VII SA/Wa 1429/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Asesor WSA Iwona Ścieszka (spr.), , Protokolant sekretarz sądowy Grażyna Dmitruk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2024 r. sprawy ze skargi I. K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 13 kwietnia 2023 r. nr 289/OPON/2023 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę UZASADNIENIE Wojewoda Mazowiecki decyzją z 13 kwietnia 2023 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm., dalej: k.p.a.) oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania I. K. utrzymał w mocy decyzję Starosty M. z [...] lutego 2023 r. odmawiającą zatwierdzenia projektu zagospodarowania i udzielenia pozwolenia na budowę budynku hali magazynowej (bazy) na działce nr ew. [...] w miejscowości C. w gminie H. Wojewoda wskazał, że w dniu 25 października 2022 r. do Starostwa Powiatowego w M. wpłynął wniosek I. K. o wydanie pozwolenia na budowę budynku na działce nr ew. [...] w miejscowości C. w gminie H. Postanowieniem z [...] grudnia 2022 r. Starosta M. nałożył na inwestora obowiązek usunięcia braków i nieprawidłowości w dokumentacji projektowej. Udzielona odpowiedź oraz analiza przedłożonej dokumentacji nie pozwala, zdaniem Starosty M., na udzielenie decyzji pozytywnej. Dlatego też Starosta decyzją z [...] lutego 2023 r. odmówił zatwierdzenia projektu zagospodarowania i udzielenia pozwolenia na budowę budynku hali magazynowej (bazy) na działce nr ew. [...] w miejscowości C.w gminie H. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła I. K. Utrzymując w mocy decyzję objętą odwołaniem Wojewoda podkreślił, że w postępowaniu dotyczącym zatwierdzania projektu budowlanego i wydawania pozwolenia na budowę zakres działania organu administracji architektoniczno-budowlanej określa art. 35 ustawy Prawo budowlane, który w ust. 1 wymienia elementy podlegające sprawdzeniu przez organ administracji architektoniczno-budowlanej przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, na podstawie art. 35 ust. 3 ww. ustawy organ administracji architektoniczno-budowlanej zobowiązany jest do nałożenia w drodze postanowienia obowiązku usunięcia w określonym terminie wskazanych nieprawidłowości, a po jego bezskutecznym upływie do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Wojewoda zaznaczył, że inwestycja objęta zamiarem I. K. dotyczy budowy budynku hali magazynowej (bazy) na działce nr ew. [...] w miejscowości C. w gminie H.. Przedmiotowa inwestycja zlokalizowana jest na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru administracyjnego C.w gminie H., zatwierdzonym uchwałą Rady Miejskiej w H. Nr [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. (Dz. Urz. Woj. M. z dnia 23 sierpnia 2002 r. Nr 224, poz. 5662); dalej: mpzp, oznaczonym symbolem [...]- tereny pod zabudowę usługową. Starosta M., wobec nieprawidłowości w załączonej do wniosku o pozwolenie na budowę dokumentacji projektowej w zakresie wymogów określonych w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, postanowieniem z [...] grudnia 2022 r., wezwał inwestorkę do doprowadzenia załączonego do wniosku projektu budowlanego do zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w zakresie § 8 pkt 3, 4 i 8 oraz § 11 pkt 3 ust. 3, doprowadzenia załączonego do wniosku projektu budowlanego do zgodności z rozporządzeniem Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2022 r., poz. 1679) oraz usunięcia rozbieżności pomiędzy poszczególnymi rysunkami projektu budowlanego. Inwestorka nie wywiązała się z nałożonych postanowieniem obowiązków, co poskutkowało odmową udzielenia pozwolenia na budowę z uwagi na niezgodność inwestycji z mpzp. Poddając ocenie zasadność nałożenia na inwestorkę wymienionych obowiązków Wojewoda M. stwierdził, iż nałożone obowiązki, które nie zostały uzupełnione zgodnie z postanowieniem Starosty M., znajdują oparcie w obowiązujących przepisach prawa. Analizując nałożony obowiązek w zakresie doprowadzenia inwestycji do zgodności z § 8 pkt 8 mpzp, Wojewoda uznał, że był on zasadny. Jak wynika z § 8 pkt 8 mpzp - Plan ustala, że dla całego obszaru opracowania i na całym obszarze opracowania sytuowanie budynków powinno być realizowane w odległości minimum 5m od ulic oznaczonych symbolem [...] i [...] , oraz 10 m wzdłuż ulicy oznaczonej symbolem [...], natomiast od autostrady [...] oznaczonej [...] Zdaniem Wojewody, Starosta M. zasadnie zakwestionował prawidłowość przedstawionych w projekcie budowalnym rozwiązań w zakresie zachowania prawidłowej odległości inwestycji od autostrady oznaczonej w mpzp symbolem [...]