III OZ 551/24
Administrative courts2024-12-18
Case number
III OZ 551/24
Court
Naczelny Sąd Administracyjny
Judgment date
2024-12-18
Type
Postanowienie NSA
Judges
Teresa Zyglewska
Ruling
Oddalono zażalenie
Judgment text
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 lutego 2024 r., sygn. akt III SPP/Kr 68/21 w sprawie ze skargi T.L. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie w przedmiocie ustalenia terminu posiedzenia postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 16 lutego 2024 r., sygn. akt III SPP/Kr 68/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej: Sąd I instancji, WSA), w punkcie 1 odrzucił zażalenie T.L. na postanowienie z 4 maja 2022 r., sygn. akt III SPP/Kr 68/21 i w punkcie 2 odrzucił zażalenie T.L. na postanowienie z 19 lipca 2022 r., sygn. akt III SPP/Kr 68/21 w sprawie ze skargi T.L. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie w przedmiocie ustalenia terminu posiedzenia.
W uzasadnieniu wskazano, że postanowieniem z 4 maja 2022 r., sygn. akt III SPP/Kr 68/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego z 4 sierpnia 2021 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Z kolei postanowieniem z 19 lipca 2022 r., sygn. akt III SPP/Kr 68/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego z 16 lutego 2022 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku PPF.
Pismem z 20 czerwca 2022 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z 4 maja 2022 r., a pismem z 22 sierpnia 2022 r. wniósł zażalenie na postanowienie z 19 lipca 2022 r.
Pismem z 14 września 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego m.in. zażalenia z 22 sierpnia 2022 r., poprzez jego podpisanie – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 października 2022 r.
W wyznaczonym terminie skarżący nie podpisał zażalenia z 22 sierpnia 2022 r.
Sąd I instancji wskazał, że zażalenie, które wnioskodawca wniósł na postanowienie Sądu z 4 maja 2022 r. jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu w myśl art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Podkreślono, że żaden przepis szczególny nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienia.
Następnie wskazano, że zażalenie z 22 sierpnia 2022 r. na postanowienie z 19 lipca 2022 r., podlega odrzuceniu, gdyż skarżący pomimo wezwania nie uzupełnił jego braku formalnego i go nie podpisał. Wniesione przez skarżącego zażalenie z 22 sierpnia 2022 r. nie zostało przez niego podpisane. Sąd I instancji wskazał, że konieczne zatem stało się wezwanie skarżącego do usunięcia jego braku formalnego przez jego podpisanie. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 października 2022 r., a termin do uzupełnienia braku formalnego w/w zażalenia upływał w dniu 10 października 2022 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie podpisał zażalenia.
Zażalenie na postanowienie Sądu I instancji z 16 lutego 2024 r. złożył T.L.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Słusznie Sąd I instancji wyjaśnił w zaskarżonym postanowieniu, że rozpoznając sprzeciw od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy, a więc w związku z tym, że orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, to wydane tak postanowienie ma charakter postanowienia sądu drugiej instancji, a zatem nie podlega kontroli instancyjnej. Podkreślić należy, że p.p.s.a. nie przewiduje wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienie. Skoro zaś zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 4 maja 2022 r. skarżącemu nie przysługiwało, to prawidłowo Sąd I instancji zaskarżonym obecnie postanowieniem wniesione zażalenie odrzucił.
Natomiast stosownie do art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Wymagania dotyczące pism w postępowaniu sądowym zasadniczo zawarte są rozdziale 1 działu III ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).
Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Przepis art. 178 p.p.s.a. w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej nakazuje sądowi jej odrzucenie. Norma ta na mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia.
Wniesione przez skarżącego zażalenie na postanowienie Sądu I instancji z 19 lipca 2022 r. zawierało braki formalne, ponieważ skarżący nie podpisał zażalenia. Prawidłowo zatem wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych zażalenia w terminie 7 dni, pouczając jednocześnie o skutkach procesowych niewykonania wezwania w terminie. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia zostało skutecznie doręczone skarżącemu 3 października 2022 r., a termin do wykonania zarządzenia upływał 10 października 2022 r. Skarżący w wyznaczonym terminie nie podpisał zażalenia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.