I GSK 486/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2024 r., sygn. akt I GSK 486/23 o orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej H. Sp. z o.o. w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 533/22 w sprawie ze skargi H. Sp. z o.o. w G. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 marca 2022 r. nr 220100/71/2022/RED-EGZ-Z-1A/MT w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2024 r., sygn. akt I GSK 486/23 co do zwrotu kosztów postępowania i zasądzić od H. Sp. z o.o. w G. na rzecz Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 maja 2024 r., sygn. akt I GSK 486/23 oddalił skargę kasacyjną H. Sp. z o.o. w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 sierpnia 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 533/22 w sprawie ze skargi H. Sp. z o.o. w G. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 marca 2022 r. nr 220100/71/2022/RED-EGZ-Z-1A/MT w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Pełnomocnik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych pismem z 26 listopada 2024 r. wniósł o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2024 r., sygn. akt I GSK 486/23 przez zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego udzielonego przez radcę prawnego w kwocie wynikającej z przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Wniosek o uzupełnienie wyroku w części dotyczącej zasądzenia na rzecz organu kosztów postępowania kasacyjnego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek taki, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu (§ 1a). Jeżeli uzupełnienie wyroku dotyczy wyłącznie kosztów, to sąd może wydać postanowienie (§ 3) na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Zgodnie z art. 193 p.p.s.a. powyższe regulacje znajdują odpowiednie zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Z akt sprawy wynika, że odpis wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2024 r., sygn. akt I GSK 486/23 z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi organu 25 listopada 2024 r., zatem wniosek o uzupełnienie wyroku został wniesiony w terminie. Jednym z takich orzeczeń, które sąd zamieszcza z urzędu, jest orzeczenie o kosztach postępowania, gdyż art. 209 p.p.s.a. nakłada na sąd obowiązek rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. W myśl art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ – jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Z kolei zgodnie z treścią art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Odnosząc treść przywołanych wyżej przepisów do okoliczności tej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że organ, reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł w przewidzianym terminie odpowiedź na skargę kasacyjną. Odpis skargi kasacyjnej został doręczony organowi w dniu 1 marca 2023 r. Pismem nadanym w dniu 15 marca 2024 r. pełnomocnik organu skierował do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem WSA w Krakowie odpowiedź na skargę kasacyjną. W odpowiedzi tej zawarto wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Ponadto w piśmie znajdowało się oświadczenie, stosownie do art. 66 § 1 p.p.s.a. o przesłaniu odpisu pisma przesyłką poleconą pełnomocnikowi skarżącej kasacyjnie. Jak wynika z uchwały w składzie 7 sędziów z dnia 19 listopada 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12 "art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w związku z art. 207 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną." Tym samym organowi przysługiwał od strony przeciwnej tj. od skarżącej kasacyjnie zwrot kosztów postępowania kasacyjnego na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1935; dalej: rozporządzenie). Biorąc pod uwagę powyższe należało zatem zasądzić na rzecz organu kwotę 240 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, na który to koszt składa się 50% stawki minimalnej (jako pełnomocnikowi który brał udział przed I instancją), która w rozpoznawanej sprawie wynosi 480 zł zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.