. Starosta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, podkreślił, iż odległość 50 m winna być mierzona od granicy terenu oznaczonego w mpzp jako teren dróg publicznych klasy autostrady nie zaś od krawędzi jezdni autostrady. Podzielając to stanowisko Wojewoda zauważył, że zapisy miejscowego planu w tym zakresie nie pozostawiają wątpliwości co do jego interpretacji. W powyższym przepisie wprost wskazano, iż budynki mają być zlokalizowane 50 m od oznaczonego terenu o symbolu [...] przeznaczonego pod realizację autostrady. W związku z powyższym obowiązek nałożony przez Starostę M., dotyczący wyznaczenia odległości od linii rozgraniczającej teren oznaczony na mapie stanowiącej załącznik do ww. uchwały symbolem [...], w ocenie organu odwoławczego, został nałożony prawidłowo, jednakże nie został uzupełniony przez inwestora. Ponadto nie został uzupełniony prawidłowo nałożony obowiązek w zakresie doprowadzenia inwestycji do zgodności z § 11 pkt 3 ust. 3 mpzp, który wskazuje, że na terenach, o których mowa w ust. 1, obowiązują następujące zasady zagospodarowania: dostosowanie architektury budynków do otaczającego krajobrazu poprzez staranne opracowanie projektowe, zastosowanie dachów dwu- i wielospadowych i nachyleniu połaci w granicach 35°-45° oraz tradycyjnych materiałów wykończeniowych. Wojewoda stwierdził, że powyższy przepis nie nasuwa wątpliwości co do jego interpretacji. Jak wynika z dokumentacji projektowej, kąt nachylenia dachu przedmiotowego budynku usługowego wynosi 20°, co jest niezgodne z powyższym przepisem mpzp. Uzasadniony zatem był obowiązek doprowadzenia inwestycji do zgodności z mpzp w zakresie § 11 ust. 3 pkt 3 mpzp. Jego zaś niewypełnienie skutkować musiało odmową zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wojewoda podkreślił, że organ I instancji dał inwestorowi możliwość doprowadzenia dokumentacji projektowej do zgodności z przepisami prawa. Na podstawie zebranego materiału dowodowego stwierdził, iż strona nie uzupełniła projektu budowlanego w zakresie prawidłowo nałożonego obowiązku, co dawało podstawy do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę. Skargę na decyzję Wojewody złożyła I.K., reprezentowana przez radcę prawnego, podnosząc następujące zarzuty: naruszenie prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy: - § 8 pkt 3, 4 i 8 mpzp wraz z załączonym do niego rysunkiem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zw. z art. 14 ust. 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez błędną ich interpretację oraz - § 11 pkt 3 ust. 3 mpzp w zw. art. 8 § 1 i § 2 k.p.a. poprzez brak weryfikacji utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnymi, gdy strony znajdujące się w takiej samej sytuacji powinny być traktowane w porównywalny sposób, bez jakichkolwiek przejawów dyskryminacji, a w konsekwencji błędną ocenę przez organ II instancji zasadności nałożonych na skarżącą jako inwestora w procesie budowlanym obowiązków wymienionych w postanowieniu Starosty M. z [...] grudnia 2022 r. naruszenie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane poprzez jego dowolne zastosowanie przez organ II instancji nie mające umocowania w wymogach art. 35 ust. 1 w zw. z art. 33 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, a w konsekwencji brak zasadności nałożonych na inwestora obowiązków wymienionych w postanowieniu Starosty M. z [...]grudnia 2022 r. naruszenie art. 35 ust. 5 pkt 1 ustawy Prawo budowlane poprzez jego błędne zastosowanie i ustalenie, że inwestor nie wywiązał się z obowiązków nałożonych postanowieniem Starosty M. z [...] grudnia 2022 r. w sytuacji braku ich umocowania w wymogach art 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. naruszenie art. 35 ust. 3 w zw. z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez ich niezastosowanie i niewydanie decyzji zmieniającej decyzję Starosty M. z [...] lutego 2023 r. tj. wydanie pozytywnej decyzji administracyjnej zatwierdzającej projekt zagospodarowania i udzielenia pozwolenia na budowę budynku hali magazynowej (bazy) na działce nr ew. [...] w miejscowości C. w gminie H. Podniesiono również zarzuty naruszenia przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez niepodjęcie przez organ orzekający wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli poprzez: brak weryfikacji rysunku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego załączonego do tekstu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru administracyjnego C. w gminie H. zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w H. Nr [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. z przedłożonym do wniosku w niniejszej sprawie dokumentacji projektowej zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie budynku hali magazynowej (bazy) na działce nr ew. [...]w miejscowości C. w gminie H.; brak odniesienia się do załączonej w projekcie "Analizy istniejącej