II FZ 126/23

SENTENCJA Dnia 18 grudnia 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Jan Grzęda po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 października 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 845/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 29 kwietnia 2022 r., nr 2401-IEW3.4251.17.2021.17 UNP: 2401-22-101625 w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. UZASADNIENIE Postanowieniem z 2 października 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 845/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę T. J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 29 kwietnia 2022 r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że przesyłka pocztowa zawierająca zaskarżone do sądu administracyjnego ww. postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach została doręczona Skarżącemu 6 maja 2022 r. Przesyłka pocztowa zawierająca pismo z 5 czerwca 2020 r., w którym sformułowano skargę została z kolei złożona przez Skarżącego w administracji Zakładu Karnego w W. w 7 czerwca 2022 r., co potwierdza koperta nadania i pismo Dyrektora Zakładu Karnego w W. z 24 sierpnia 2022 r. Czynność ta była w świetle art. 83 § 3 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej "P.p.s.a.") równoznaczna z nadaniem jej do sądu. Dalej Sąd podał, że termin przepisany przez prawo na wniesienie skargi upływał skarżącemu 5 czerwca 2022 r. Dzień ten przypadł na niedzielę, która z kolei stosownie do art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz.U. z 2020 r. poz. 1920) była dniem ustawowo wolnym od pracy. Zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. A zatem ostatecznie termin na wniesienie przez skarżącego skargi upływał 6 czerwca 2022 r. (poniedziałek). W ocenie Sądu, Skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego już po upływie przepisanego prawem, trzydziestodniowego terminu do dokonania tej czynności, skoro stosowne pismo zostało przez niego złożone w administracji zakładu karnego dopiero w 7 czerwca 2022 r. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej "P.p.s.a.") odrzucił skargę. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik Skarżącego wniósł o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przez odrzucenie skargi z powodu jej wniesienia po upływie ustawowego terminu podczas, gdy na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje zapis, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej doręczono T. J., a nie T. A. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Doręczenie korespondencji osobom pozbawionym wolności reguluje art. 134 § 2 ustawy Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 1375) zgodnie z którym "Osobom pozbawionym wolności doręcza się pismo za pośrednictwem administracji odpowiedniego zakładu.", natomiast do osób osadzonych zastosowanie ma Rozdział 8 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie czynności administracyjnych związanych z wykonywaniem tymczasowego aresztowania oraz kar i środków przymusu skutkujących pozbawieniem wolności oraz dokumentowania tych czynności (Dz. U. z 2020 r. poz. 869). W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji odrzucając skargę wskazał, że Skarżący przekroczył termin do jej wniesienia. Ocenił to na podstawie potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 175 akt administracyjnych). Należy jednak wskazać, że Sąd pierwszej instancji niedostatecznie zbadał prawidłowość doręczenia korespondencji. Powyższe potwierdza okoliczność, że formularz pokwitowania odbioru korespondencji kierowanej do Skarżącego nie zawiera pieczęci aresztu śledczego, ponadto podpisany został w sposób znacznie utrudniający lub uniemożliwiający identyfikację dane osób które złożyły podpisy na rzeczonym potwierdzeniu. Dodatkowo znajduje się tam imię i nazwisko: T. A. (podczas gdy Skarżący to T. J.). Adnotacje na potwierdzeniu odbioru budzi wątpliwości, które nie zostały wyjaśnione. Bez wyjaśnienia prawidłowości doręczenia postanowienia Skarżącemu nie jest możliwe ustalenie biegu terminu do wniesienia skargi, a w konsekwencji ocena czy została ona złożona w terminie. Należy mieć na uwadze, że instytucja doręczenia pisma jest z racji doniosłości skutków dla strony w tym zakresie jest wysoce sformalizowana i z tego powodu, winna być realizowana zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie uregulowaniami. W konsekwencji wszelkie błędy popełnione w tym zakresie skutkują bezskutecznością omawianej tu czynności. Poprawne doręczenie pisma umożliwia stronie zapoznanie się z jego treścią oraz rozpoczyna bieg terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Jest więc w istocie gwarancją zapewnienia czynnego udziału strony w postępowaniu. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien zbadać poprawność doręczenia Skarżącemu przesyłki zawierającej postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia