I SAB/Wr 1189/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi K. G. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skarżący – K. G. wniósł skargę we wskazanym w sentencji zakresie. Zarządzeniem z 8 listopada 2022 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,00 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pod adresem do doręczeń wskazanym w skardze - osobie uprawnionej do odbioru w dniu 17.11.2022 r. Z akt sprawy wynika, że Skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi w zakreślonym terminie (vide: k. 22 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje. Skargę należało odrzucić. Stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty sąd nie podejmie żadnej czynności. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 8.11.2022 r. doręczono 17 listopada 2022 r. pod adresem do doręczeń wskazanym w skardze, a zatem siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania sądu w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od skargi, upływał z końcem 24 listopada 2022 r. i upłynął bezskutecznie - w zakreślonym terminie skarga nie została opłacona. W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym sąd postanowił jak w sentencji.