Ppolska.starec← UrzadnikLog in

II OZ 523/24

Administrative courts2024-10-30
Case number
II OZ 523/24
Court
Naczelny Sąd Administracyjny
Judgment date
2024-10-30
Type
Postanowienie NSA

Judges

Robert Sawuła

Ruling

Oddalono zażalenie

Judgment text

SENTENCJA Dnia 30 października 2024 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 30 października 2024 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 264/24 o odrzuceniu skargi J.G. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 29 stycznia 2024 roku nr 24/2024 znak: WOP.7722.199.2023.DB w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 23 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 264/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Łodzi odrzucił skargę J.G. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi (ŁWINB) z 29 stycznia 2024 r. nr 24/2024 znak: WOP.7722.199.2023.DB w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej. W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że J.G. w dniu 14 marca 2024 r. nadała w placówce pocztowej skargę do WSA w Łodzi na w/w postanowienie ŁWINB. Jednocześnie skarżąca uiściła wpis sądowy w kwocie 100 zł. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżony akt doręczono skarżącej 1 lutego 2024 r. Uwzględniając powyższe sąd pierwszej instancji stwierdził, że termin na złożenie skargi, w opisanym stanie faktycznym dla skarżącej upływał z dniem 4 marca 2024 r. Skarżąca zaś nadała skargę do WSA za pośrednictwem placówki pocztowej 14 marca 2024 r. W ocenie sądu pierwszej instancji oznacza to, że uchybiła ona terminowi na wniesienie skargi, określonemu w art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023, poz. 1634 ze zm., Ppsa). Zażalenie (zatytułowane jako "SKARGA") na powyższe postanowienie złożyła J.G., zaskarżając je w całości. Uzasadnienie zażalenia jest jednozdaniowe i sprowadza się do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie sądu jest błędne i jako takie nie może ostać się w obrocie prawnym. W odpowiedzi (błędnie zatytułowanej "na skargę kasacyjną") G.W. na zażalenie wniesiono o "odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi", względnie o "oddalenie skargi kasacyjnej jako zupełnie bezzasadnej". Uczestniczka postępowania podnosi, że we wniesionej "skardze" brak jest zarówno zarzutów, jak i ich uzasadnienia, tym samym "skarga" powinna podlegać bezwzględnemu odrzuceniu przez sąd I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 53 § 1 Ppsa (tekst jednol. Dz. U. 2024, poz. 935) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął w niniejszej sprawie, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w powyższym przepisie. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych sprawy zaskarżone postanowienie ŁWINB (zawierające prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi) zostało doręczone skarżącej w dniu 1 lutego 2024 r. W związku z powyższym termin do złożenia skargi upłynął 6 marca 2024 r. Zatem nadanie skargi w placówce operatora pocztowego w dniu 14 marca 2024 r. nastąpiło po upływie ustawowego terminu. Powyższe okoliczności sprawy są bezsporne. W związku z powyższym uznać należało, że sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że skarga J.G. została wniesiona po terminie, a co za tym idzie, trafnie skargę tę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Wniesione zaś zażalenie nie zawiera argumentacji mogącej podważyć prawidłowość rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 Ppsa.