III SA/Kr 1724/23

SENTENCJA Sygnatura akt III SA/Kr 1724/23 P O S T A N O W I E N I E Dnia 18 grudnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 18 października 2023 r. nr 02284526-2/GSOL w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa postanawia: stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę sądowi właściwemu - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. UZASADNIENIE Pismem z 12 września 2023 r. M. W. (skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z 18 października 2023 r. nr 02284526-2/GSOL w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa W zaskarżonej decyzji organ pouczył o prawie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W odpowiedzi na skargę (wnosząc o jej oddalenie) organ wskazał, że przekazuje skargę zgodnie z żądaniem skarżącej, przy czym przyznał, że pouczył o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, licząc się z możliwością przekazania skargi według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Skarga została wniesiona do niewłaściwego sądu administracyjnego i z tych powodów należało ja przekazać do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jako właściwego w sprawie. Sąd administracyjny przed przystąpieniem do rozpoznania skargi w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać m.in. swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie tego ustalenia rozpoznać skargę bądź przekazać sprawę według właściwości innemu sądowi administracyjnemu. Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., właściwy do rozpoznania sprawy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast stosownie do art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę innemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu w tym zakresie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie skarżąca kwestionuje decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o odmowie przyznania świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa. Decyzja ta wydana została na podstawie ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o świadczeniu pieniężnym z tytułu pełnienia funkcji sołtysa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 tej ustawy ww. świadczenie przyznaje w drodze decyzji i wypłaca Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Podkreślenia wymaga, że w przepisach omawianej ustawy brak jest, w odróżnieniu do ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2023 r. poz. 208 z późn. zm., dalej: u.s.u.r.) w zakresie wymienionych w niej spraw (np. art. 36 ust. 2 w zw. z ust. 1 czy art. 41a ust. 1 i ust. 2 u.s.u.r.), przepisów kompetencyjnych dających możliwość wydawania decyzji w sprawach przyznania świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa przez inne osoby upoważnione w tym zakresie przez Prezesa KRUS (np. pracowników KRUS). Zgodnie natomiast z art. 2 ust. 2 u.s.u.r. Prezes KRUS jest centralnym organem administracji rządowej, podległym ministrowi właściwemu do spraw rozwoju wsi. Siedzibą tego organu jest miasto stołeczne Warszawa. Kontrola wydanych przez Prezesa KRUS decyzji pozostaje więc we właściwości miejscowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stosownie do § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72 poz. 652 ze zm.). Wskazać także należy, że brak jest przepisu odrębnego, który regulowałby właściwość miejscową sądu w tym zakresie w sposób odmienny, tj. przez przekazanie kompetencji do rozpoznania takich spraw sądom, na obszarze właściwości których strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę (por. np. rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego – Dz. U. z 2020 r. poz. 1773). W niniejszej sprawie § 1 pkt 3 przywołanego rozporządzenia nie znajduje zastosowania, gdyż zakres przekazania został ograniczony tylko do spraw, których przedmiot stanowi umorzenie, odroczenie terminu płatności lub rozłożenie na raty należności z tytułu składek, o których mowa w art. 41a ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2020 r. poz. 174 i 782). Mając powyższe na uwadze, tut. Sąd, na podstawie art. 59 § 1 w zw. z art. 13 § 2 p.p.s.a., stwierdził swoją niewłaściwość w przedmiotowej sprawie i przekazał ją według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.