II SA/Rz 1896/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2023 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E sp. z o.o. z/s w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 6 października 2023 r. nr 1801 – IGC.4802.22.2023 w przedmiocie kary za przejazd po drogach publicznych pojazdem nienormatywnym - postanawia - odrzucić skargę UZASADNIENIE Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 listopada 2023 r. skarżąca Spółka została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję, poprzez nadesłanie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi oraz określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zmianami, zwanej dalej "p.p.s.a.") oraz do usunięcia braków fiskalnych skargi poprzez uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 240 zł. Doręczone na adres wskazany w skardze w dniu 22 listopada 2023 r. wezwania zawierały pouczenie o konieczności ich wykonania w terminie 7 dni od daty doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi. Żądane dokumenty nie zostały przedłożone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Warunkiem wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest skuteczne wniesienie skargi spełniającej określone w ustawie warunki formalne i fiskalne, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga, obok przewidzianych dla niej wymogów formalnych, powinna czynić zadość także "ogólnym" wymaganiom formalnym pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony, w tym skarga, powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Po myśli art. 28 § 1 p.p.s.a osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, przy czym osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). To na stronie, stosownie do treści art. 29 p.p.s.a., spoczywa obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu spółki konkretnych osób fizycznych wchodzących w skład organu zarządzającego, a w przypadku zarządu wieloosobowego także sposobu jej reprezentacji (por. postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2016 r. sygn. akt II GZ 96/16, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Niespełnienie powyższego warunku uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i stanowi jej brak formalny podlegający uzupełnieniu na wezwanie przewodniczącego, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zmianami, zwanej dalej "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli natomiast skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ Sąd nie podejmie żadnej czynności wobec braku należnej opłaty. W przedmiotowej sprawie skarżąca Spółka została zobowiązana do złożenia dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania, tj. odpisu z KRS – u oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec jego nienadesłania, tj. nieuzupełnienia tego braku formalnego skargi, wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu oraz wobec nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi, skardze nie można było nadać dalszego biegu i z tej przyczyny podlegała ona odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.