I FZ 309/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zubrzycki (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 lipca 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 555/23 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 17 kwietnia 2023 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z 25 lipca 2023 r. (sygn. akt I SA/Gd 555/23), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: WSA, Sąd pierwszej instancji) odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi wniesionej przez M. P. (dalej: strona, skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 17 kwietnia 2023 r. w przedmiocie podatku akcyzowego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji ustalił, że skarżący pismem z 14 lipca 2023 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Uzasadniając złożony wniosek skarżący podał, że w dniach od 6 do 14 lipca przebywał poza granicami Polski i z przyczyn technicznych, niezależnych od strony nie mógł wykonać przelewu bankowego. Wezwanie dotyczące uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 5 lipca 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k.51 vide akt sądowych). Zgodnie z informacją umieszczoną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłkę sądową odebrał skarżący osobiście. Sąd pierwszej instancji rozpoznając wniosek skarżącego o przywrócenie terminu stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił braku swojej winy w uchybieniu terminu stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.). Skarżący nie przedstawił żadnego dowodu pozwalającego uprawdopodobnić zaistnienie okoliczności, na którą wskazywał we wniosku. W przekonaniu Sądu, brak wsparcia przedstawionej we wniosku argumentacji odpowiednimi dowodami, mogącymi choćby uprawdopodobnić, że faktycznie skarżący przebywał za granicą oraz, że nie mógł w tym czasie korzystać z bankowości elektronicznej, nie uprawnia do stwierdzenia, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł skarżący, żądając uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu. Strona zarzuciła naruszenie przez Sąd pierwszej instancji art. 49 § 1 P.p.s.a. Do zażalenia strona dołączyła m.in. wydruk imiennej elektronicznej karty pokładowej z Warszawy do Ammanu z 6 lipca 2023 r., wydruk imiennej elektronicznej karty pokładowej podróży z Ammanu do Warszawy z 13 lipca 2023 r., wizę na pobyt w Jordanii oraz wydruk wiadomości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 powołanej wyżej ustawy). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. (art. 87 § 1, 2 i 4 powołanej wyżej ustawy). Zaznaczyć także należy, że z uwagi na treść art. 86 § 1 P.p.s.a. sąd administracyjny rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu, na podstawie podniesionych w nim okoliczności faktycznych ocenia czy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Tym samym to do podmiotu wnioskującego o przywrócenie terminu należy takie uzasadnienie wniosku i ewentualnie dodatkowe poparcie swoich twierdzeń niezbędną dokumentacją, aby uprawdopodobnić brak winy w niedochowaniu terminu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zażalenie nie jest uzasadnione, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. W uzasadnieniu wniesionego zażalenia, skarżący podnosi, że w dniu 5 lipca 2023 r. korespondencję sądową zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu od skargę odebrała córka. Skan korespondencji otrzymał tego samego dnia, ale z uwagi na wcześniej zorganizowany wyjazd zagraniczny mający nastąpić we wczesnych godzinach rannych następnego dnia tj. w dniu 6 lipca 2023 r., w dniu odbioru korespondencji nie było już go w miejscu zamieszkania, nie mógł również z powodu braku dostępu do komputera oraz późnej pory wykonać przelewu kwoty określonej w wezwaniu wskazując, że będzie mógł dokonać przelewu w miejscu docelowym podróży. Tymczasem wbrew temu co twierdzi skarżący, z dokumentu urzędowego jakim jest potwierdzenie odbioru wynika, że zarządzenie z 21 czerwca 2023 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono 5 lipca 2023 r. za pośrednictwem Urzędu Pocztowego Pruszcz Gdański 1 skarżącemu, a nie domownikowi. Skarżący potwierdził to własnoręcznym podpisem, przy czym doręczyciel na odwrotnej stronie potwierdzenia odbioru wskazał, że przesyłkę wydano adresatowi (k. 51 verte akt sądowych). Przeczy to zatem podnoszonym przez skarżącego argumentom, jakoby korespondencję w jego imieniu odebrała córka. Przesądza także o tym, że skarżący nie uprawdopodobnił braku swojej winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Jednocześnie prawidłowo Sąd pierwszej instancji przyjął, że od strony dokonującej czynności procesowej wymagać należy zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceny w tym zakresie dokonuje się poprzez przyjęcie kryteriów idealnego wzorca osoby należycie dbającej o swoje interesy. W związku z powyższym "przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa". Z okoliczności sprawy należało zatem wywnioskować, że skarżący w dniu 5 lipca 2023 r., czyli dzień przed samym wyjazdem za granicę (w dniu 6 lipca 2023 r.) wiedział i zapoznał się z przesyłką sądową zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu. Miał także świadomość wyjazdu następnego dnia za granicę i tego, że będzie tam przebywał przez najbliższy tydzień. Trafnie Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu wskazał, że strona nie podjęła odpowiednich działań gwarantujących zabezpieczenie swoich interesów. W rozpatrywanej sprawie skarżący mógł to uczynić np. poprzez zlecenie wyznaczonej osobie dokonania przelewu bankowego w jego imieniu, mógł również wykonać przelew bankowy osobiście tego samego dnia w którym odebrał wezwanie, mógł również dokonać wpłaty gotówkowej w kasie tutejszego sądu. Z żadnych z tych możliwości skarżący nie skorzystał. Warto zauważyć, że strona prawidłowo została pouczona o skutkach uchybienia terminu. W wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego strona została pouczona, że wskazaną kwotę należy uiścić w kasie sądu lub na rachunek bankowy Sądu w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi. Pouczono również, że "O zachowaniu terminu do uiszczenia opłaty decyduje data uiszczenia opłaty". Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.