II GSK 1548/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 23 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Ol 7/21 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z dnia 6 października 2020 r., nr Rep. 784/RD/20 w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z 23 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Ol 7/21 oddalił skargę M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z 6 października 2020 r., nr Rep. 784/RD/20 w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł skarżący. Pismem z dnia 20 stycznia 2025 r. pełnomocnik skarżącego poinformował Naczelny Sąd Administracyjny o śmierci skarżącego, załączając kopię odpisu skróconego aktu zgonu Mariusza Kabacińskiego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: ppsa), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Regulacja ta ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (art. 193 ppsa). Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne. Zatem nie ulega wątpliwości, że przedmiot postępowania jest ściśle związany z osobą skarżącego, który zmarł 22 kwietnia 2023 r., gdyż dotyczy istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania przez niego pojazdami. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 w zw. z art. 193 ppsa, orzekł jak w sentencji