II OSK 885/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz /spr./ Sędziowie sędzia NSA Robert Sawuła sędzia del. NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 10 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Towarzystwa [...] w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 listopada 2022 r., sygn. akt II SA/Kr 578/22 w sprawie ze skargi Towarzystwa [...] w [...] na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 8 marca 2022 r., znak WI-I.7840.10.6.2021.JS w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 29 listopada 2022 r., sygn. akt II SA/Kr 578/22, po rozpoznaniu skargi Towarzystwa [...] w [...], uchylił decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 8 marca 2022 r., znak WI-I.7840.10.6.2021.JS w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyło Towarzystwo [...] w [...], zaskarżając wyrok w całości, zarzucając: 1. na podstawie art. 174 pkt 1 naruszenie prawa materialnego, tj. art. 35 pkt 1 lit. a Prawa budowlanego w zw. z § 9 pkt 1 i załącznikiem nr 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez uznanie, że Zakład [...] może być uznany za obiekt produkcyjny, podczas gdy wytwarzanie energii nie mieści się w pojęciu produkcji i nie wymaga dalszej oceny, co powinno skutkować uchyleniem decyzji organów obu instancji; 2. na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w art. 10 § 2 k.p.a. w zw. z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez wydanie decyzji pomimo braku części akt (tomów I i II), co spowodowało wydanie decyzji w oparciu o niepełny materiał dowodowy, zatem bez jego rozważenia w całości. Wobec podniesionych zarzutów wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. Odpowiedź na skargę kasacyjną złożył uczestnik postępowania [...] sp. z.o.o. z siedzibą w [...], wnosząc o oddalenie skargi kasacyjnej i rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Na wstępie należy zaznaczyć, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia, którego elementy konstrukcyjne i treściowe wyznaczają granice jej rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie bowiem z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod uwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, a więc wskazanie przez stronę skarżącą naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego, czy też procesowego, określa zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przytoczenie podstaw kasacyjnych, w granicach których NSA jest władny badać sprawę, polega na wskazaniu konkretnych przepisów, z podaniem numeru artykułu, paragrafu, ustępu, punktu oraz innych jednostek redakcyjnych, a także pełnej nazwy aktu prawnego zawierającego wskazane przepisy prawa. Naczelny Sąd Administracyjny, jako sąd kasacyjny, nie jest bowiem uprawniony do samodzielnego konkretyzowania zarzutów lub też stawiania hipotez co do tego, jakiego przepisu dotyczy podstawa kasacji. Skarżący kasacyjnie zarzucił Sądowi I instancji naruszenie prawa materialnego, tj. art. 35 pkt 1 lit. a Prawa budowlanego w zw. z § 9 pkt 1 i załącznikiem nr 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez uznanie, że Zakład [...] może być uznany za obiekt produkcyjny, podczas gdy wytwarzanie energii nie mieści się w pojęciu produkcji i nie wymaga dalszej oceny, co powinno skutkować uchyleniem decyzji organów obu instancji. Powyższy zarzut został wadliwie skonstruowany. Z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika, że skarżący kasacyjnie zarzuca Sądowi I instancji zbyt szeroką interpretację pojęcia "działalności produkcyjnej" w kontekście przeznaczenia terenu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Tymczasem w skardze kasacyjnej nie powołano ani jednego przepisu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, obowiązującego na terenie, na którym ma zostać zlokalizowany Zakład [...]. Skarżący kasacyjnie przedstawił stanowisko odnośnie wykładni pojęcia "działalność produkcyjna", jednakże żaden z powołanych w omawianym zarzucie przepisów nie dotyczy tego terminu, tym samym Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł odnieść się do tego zarzutu. Niezasadny jest również zarzut skargi kasacyjnej co do wydania decyzji pomimo braku części akt (tomów I i II), co spowodowało wydanie decyzji w oparciu o niepełny materiał dowodowy. Należy zauważyć, że uzasadnienie zarzutu jest bardzo ogólnikowe i brak w nim odniesienia do konkretnych okoliczności związanych z wypożyczeniem akt. Skarżący nie wskazał, jakich konkretnie dokumentów organ nie wziął pod uwagę, które były niezbędne do podjęcia rozstrzygnięcia. Ponadto skarżący nie wykazał, aby czasowy brak części akt w dyspozycji organu miał jakikolwiek wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 184 p.p.s.a.