III SA/Łd 834/24

SENTENCJA Dnia 7 stycznia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w J. na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 16 września 2024 roku nr 1001-IUCKOD-1.4810.13921.2024.2 M500-2024-0056402 w przedmiocie wezwania do wniesienia opłaty dodatkowej za naruszenie obowiązku wniesienia opłaty za przejazd autostradą postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz W. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w J. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 10 października 2024 roku pod pozycją 3811. d.j. UZASADNIENIE 11 października 2024 r. pełnomocnik W. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 16 września 2024 r. nr 1001-IUCKOD-1.4810.13921.2024.2 M500-2024-0056402 stanowiące wezwanie do wniesienia opłaty dodatkowej za naruszenie obowiązku wniesienia opłaty za przejazd autostradą, uiszczając jednocześnie wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł. W załączeniu do skargi pełnomocnik przedstawił pełnomocnictwo opatrzone datą "12 marca 2020 roku" obejmujące umocowanie do reprezentowania spółki przed wszelkimi instytucjami i organami, osobami fizycznymi i prawnymi wraz z prawem do uzyskania od nich stosownych dokumentów, informacji od tych podmiotów, jak również przed sądami powszechnymi we wszystkich sprawach dotyczących i wynikających z działalności spółki. Na mocy zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału III z 15 listopada 2024 r. organ został wezwany do nadesłania zaskarżonej decyzji oraz dowodu jej doręczenia stronie skarżącej. Następnie zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 20 listopada 2024 r. pełnomocnik spółki został wezwany do wyjaśnienia, czy strona składała sprzeciw od wezwania Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi do wniesienia opłaty dodatkowej z 16 września 2024 r. nr 1001-IUCKOD-1.4810.13921.2024.2 M500-2024-0056402, a jeśli tak – to do nadesłania kopii wskazanego sprzeciwu oraz rozstrzygnięcia wydanego w następstwie jego rozpatrzenia, w terminie 7 dni pod rygorem niekorzystnych skutków procesowych. Ponadto pełnomocnik spółki został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej na podany w skardze adres Kancelarii w trybie tzw. fikcji doręczenia (dwukrotne awizo) 9 grudnia 2024 r. Pismem z 21 listopada 2024 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi wyjaśnił, że w sprawie nie została wydana decyzja, natomiast pismo, które skarżąca wskazała jako przedmiot zaskarżenia jest wezwaniem do wniesienia opłaty dodatkowej. Od wezwania tego nie został wniesiony sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. W myśl art. 35 § 1 in principio p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny. Pełnomocnictwo może być: 1) ogólne – do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi; 2) do prowadzenia poszczególnych spraw; 3) do niektórych tylko czynności w postępowaniu (art. 36 p.p.s.a.). Z kolei stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Obowiązek dołączenia pełnomocnictwa wynika także z art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a., który stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który ustanawia rygor odrzucenia skargi, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą (lub jej pełnomocnika) braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi. W niniejszej sprawie załączone do skargi pełnomocnictwo nie obejmowało umocowania do reprezentowania spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Z tego względu sąd wezwał pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Z akt sprawy wynika, że powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej na podany w skardze adres Kancelarii w trybie tzw. fikcji doręczenia (dwukrotne awizo) 9 grudnia 2024 r. Przesyłkę awizowano po raz pierwszy 25 listopada 2024 r. i złożono ją na okres siedmiu dni we właściwej placówce pocztowej. 3 grudnia 2024 r. przesyłkę awizowano powtórnie, a następnie 11 grudnia 2024 r. przesyłkę zwrócono nadawcy. Skoro zatem pełnomocnik strony skarżącej nie odebrał przesyłki, należało uznać ją za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego awiza, tj. 9 grudnia 2024 r (tj. art. 73 § 4 p.p.s.a.). W tej sytuacji termin do uzupełnienia braków formalnych skargi rozpoczął swój bieg od 10 grudnia 2024 r. i zakończył się 16 grudnia 2024 r. (poniedziałek). W zakreślonym terminie pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wobec braku skutecznego wniesienia skargi przez pełnomocnika strony w niniejszej sprawie zbędne jest badanie innych przesłanek dopuszczalności skargi. Niemniej jednak, na marginesie tylko wskazać można, że w rozpoznawanej sprawie zaskarżone zostało pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 16 września 2024 r. nr 1001-IUCKOD-1.4810.13921.2024.2 M500-2024-0056402 w przedmiocie opłaty dodatkowej za naruszenie obowiązku wniesienia opłaty za przejazd autostradą, które nie należy do żadnej z kategorii aktów lub czynności mogących być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego wymienionych w art. 3 § 2, § 2a i § 3 p.p.s.a. W szczególności nie jest ono decyzją administracyjną ani "innym aktem lub czynnością", o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Obowiązek uiszczenia opłaty dodatkowej jest obowiązkiem wynikającym bezpośrednio z mocy prawa, tj. ustawy z 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 659 ze zm.) i nie podlega konkretyzacji w drodze aktu o charakterze indywidualnym. Dopiero sprzeciw od wezwania do wniesienia opłaty dodatkowej uruchamia postępowanie, które może zakończyć się wydaniem decyzji odmawiającej jego uwzględnienia podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Jak wynika z akt sprawy, w niniejszej sprawie nie został złożony sprzeciw od wezwania do wniesienia opłaty dodatkowej i nie została wydana decyzja w następstwie jego rozpatrzenia. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. d.j.