III OZ 459/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Fundacji X w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 sierpnia 2024 r. sygn. akt II SAB/Po 52/23 o odrzuceniu zażalenia Fundacji X w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 lutego 2024 r. sygn. akt II SAB/Po 52/23 w sprawie ze skargi Fundacji X w P. na bezczynność Prezesa Okręgowej Rady Lekarskiej Wielkopolskiej Izby Lekarskiej oraz Przewodniczącego Okręgowego Sądu Lekarskiego Wielkopolskiej Izby Lekarskiej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SAB/Po 52/23, odrzucił zażalenie Fundacji X w P. na postanowienie tego Sądu z dnia 7 lutego 2024 r., w sprawie ze skargi Fundacji X w P. na bezczynność Prezesa Okręgowej Rady Lekarskiej Wielkopolskiej Izby Lekarskiej oraz Przewodniczącego Okręgowego Sądu Lekarskiego Wielkopolskiej Izby Lekarskiej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, w toku postępowania sądowoadministracyjnego Fundacja X w P. (zwana dalej: "skarżącą" lub "Fundacją"), wniosła o wyłączenie dwóch sędziów i asesora Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Postanowieniem z dnia 7 lutego 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek skarżącej. W reakcji na to postanowienie skarżąca wniosła zażalenie. Przewodnicząca Wydziału II wezwała skarżącą do uzupełnienia braków formalnych zażalenia oraz braku fiskalnego. Fundacja została wezwana do nadesłania dwóch odpisów zażalenia oraz uiszczenia kwoty 100 zł tytułem wpisu od zażalenia. Wezwania zostały opatrzone stosownym pouczeniem, tj. niespełnienie zobowiązania nałożonego przez Sąd w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnego zostało doręczone skarżącej w dniu 20 marca 2024 r. W reakcji na wezwanie Sądu, Fundacja nadesłała dwa odpisy zażalenia oraz złożyła wniosek o zwolnienie jej z opłaty określonej w zarządzeniu. W związku z prawomocnym zakończeniem postępowania o przyznanie prawa pomocy, w którym to pomocy tej odmówiono, zarządzeniem z dnia 18 lipca 2024 r. Przewodnicząca Wydziału II wezwała skarżącą do wykonania zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od zażalenia z dnia 28 lutego 2024 r. Ponownie pouczono Fundację, że niewykonanie tego wezwania będzie skutkowało odrzuceniem zażalenia. W odpowiedzi na wezwanie, skarżąca wniosła o jawne rozpoznanie jej skargi oraz o zwolnienie z opłat sądowych. Do dnia 5 sierpnia 2024 r. wpłata nie została uiszczona. Odrzucając zażalenie Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżąca została skutecznie wezwana do uiszczenia wpisu od zażalenia, co wynikało z prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 4 marca 2024 r. Pomimo upływu czasu wpis nie wypłynął. Wypełniła się zatem hipoteza normy prawnej z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935) - dalej "P.p.s.a.". Z uwagi na wiążący charakter tego przepisu, Sąd Wojewódzki odrzucił zażalenie na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Fundacja, postulując jego uchylenie i zwolnienie od wszelkich opłat. Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Zażalenie nie mogło zostać uwzględnione. Stosownie do przepisu art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata (..), natomiast po myśli § 3 tego przepisu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie skarżąca Fundacja zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II została wezwana m.in. do uiszczenia wpisu od wniesionego zażalenia. W terminie do uiszczenia wpisu skarżąca zgłosiła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Rozpoznanie go zostało prawomocnie zakończone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 czerwca 2024 r., utrzymującym w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 10 maja 2024 r. o odmowie przyznania Fundacji prawa pomocy (sygn. akt II SPP/Po 42/24). Wobec powyższego, kolejnym zarządzeniem wezwano skarżącą Fundację do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego zażalenia. Wpis ten nie został uiszczony. W przedstawionych okolicznościach sprawy Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 220 § 3 P.p.s.a. Zażalenie, od którego pomimo wezwania nie zostanie uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Należy również uznać, że złożenie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie ma wpływu na obowiązek wynikający z wezwania wystosowanego na podstawie prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od zażalenia. Możliwość skorzystania przez skarżącą Fundację z prawa pomocy na określonym etapie postępowania została bowiem prawomocnie oceniona. Odnosząc się do podniesionego w zażaleniu art. 45 Konstytucji RP wskazać należy, że prawo do sądu nie ma charakteru absolutnego. Odrzucenie zażalenia w przedmiotowej sprawie było efektem niespełnienia przez skarżącą Fundację warunków jego dopuszczalności (stwierdzonego braku fiskalnego). Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.