I GZ 23/25

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 31 października 2024 r., sygn. akt I SPP/Bd 41/24 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 28 października 2020 r., nr 0401-IEE.711.214.2020.5 przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 31 października 2024 r., sygn. akt I SPP/Bd 41/24 odrzucił zażalenie J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 13 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SPP/Bd 41/24 utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 4 czerwca 2024 r., sygn. akt I SPP/Bd 42/24 o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, w sprawie ze skargi skarżącej na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 8 października 2020 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, co obligowało Sąd do odrzucenia zażalenia, bowiem postanowienie Sądu o utrzymaniu w mocy postanowienia Sądu o utrzymaniu w mocy zarządzenia referendarza sądowego jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 258 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a." czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy, który w zakresie powierzonych mu czynności ma kompetencje sądu. W świetle art. 260 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie bądź postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie zaś z § 2 tego przepisu sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że zarówno w art. 194 § 1 p.p.s.a., jak również w żadnym innym przepisie tej ustawy, nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a. Argumentacja zażalenia nie podważyła ani wskazanych okoliczności, ani prawidłowości zastosowanej podstawy prawnej, dlatego też rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji należy uznać za odpowiadające prawu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.