I FZ 176/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zubrzycki , po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 6 czerwca 2024 r. sygn. akt I SA/Sz 328/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 25 marca 2024 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z 6 czerwca 2024 r. (sygn. akt I SA/Sz 328/24), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (dalej: WSA, Sąd pierwszej instancji), działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: P.p.s.a.), odrzucił skargę B. W. (dalej: strona, skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z 25 marca 2024 r. w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu Sąd podał, że postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z 25 marca 2024 r., zawierające prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 marca 2024 r. Termin do wniesienia skargi upływał z dniem 26 kwietnia 2024 r. Skarga natomiast została wniesiona w dniu 30 kwietnia 2024 r. (data złożenia pisma w kancelarii), a więc po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie od organu na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia jest wyłącznie ocena prawidłowości odrzucenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie skargi skarżącego na postanowienie organu podatkowego z 25 marca 2024 r., co nastąpiło postanowieniem tego Sądu z 6 czerwca 2024 r. Przechodząc zatem do istoty tak zakreślonego sporu w niniejszej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie zawierające prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego zostało, jak wynika z akt administracyjnych, skutecznie doręczone skarżącemu na wskazany przez niego adres (odbiór przesyłki pokwitował skarżący osobiście - k. 60, 69, 71 akt administracyjnych) w dniu 27 marca 2024 r. Termin do wniesienia skargi upływał więc z dniem 26 kwietnia 2024 r. (art. 53 § 1 w zw. z art. 83 § 2 P.p.s.a.). A zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie słusznie stwierdził, że skoro termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 26 kwietnia 2024 r., to złożenie skargi w kancelarii w dniu 30 kwietnia 2024 r., nastąpiło niewątpliwie z uchybieniem 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. Zaznaczyć przy tym należy, że termin trzydziestodniowy przewidziany na wniesienie skargi jest terminem ustawowym, a tym samym nie może być on ani skrócony ani wydłużony. Strona może ubiegać się jedynie o przywrócenie takiego terminu. Jednocześnie w niniejszym postępowaniu – jak słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji, strona nie sformułowała wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Końcowo w kontekście formułowanych zarzutów wyjaśnić należało, że wbrew twierdzeniom skarżącego, zaadresowana przesyłka zawierającego przedmiotowe postanowienie organu z 25 marca 2024 r. zawierała numer [...], a nie jak wskazuje skarżący: [...]. Wskazany numer koresponduje z dokumentacją znajdującą się w aktach administracyjnych tj. zwrotne potwierdzenie odbioru k. 60 oraz 69, wydruk potwierdzenia śledzenia przesyłek P. P. k. 65, reklamacja k. 68 i 70, duplikat zwrotnego potwierdzenia odbioru k. 71. W opisanych okolicznościach prawidłowo zatem Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę spółki jako spóźnioną. Wskazując na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji. Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, że nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, skoro zażalenie strony zostało oddalone, a ponadto art. 203 i art. 204 P.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji.