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz w pkt 3 zasądzono od Burmistrza Gminy i Miasta J. na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego. Kolejnym pismem procesowym, tym razem datowanym na dzień 15 lipca 2023 r., J. M. wniósł ponownie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta J. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W związku z powyższym skarżący wniósł o zobowiązanie Burmistrza Gminy i Miasta J. do załatwienia wniosku z dnia 13 września 2022 r. dotyczącego przesłania poprzez epuap elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu dla drogi 151617C, a skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Bd 122/23 i stanowi przedmiot niniejszego postępowania. Tożsamość zaskarżonych skarg wynika jednoznacznie z akt spraw, a także repertorium sądowego. Tym samym zaistniała tożsamość przedmiotowa, bowiem obie sprawy dotyczą skargi na bezczynność tego samego organu Burmistrza Gminy i Miasta J. w rozpoznaniu tego samego wniosku z dnia 13 września 2022 r., a także nie zachodzą wątpliwości co do występującej tożsamości podmiotowej. Dla sądu badającego istnienie przesłanki wskazanej w art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. wiążący jest stan rzeczy w dacie wniesienia skargi, zatem należy uznać, że niedopuszczalnym jest równoległe procedowanie w dwóch sprawach, w których skargi pochodzą od tego samego podmiotu i ich zakres przedmiotowy również jest identyczny. Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.