zabudowy z uwzględnieniem kąta pochylenia połaci dachowych w zabudowie budynkami składowymi i gospodarczymi" wykonanej przez Skarżącą wykazującą, że inne podmioty w sąsiedztwie planowanej przez nią inwestycji uzyskały pozwolenie na budowę pomimo braku wypełnienia § 11 ust. 3 pkt 3 mpzp, nie usprawiedliwiając swej decyzji obiektywnymi oraz istotnymi właściwościami danej sprawy zasadności utrzymania tego wymogu wobec skarżącej; 2. art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 8, art. 9, art. 11 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji Starosty M. z 8 lutego 2023 r. o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania i udzielenia pozwolenia na budowę budynku hali magazynowej (bazy) na działce nr ew. [...] w miejscowości C. w gminie H. odnośnie wszystkich zarzutów ujętych w odwołaniu; 3. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. poprzez jego zastosowanie zamiast art. 138 § 2 k.p.a. i w konsekwencji utrzymanie w mocy wadliwej decyzji Starosty M. z [...] lutego 2023 r., podczas gdy została ona wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1492), sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Przedmiotem dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając na uwadze tak zakreślone granice kognicji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, pomimo zasadności części podniesionych w niej argumentów. Przepis art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane obliguje organ administracji architektoniczno-budowlanej do sprawdzenia przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego spełnienia poszczególnych wymagań, wśród których w pkt 1 lit. a wskazuje na zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. W myśl art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, w razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie określonym w ust. 1 organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia. W przypadku niewykonania, w wyznaczonym terminie, postanowienia, o którym mowa w ust. 3 organ administracji architektoniczno-budowlanej wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 5 pkt 1 ustawy Prawo budowlane). W rozpoznawanej sprawie skarżąca została wezwana do usunięcia nieprawidłowości w przedłożonej dokumentacji poprzez dostosowanie lokalizacji projektowanego budynku oraz kąta nachylenia dachu budynku do ustaleń obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z uwagi na nieusunięcie wskazywanych wadliwości organ odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wobec tak ustalonej ułomności, której konsekwencją była odmowa zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku hali magazynowej (bazy), istotności w niniejszej sprawie nabiera treść § 8 pkt 8 oraz § 11 ust. 3 pkt 3 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jak stanowi § 8 pkt 8 mpzp usytuowanie budynków powinno być realizowane w odległości minimum 5m od ulic oznaczonych symbolem [...] i [...] , oraz 10m wzdłuż ulicy oznaczonej symbolem KUZ natomiast od autostrady A2 oznaczonej [...] . Działka objęta zamierzeniem inwestycyjnym jest usytuowana w pobliżu autostrady [...] jednakże nie na tyle blisko, by pozostawać w strefie uciążliwości powodujących ograniczenia dla zabudowy i zainwestowania. Organy doszły jednak do przekonania, że zaplanowana lokalizacja budynku hali magazynowej narusza ustaloną powyższym przepisem odległość od autostrady, która - zdaniem organów – powinna być mierzona od granicy terenu oznaczonego symbolem [...] czemu oponuje skarżąca wskazując, że wielkość tę powinno się mierzyć od krawędzi jezdni autostrady. U podstaw sprzecznych stanowisk leży więc interpretacja zapisów planu, które nie dają jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, jaki był rzeczywisty cel organu planistycznego, który wobec ujawnienia długoterminowych zamiarów realizacji inwestycji drogowej o wymiarze ponadlokalnym, zobowiązany był uwzględnić interesy lokalnej społeczności w zakresie uprawnień do korzystania przez obywateli z własności nieruchomości. Nie sposób udzielić jednoznacznej odpowiedzi jaka była intencja lokalnego prawodawcy ustalającego, by odległość 50 m pozostawała "od autostrady [...] oznaczonej [...] ", poprzez zestawienie powyższego brzmienia z innymi przepisami tej uchwały, jak też przy uwzględnieniu załącznika graficznego do planu. Zauważyć należy, że w § 17 uchwała w odniesieniu do przebiegu autostrady A2, posługuje się sformułowaniem: "postulowane szerokości", jednocześnie w § 28 wyznacza strefy uciążliwości wskazując na krawędź jezdni, natomiast w załączniku graficznym wyznacza nieprzekraczalną linię zabudowy, która ustalona jest również na działce inwestycyjnej. W ocenie Sądu, ujawnione wątpliwości nie mogły zostać rozstrzygnięte na niekorzyść inwestora. W myśl art. 7a § 1 k.p.a. ustalającego zasadę rozstrzygania wątpliwości prawnych na korzyść strony, jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony, chyba że sprzeciwiają się temu sporne interesy stron albo interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ. Podążając za tą myślą, strona nie może być poszkodowana na skutek braku wystarczającej precyzji norm prawa miejscowego. Z tego względu Sąd uznał, że trudności, jakie wystąpiły w odczytaniu intencji lokalnego prawodawcy w zakresie § 8 pkt 8 mpzp nie usprawiedliwiają wydanego w sprawie rozstrzygnięcia w tej części, w jakiej odmowa zatwierdzenia przedłożonego projektu budowlanego dotyczyła zachowania prawidłowej odległości inwestycji od autostrady [...] oznaczonej w planie symbolem [...] Inaczej natomiast należy ocenić okoliczności sprawy związane z unormowaniem planistycznym ustalonym w § 11 ust. 3 pkt 3 mpzp. Zgodnie z tym zapisem, na terenach przeznaczonych pod zabudowę usługową, oznaczonych na rysunku planu symbolem [...] zasadą jest dostosowanie architektury budynków do otaczającego krajobrazu poprzez staranne opracowanie projektowe, zastosowanie dachów dwu- i wielospadowych i nachyleniu połaci w granicach 350-450 oraz tradycyjnych materiałów wykończeniowych. Sformułowana w tym zapisie "zasada dostosowania" przy jednoczesnym posłużeniu się konkretnymi wartościami w zakresie kąta nachylenia połaci dachów nie budzi – zdaniem Sądu – wątpliwości co do rzeczywistej intencji lokalnego prawodawcy. Przepis ten jednoznacznie przyjmuje, że dla terenu oznaczonego symbolem [...], przeznaczonego dla zabudowy usługowej zasadą jest zastosowanie dachów dwu- i wielospadowych i nachyleniu połaci w granicach 350-450. Zaprojektowany budynek posiada zaś kąt nachylenia dachu w wymiarze 20o. Słusznie zatem Starosta poddając analizie przedłożoną dokumentację powołał się na wartości kąta nachylenia dachu wskazane w uchwale, którym nie odpowiada zaprojektowany budynek, zobowiązując inwestorkę do usunięcia powyższej nieprawidłowości. Niewykonanie tego obowiązku skutkować musiało odmową zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Nie znajduje usprawiedliwienia argumentacja skargi oparta na uzyskanej interpretacji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dokonanej przez referat planowania przy Urzędzie Miejskim w H.. Jak wynika z akt sprawy, dążąc do pełnej zgodności planowanego zamierzenia z normami miejscowymi, skarżąca wystąpiła do organu wykonawczego Gminy - Burmistrza H. o interpretację m.in. zapisu § 11 ust. 3 pkt 3 mpzp. W udzielonej odpowiedzi Burmistrz wskazał, że nadrzędnym wymogiem tego przepisu jest dostosowanie architektury budynków do otaczającego krajobrazu, a przede wszystkim otaczającej zabudowy. Zastrzegł jednocześnie, że ocena możliwości zagospodarowania danej działki/terenu należy jednak do projektanta/architekta, który zobowiązany jest do uwzględnienia i dostosowania danej inwestycji m.in. do ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W związku z powyższym wraz z przedłożoną dokumentacją skarżąca złożyła analizę istniejącej zabudowy z uwzględnieniem kąta pochylenia połaci dachowych w zabudowie budynkami składowymi i gospodarczymi, która wykazała, że w promieniu 1500 m istnieją budynki usługowe, gospodarcze i magazynowe o kącie nachylenia połaci dachowych od 0 do 35o. Powyższe, w ocenie Sądu, wobec jednoznacznego brzmienia przepisu § 11 ust. 3 pkt 3 mpzp nie jest wystarczające dla uznania twierdzeń skargi za uzasadnione. Z faktu, że pozostające w sąsiedztwie inwestycji zabudowania o podobnym albo tożsamym charakterze posiadają dachy o kącie nachylenia od 0o do 35o nie sposób wyprowadzić skutecznie wadliwości zaskarżonej decyzji w omawianym zakresie. Oczekiwanie strony na uzyskanie decyzji pozytywnej, takiej samej jak decyzje uprzednio wydawane dla analogicznych zabudowań w tym samym stanie faktycznym i prawnym nie może być uznane za "słuszne", czy "uzasadnione" w sytuacji priorytetu dochowania zasady praworządności. Podsumowując, pomimo zasadności wskazywanego w skardze naruszenia § 8 pkt 8 mpzp, Sąd nie znalazł podstaw do podważenia kontrolowanej decyzji i zgodził się z organami orzekającymi co do wystąpienia w sprawie przesłanek "negatywnych" z art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo budowlane w zw. z § 11 ust. 3 pkt 3 mpzp, z przynależnymi temu konsekwencjami przewidzianymi w art. 35 ust. 3 oraz ust. 5 pkt 1 tej ustawy. Zdaniem Sądu, organy dokonując takiej oceny uwzględniły właściwy stan prawny, kierowały się prawidłową ich wykładnią, nadto – wzięły pod uwagę wszystkie istotne okoliczności (podyktowane przedmiotem postępowania). Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.