II GZ 572/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z. P. O.-W. "A." Sp. z o.o. w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 807/24 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Z. P. O.-W. "A." Sp. z o.o. w P. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia 29 grudnia 2023 r. znak BOL.610.228.2023 w przedmiocie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu zafałszowanego produktu postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. P. O.-W. "A." Sp. z o.o. w P. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia 29 grudnia 2023 r., w przedmiocie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu zafałszowanego produktu. Sąd I instancji wskazał, że w związku z wniesioną skargą strona wezwana została do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 2,000 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 6 maja 2024 r. Sąd stwierdził, że pomimo wezwania opłata nie została uiszczona wobec czego odrzucił skargę, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Spółka Z. P. O.-W. "A." Sp. z o.o. w P. (dalej: strona, skarżąca lub spółka) wniosła zażalenie na to postanowienie Sądu I instancji zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie: a) art. 220 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i nie wezwanie strony do uiszczenia opłaty od skargi pod rygorem jej odrzucenia; b) art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez jego nieuzasadnione zastosowanie i odrzucenie skargi Skarżącego bez uprzedniego wezwania go do uzupełnienia braków fiskalnych skargi w postaci uiszczenia opłaty od skargi; c) art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie i odrzucenie skargi pomimo braku wezwania Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci uiszczenia należnej opłaty. Podnosząc te zarzuty spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, opisując w uzasadnieniu zażalenia okoliczności związane z doręczeniem korespondencji z sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Analiza akt przedmiotowej sprawy w aspekcie podstaw odrzucenia skargi, jakie przyjął Sąd I instancji oraz argumentacji podniesionej w zażaleniu, wskazuje, że skarżąca działając przez pełnomocnika nie uiściła należnego wpisu od skargi pomimo wezwania od uzupełnienia jej braku fiskalnego. Jak bowiem wynika z treści zwrotnego poświadczenia odbioru korespondencji adresowanej do pełnomocnika spółki, zawierającej wezwania do uzupełnienia stwierdzonych braków formalnych skargi, przesyłka ta zawierała: wezwanie do przedłożenia pełnomocnictwa, odpisu z KRS, złożenia oświadczenia odnośnie do możliwości rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym, odpis odpowiedzi organu na skargę oraz wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi. Jak zasadnie stwierdził Sąd I instancji, opisana przesyłka, a więc i wymienione wezwania, zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi spółki w dniu 6 maja 2024 r. (k: 80 akt sprawy). Z treści informacji z rejestru opłat sądowych WSA w Warszawie wynika zaś, że do dnia 6 czerwca 2024 r. nie odnotowano (nie zarejestrowano) w sprawie należności z tytułu wpisu. W takim stanie faktycznym sprawy Sąd I instancji niewadliwie odrzucił skargę strony z uwagi na obligatoryjną konieczność jej odrzucenia w związku z zaistnieniem okoliczności opisanej w powołanym art. 220 § 3 p.p.s.a., tj. nieuiszczeniem wpisu od skargi pomimo wezwania do dokonania tej czynności. Odnosząc się do argumentacji zażalenia, w ramach której pełnomocnik spółki podnosi, że doręczona jej przesyłka nie zawierała wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, uznać ją należy za niepodważającą skutecznie faktu doręczenia spółce wezwania do uzupełnienia braku fiskalnego skargi. Jak już bowiem wskazano, zwrotne poświadczenie odbioru zawierało informację, że jednym z pism skierowanych w przesyłce do pełnomocnika skarżącej było wezwanie do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi. Okoliczność tę potwierdza adnotacja pracownika sekretariatu WSA w Warszawie umieszczona na zarządzeniu o wezwaniu strony do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 2.000 zł, wskazująca, że w dnia 25 kwietnia 2024 r. wykonał on zarządzenie nakazujące doręczenie pełnomocnikowi zarządzenia w przedmiocie braku fiskalnego skargi (k: 60 akt sprawy). Potwierdzenie wykonania czynność związanej z omawianym wezwaniem wynika z załączonego do akt sprawy pisma o tytule "Doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu" opatrzonego datą 25 kwietnia 2024 r. i prawidłowymi danymi adresowymi pełnomocnika skarżącej (k: 65 akt sprawy). W takim stanie faktycznym brak jest podstaw do stwierdzenia, że w skierowanej do pełnomocnika spółki korespondencji brak było wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. W zażaleniu nie wykazano, że na skutek błędu sekretariatu Sądu nie doszło do doręczenia spornego wezwania do uzupełnienia braku fiskalnego. Stanowiska tego nie podważa również przedłożony wraz z zażaleniem materiał dowodowy, albowiem nie wynika z niego w sposób co najmniej prawdopodobny, aby doręczona do kancelarii pełnomocnika spółki przesyłka istotnie nie zawierała spornego wezwania. Na taką okoliczność nie wskazuje przede wszystkim załączona kopia kalendarza w systemie Outlook. Pod pozycją 09 dotyczącą daty 13 maja 2024 r. znajduje się wyłącznie informacja o "zobowiązaniu do pełnomocnictwa i KRS spółki A.". Brak jest jakichkolwiek innych informacji wskazujących, czy wymieniona pozycja kalendarza dotyczyła zawartości otrzymanej przez pełnomocnika korespondencji z Sądu, czy też stanowiła ona wyszczególnienie czynności, jakie pełnomocnik zaplanował sobie do wykonania w dacie 13 maja 2024 r. Również pozostałe dokumenty załączone do zażalenia – kopia książki wypływu korespondencji, odpis odpowiedzi organu na skargę, kopia pisma wzywającego do uzupełnienia braków formalnych skargi - nie potwierdzają podnoszonego w nim stanowiska i twierdzeń pełnomocnika spółki. Mając powyższe na uwadze, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził wadliwości postanowienia Sądu I instancji, postanowił o oddaleniu zażalenia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.