III SA/Gd 1040/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. na pismo Burmistrza Miasta C. z dnia 18 sierpnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie zawiadomienia w sprawie wniosku o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE B. G. (dalej zwana także "skarżącą", "stroną") – jak wynika z akt sprawy - w lipcu 2020 r. wystąpiła do Burmistrza Miasta C. o przyznanie jej świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką jaką sprawuje nad niepełnosprawnym mężem. Przed wydaniem decyzji w tej sprawie, Burmistrz Miasta C. pismem z dnia 18 sierpnia 2020 r. [...] zawiadomił B. G. o możliwości zapoznania się i wypowiedzenia co do zebranych w sprawie materiałów oraz o możliwości przedłożenia dodatkowych dowodów, w terminie 7 dni od dnia otrzymania zawiadomienia. W piśmie zawarto również pouczenie, że w przedmiotowym terminie strona ma prawo przeglądania akt sprawy w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w C. oraz że po jego upływie organ wyda stosowną decyzję administracyjną. W zawiadomieniu zaznaczono jednocześnie, że z dotychczas zebranych w materiałów i dowodów wynika zdaniem organu, iż w sprawie nie zostały spełnione przesłanki przyznania świadczenia pielęgnacyjnego wynikające z art. 17 ust. 1b oraz z art. 17 ust. 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Na podstawie zebranych w sprawie dokumentów nie można bowiem ustalić kiedy powstała niepełnosprawność osoby wymagającej opieki, a jednocześnie wynika z nich, że opiekun osoby niepełnosprawnej ma ustalone prawo do emerytury. Pismem z dnia 1 września 2020 r. B. G. zaskarżyła opisane wyżej zawiadomienie z dnia 18 sierpnia 2020 r. [...] w drodze skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Skarżąca nie zgodziła się z przedstawionym w zawiadomieniu stanowiskiem Burmistrza Miasta C. wskazując, że fakt posiadania emerytury nie wyłącza możliwości przyznania świadczenia pielęgnacyjnego i odwołując się do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 kwietnia 2020 r. (sygn. akt I OSK 1546/19). W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta C. wniósł o jej odrzucenie wyjaśniając jednocześnie, że decyzją z dnia 8 września 2020 r. [...] odmówił B. G. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, a strona w dniu 12 września 2020 r. wniosła od tej decyzji odwołanie, które zostało przekazane do rozpoznania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w S. Ponieważ skarga, którą B. G. wniosła do Sądu zawierała braki, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III tut. Sądu z dnia 13 października 2020 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie numeru PESEL strony wnoszącej skargę, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 19 października 2020 r. (potwierdzenie doręczenia – k. 16 akt sądowych) i pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że niezależnie od treści skargi, aby Sąd mógł nadać jej prawidłowy bieg musi ona spełniać określone warunki formalne, w tym wymogi przewidziane dla wszystkich pism, które kieruje się do sądu administracyjnego. Jeśli zatem wstępne badanie skargi przez Sąd wykaże, że te podstawowe wymogi, którym powinna odpowiadać skarga nie są spełnione, strona skarżąca jest wzywana w trybie art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm - dalej powoływanej w skrócie jako: "p.p.s.a.") o uzupełnienie lub poprawienie skargi w terminie 7 dni. Jeżeli wskazane przez Sąd braki formalne skargi nie zostaną w tym terminie usunięte, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd ma obowiązek odrzucić skargę. Zgodnie z art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b/ p.p.s.a. jednym z wymogów formalnych skargi - o ile jest ona pierwszym pismem w sprawie i jest wnoszona przez osobę fizyczną - jest podanie w jej treści przez wnoszącego skargę swojego numeru PESEL. Ponieważ w przedmiotowej sprawie skarżąca nie podała w skardze swojego numeru PESEL, została wezwana przez Sąd do uzupełnienia wskazanego braku w terminie 7 dni, a jednocześnie została też pouczona, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 19 października 2020 r., a tym samym termin do uzupełnienia braku skargi upłynął z dniem 26 października 2020 r. Termin ten upłynął bezskutecznie ponieważ skarżąca nie wykonała wezwania i nie podała Sądowi swojego numeru PESEL Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku miał obowiązek odrzucić wniesioną przez B. G. skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie Sąd jednocześnie pragnie wyjaśnić, że skoro uzupełnienie braków formalnych skargi jako pisma procesowego powinno nastąpić przed nadaniem tej skardze dalszego biegu, to dopóki braki te nie zostaną uzupełnione, Sąd nie bada pozostałych warunków dopuszczalności skargi, w tym tego czy dotyczy ona aktu podlegającemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Mając jednak na uwadze okoliczności niniejszej sprawy, w tym potrzebę ochrony praw skarżącej, Sąd uznał za zasadne wyjaśnić, że skarga, którą wniosła B. G. dotyczyła pisma o charakterze informacyjnym, które z uwagi na swój niewiążący charakter w ogóle nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wskazane w skardze zawiadomienie Burmistrza Miasta C. z dnia 18 sierpnia 2020 r. [...] dotyczy bowiem tylko możliwości zapoznania się z zebranym w sprawie zainicjowanej wnioskiem skarżącej materiałem dowodowym. Sąd dostrzega, że organ przedstawił w tym zawiadomieniu swoje stanowisko w sprawie, jednakże z formalnego punktu widzenia, wskazane pismo nie rozstrzyga w żaden sposób o prawie skarżącej do świadczenia pielęgnacyjnego, a w szczególności nie jest decyzją administracyjną. W piśmie tym organ, jako podstawę prawną wydania zawiadomienia, wskazał art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego nakładający na organ obowiązek zapewnienia stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w tym umożliwienia jej wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań – co istotne - przed wydaniem decyzji w sprawie. Na tym więc etapie wystąpienie przez skarżącą do sądu administracyjnego o rozstrzygnięcie, czy ma ona prawo do świadczenia pielęgnacyjnego i w jakiej wysokości, należy uznać za przedwczesne. W chwili wniesienia skargi datowanej na dzień 1 września 2020 r. w sprawie nie wydano bowiem jeszcze żadnej decyzji w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego, o które wystąpiła skarżąca. Jednocześnie Sąd pragnie wyjaśnić, że odrzucenie skargi na pismo Burmistrza Miasta C. z dnia 18 sierpnia 2020 r. nie pozbawia skarżącej prawa do sądu w sprawie dotyczącej wnioskowanego przez nią świadczenia pielęgnacyjnego. Uwzględniając treść art. 52 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, w sprawie zainicjowanej wnioskiem skarżącej o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego zaskarżeniu do sądu administracyjnego będzie mogła ewentualnie podlegać dopiero decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., wydana na skutek wniesionego przez skarżącą odwołania od decyzji Burmistrza Miasta C. z dnia 8 września 2020 r. [...] o odmowie przyznania ww. świadczenia. Dopiero zatem decyzja ostateczna wydana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w przedmiocie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego będzie mogła być skutecznie zaskarżona do tut. Sądu i poddana kontroli jej zgodności z prawem. Mając powyższe na uwadze, Sąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.