IV SAB/Wr 1048/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA del. Tomasz Judecki po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na bezczynność Inspektoratu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Głogowie w przedmiocie rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia lekarza-orzecznika ZUS oraz zwrotu kosztów dojazdu postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skarżący M.S. pismem z dnia 22 sierpnia 2022 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Inspektoratu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Głogowie w przedmiocie rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia lekarza-orzecznika ZUS oraz zwrotu kosztów dojazdu. Jednocześnie skarżący złożył wniosek o przyznanie mu pomocy prawnej w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych i przyznania pełnomocnika. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że sprawa, w której wniesiono skargę nie należy do właściwości sadów administracyjnych lecz jest sprawą z zakresu ubezpieczeń społecznych i w tym zakresie jest właściwy do rozpoznania sąd powszechny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Na wstępie wskazać należy, że merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 z zm., dalej jako p.p.s.a.), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), a także inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem wskazanych w tym przepisie aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego (pkt 4). Zaskarżona sprawa dotyczy sprzeciwu od orzeczenia lekarza-orzecznika ZUS oraz zwrotu kosztów w zakresie przyznania prawa do dodatku pielęgnacyjnego z uwagi na nieuznanie skarżącego za osobę niezdolną do samodzielnej egzystencji. Jest to zatem sprawa emerytalno-rentowa, która ma charakter sprawy cywilnej i której przedmiot nie należy do właściwości sądów administracyjnych lecz sądów powszechnych. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia. Odrębnym postanowieniem z dnia 29 grudnia 2022 r., sygn. akt IV SPP/Wr 153/22 Sąd oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy.