I SA/Rz 849/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek / spr./ Sędziowie WSA Tomasz Smoleń WSA Kazimierz Włoch Protokolant sekr. sąd. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 4 grudnia 2014r. sprawy ze skargi M. N. i I. N. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej . z dnia [...] lipca 2014r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - oddala skargę - UZASADNIENIE Sygn. I SA/Rz 849/14 U Z A S A D N I E N I E Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w R. określił M.N. i I.N. (dalej: skarżący) zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki KIA Carnival, nr VIN [...], o pojemności silnika 2902cm³, w kwocie 2.918 zł. Przedmiotowa decyzja została doręczona obojgu skarżącym tego samego dnia, tj. 16 czerwca 2014 r., czego dowodzą załączone do sprawy potwierdzenia odbioru. Skarżący złożyli odwołanie do Dyrektora Izby Celnej w P., (datowane na dzień 28 czerwca 2014 r.) od powyższej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R., za pośrednictwem poczty w dniu 1 lipca 2014 r., podnosząc w nim argumenty przeciwko decyzji. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w P. stwierdził w sprawie uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu Dyrektor wskazał, że podstawą do wydania postanowienia tej treści jest naruszenie przez skarżących terminu określonego w art. 223 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz.749 ze zm., dalej: Ordynacja podatkowa). Przepis ten określa ściśle, że odwołanie (od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji) wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronom, wyjaśniając przy tym, że termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529) albo złożono je w polskim urzędzie konsularnym. Dalej Dyrektor podkreślił charakter tego terminu, tj. że jest to termin ustawowy i że dokonanie czynności po jego upływie - a to właśnie miało miejsce w rozpoznawanej sprawie - jest bezskuteczne, co tym samym oznacza, że wykluczone jest merytoryczne rozpoznanie takiego odwołania. W takiej sytuacji organ, do którego wniesiono odwołanie po terminie do jego wniesienia, może wyłącznie stwierdzić w drodze postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania w trybie art. 228 Ordynacji podatkowej, co też w sprawie nastąpiło. Dyrektor uzupełniająco dodał, że wydanie postanowienia w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania następuje w przypadku braku wniosku o przywrócenie uchybionego terminu lub gdy wydano postanowienie odmawiające jego przywrócenia. Nie zgadzając się z wydanym przez Dyrektora rozstrzygnięciem, skarżący wnieśli na przedmiotowe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W jej uzasadnieniu wyjaśnili kwestie związane z zakupem przedmiotowego samochodu i prowadzonym postępowanie podatkowym, w którym wymierzono podatnikom podatek akcyzowy. Skarżący wyjaśnili, że nie złożyli wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, ponieważ byli przekonani, że skargę nadali w terminie do jej nadania. Zapewnili także, że działali w dobrej wierze i nie mieli zamiaru w żaden sposób ukrywać nieprawidłowości związanych ze sprowadzeniem przedmiotowego pojazdu do Polski. Skarżący nie zakwestionowali faktu, że ich skarga jest spóźniona, ale podważyli w skardze zasadność rozstrzygnięcia w sprawie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty podnoszone w zaskarżonym postanowieniu . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie rozważań należy zauważyć, że w niniejszej sprawie kontroli sądowej poddane zostało postanowienie organu odwoławczego stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, które jako ostateczne, kończące postępowanie, podlega bezpośrednio zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Kompetencja sądu administracyjnego do kontroli tego rodzaju aktów wynika z przepisu art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., zgodnie z którym sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, w tym kończące postępowanie. Zgodnie zaś z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury. W przypadku, gdy skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Przeprowadzona według powyższych kryteriów kontrola legalności zaskarżonego postanowienia wykazała, że odpowiada ono wymogom prawa. Na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. O stwierdzeniu uchybienia terminu można mówić wyłącznie wówczas, gdy wcześniej doszło do skutecznego doręczenia przesyłki. W ocenie Sądu tak właśnie było w omawianej sprawie. Decyzja wymiarowa organu I instancji została doręczona skarżącym w dniu 16 czerwca 2014 r., co wynika z potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej tę decyzję. Natomiast odwołanie od tej decyzji skarżący wnieśli w dniu 1 lipca 2014 r. Trzeba tutaj podkreślić, że sami skarżący w skardze przyznają, że spóźnili się jeden dzień ze złożeniem odwołania. W myśl art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Z zestawienia dat doręczenia decyzji skarżącym oraz wniesienia przez nich odwołania, jednoznacznie wynika, że doszło do uchybienia 14-dniowemu terminowi, o którym stanowi art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej. Treść art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej została sformułowana w sposób kategoryczny i bezwarunkowy. Stwierdzenie niedotrzymania terminu do złożenia środka zaskarżenia nie zależy od uznania organu odwoławczego, gdyż obowiązek taki wynika wprost z ustawy. Zasadnie zatem stwierdził organ w zaskarżonym postanowieniu, że uchybienie terminowi do wniesienia środka odwoławczego jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie może przystąpić do merytorycznego rozpatrzenia odwołania, lecz ma obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi. Uchybienie terminu nie podlega żadnym ocenom, ani stopniowaniu skali tego naruszenia. Nawet nieznaczne przekroczenie obowiązującego terminu stanowi jego uchybienie i obliguje organ odwoławczy do wydania postanowienia w tym zakresie, co prawidłowo zostało uczynione w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy, wobec braku uzasadnionych podstaw skargi, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.