III SAB/Gd 199/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak, Sędzia WSA Janina Guść, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi G. K. na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w Czarnem w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. UZASADNIENIE III SAB/Gd 199/23 Uzasadnienie Wnioskiem datowanym na dzień 26 lipca 2023 r. G. K. (dalej zwany także "skarżącym" lub "wnioskodawcą") wystąpił do Dyrektora Zakładu Karnego w Czarnem o udzielenie następującej informacji publicznej dotyczącej działalności tego Zakładu: 1. Kiedy i w jakich okolicznościach Służba Więzienna może stosować wobec osadzonych środki przymusu bezpośredniego oraz jakie to są środki i czy są one odnotowywane w systemie osób pozbawionych wolności; 2. Jakie rzeczy może posiadać osadzony w celi monitorowanej a jakich rzeczy posiadać nie może, ze szczegółowym wyliczeniem tych rzeczy; 3. Zarządzenia nr 98/2022 Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia 29 grudnia 2022 r. w sprawie wzoru potwierdzenia odbioru wysłanej korespondencji urzędowej; 4. Pisma Dyrektora Biura Spraw Wewnętrznych o sygnaturze BSW.054.60.2022.AW z dnia 5 września 2022 r. w posiadaniu którego to pisma jest Dyrektor ZK w Czarnem; 5. Pisma Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Koszalinie z dnia 27 stycznia 2022 r. (nr OI/OP.0830.48.2021.TW); 6. Czy osadzony, który ma "kartę samobójcy" powinien pozostawać samotnie w celi, w której nie ma monitoringu; 7. Wszystkich zarządzeń wydanych przez Dyrektora Zakładu Karnego w Czarnem, które nie zostały udostępnione na stronie BiP; 8. Czy skazany, który ma adwokata wyznaczonego z urzędu, musi wpisać takiego adwokata na listę widzeń, czy też nie i czy taki adwokat może odwiedzać skazanego bez wpisywania na listę widzeń; 9. Jakie kontrole przeprowadzano w tutejszym zakładzie karnym i czego one dotyczyły w ostatnich 3 miesiącach; 10. Przeprowadzonej wizytacji przez sędziego penitencjarnego w 2023 r. w tutejszym ZK. Pismem z dnia 8 sierpnia 2023 r. (nr D/P.0143.56.2023.AŻ), doręczonym wnioskodawcy w dniu 30 sierpnia 2023 r., Dyrektor Zakładu Karnego w Czarnem, odpowiadając na powyższy wniosek poinformował, że: 1. Rodzaje środków przymusu bezpośredniego oraz zasady ich stosowania przez Służbę Więzienną, w tym w formie prewencyjnego użycia środków przymusu bezpośredniego, określają przepisy ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej (Dz. U. z 2023 r., poz. 202, 547, 1053, 1088). 2. Zgodnie z wytycznymi nr 7/2021 Dyrektora Zakładu Karnego w Czarnem z dnia 20 września 2021 r. w sprawie przedmiotów jakich osadzony zakwaterowany w celi monitorowanej nie może posiadać, do przedmiotów takich należą: • wszelkie opakowania metalowe • wszelkie przedmioty i opakowania szklane • maszynki do golenia, za wyjątkiem wydawanych tylko na czas niezbędny i pod nadzorem funkcjonariusza • wszelkie narzędzia do zapewniania higieny osobistej mogące posłużyć do autoagresji • sznurówki, paski, przewody elektryczne, reklamówki, torby turystyczne • grzałki elektryczne, czajniki elektryczne za wyjątkiem uzyskanych na podstawie indywidualnych zgód dyrektora. Inne przedmioty osadzony może posiadać na zasadach ogólnych określonych w kodeksie karnym wykonawczym, rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 grudnia 2022 r. w sprawie regulaminu organizacyjno-porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności oraz rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 grudnia 2022 r. w sprawie regulaminu organizacyjno-porządkowego wykonywania tymczasowego aresztowania. 3. W celu udostępnienia kserokopii zarządzenia nr 98/2022 Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia 29 grudnia 2022 r. wnioskodawca musi uiścić opłatę celem pokrycia kosztów w/w czynności. Zgodnie z zarządzeniem nr 71/2021 Dyrektora Zakładu Karnego w Czarnem z dnia 21 kwietnia 2021 r. w sprawie wysokości opłat za wykonanie kserokopii lub odpisu dokumentów związanych z postępowaniem wykonawczym na wiosek osadzonego lub jego pełnomocnika oraz za udostępnienie dokumentacji pobierana jest opłata w wysokości 1 zł za każdą stronę kserokopii dokumentów. W związku z powyższym celem uzyskania kserokopii w/w aktu prawnego zobowiązany jest wnioskodawca wpłacić kwotę w wysokości 3 zł na konto Zakładu Karnego w Czarnem. 4. Wnioskowane pismo ma charakter dokumentu wewnętrznego i nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902). 5. Wnioskowane pismo ma charakter dokumentu wewnętrznego i nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. 6. Zgodnie z instrukcją nr 10/20 Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia 5.11.2020 r. w sprawie zapobiegania samobójstwom osób pozbawionych wolności osadzonych, posiadających aktywną kartę Osadzonego Zagrożonego Samobójstwem nie pozostawia się samotnie w pomieszczeniach, które są pozbawione monitoringu. 7. Żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej. Dyrektor Zakładu Karnego w 2023 r. wydał 82 zarządzenia. Przygotowanie dla wnioskodawcy informacji, o którą wnioskuje wymagało by bardzo dużego wkładu pracy, gdyż odszukanie tych zarządzeń w segregatorach, a następnie wykonanie kserokopii wiązałoby się z koniecznością oddelegowania pracownika do wykonania dodatkowych czynności, które przekraczają zakres pojęcia informacji prostej. Każde z w/w zarządzeń liczy przeciętnie od kilku do kilkunastu stron, co oznaczałoby konieczność wykonania setek stron kserokopii. W związku z powyższym Dyrektor wezwał wnioskodawcę do wykazania w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisma, że za udostępnieniem wnioskowanej informacji przemawia szczególnie uzasadniony interes publiczny. W przypadku niewskazania w wyznaczonym terminie przez wnioskodawcę szczególnie uzasadnionego interesu publicznego, konieczne będzie wydanie na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902) decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej. 8. Zapytanie nie dotyczy udzielenia informacji publicznej w rozumieniu art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej. 9. W okresie od 26.04.2023 r. do 26.07.2023 r. Zakład Karny w Czarnem był kontrolowany przez OISW w Koszalinie w zakresie dotyczącym gospodarowania środkami transportowymi. Ponadto Zakład Karny w Czarnem był kontrolowany w tym czasie przez Państwowy Powiatowy Inspektora Sanitarny w Człuchowie w zakresie oceny stanu sanitarno-higienicznego szpitala i ambulatorium, gospodarki odpadami medycznymi, przestrzegania procedur, zgłaszania chorób zakaźnych, a także w zakresie oceny stanu sanitarno-higienicznego pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi - cel osadzonych oraz oceny stanu sanitarnego urządzenia wodociągowego. Ostatnia kontrola była również przeprowadzona przez Państwowy Powiatowy Inspektora Sanitarny w Człuchowie i dotyczyła kontroli w zakresie warunków sanitarnych panujących w celach oraz przeprowadzania zabiegów dezynsekcji, dezynfekcji i deratyzacji. 10. Zakład Karny w Czarnem nie był wizytowany w 2023 r. przez sędziego penitencjarnego. G. K. w złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skardze na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w Czarnem w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie zgadzał się ze stanowiskiem organu, co do tego że część żądanych przez niego informacji nie ma charakteru informacji publicznej. Wskazał, że informację publiczną udostępnia się za darmo i nie ma podstaw, by żądać od niego opłat z tego tytułu. Zdaniem skarżącego informacja przetworzona to taka, która wymaga przekształcenia na jakościowo nową. Jeśli organ posiada zarządzenia w segregatorach to wystarczy je tylko odszukać i wydrukować, co jest czynnością prostą. Skarżący wniósł w konsekwencji o stwierdzenie przez Sąd, że informacje o które wnioskuje nie stanowią formy przetworzonej i podlegają "normalnemu" udostępnieniu oraz o zobowiązanie organu do udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i stwierdzenie bezczynności organu, a także o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kwoty 1.000 zł oraz zwrotu kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zakładu Karnego w Czarnem wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swe stanowisko zawarte w piśmie, stanowiącym odpowiedź na wniosek. Ponadto organ wskazał również, że G. K. składa dużą ilość wniosków o udostępnienie informacji publicznej, a każdy z nich zawiera po kilka lub kilkanaście punktów, co w ocenie Dyrektora Zakładu Karnego w Czarnem świadczy o próbie wykorzystania prawa do informacji publicznej dla osiągnięcia innego celu, aniżeli troska o dobro publiczne. Do odpowiedzi na skargę organ dołączył odpis decyzji z dnia 1 września 2023 r. nr D/P.0143.56.2023.AB którą odmówił G. K. udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej, ze względu na brak wykazania szczególnie uzasadnionego interesu publicznego w jej pozyskaniu. Z uzasadnienia decyzji wynika, że decyzja dotyczy żądania skarżącego zawartego w powołanym na wstępie piśmie w zakresie udostepnienia wszystkich zarządzeń organu wydanych w 2023 r., które nie zostały ogłoszone w BIP. Dołączono także pismo z którego wynika, że skarżącemu udostępniono informację, której udzielenie uzależnione było w odpowiedzi na wniosek od uiszczenia kwoty 3 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. - dalej jako: "p.p.s.a.") orzeka w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8) oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9). W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei art. 149 § 1b p.p.s.a. stanowi, że sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Stosownie zaś do art. 151 p.p.s.a.w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części. W kontekście rozpoznawanej sprawy wyjaśnić należy, że z "bezczynnością" organu mamy do czynienia wówczas, gdy w przewidzianym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub co prawda prowadził postępowanie, ale pomimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął w terminie stosownej czynności (zob. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86). Celem zaś złożenia skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest zwalczanie nieuzasadnionego braku działania (zwłoki) w załatwianiu przez organ określonej sprawy administracyjnej. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi, a w konsekwencji skarga w niniejszej sprawie jest niezasadna. Istotną kwestią z punktu widzenia oceny bezczynności organu jest ustalenie podstawy prawnej do podjęcia przez określony podmiot działania w zakresie zgłoszonego żądania. Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej o bezczynności możemy mówić wtedy, gdy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia, który pozostaje w zwłoce w załatwieniu sprawy wobec braku realizacji obowiązku jej udostępnienia w formie i terminach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 902 - dalej jako: "u.d.i.p.") udostępnianie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Co istotne, podmiot, do którego został skierowany wniosek o udzielenie informacji, może dokonać następujących działań: 1) udzielić informacji publicznej; 2) udzielić w formie pisma (zawiadomienia) odpowiedzi, że wniosek nie znajduje podstawy w przepisach prawa, gdyż żądanie nie dotyczy informacji publicznej albo organ nie jest w posiadaniu danej informacji lub obowiązuje inny tryb jej udostępniania; 3) odmówić udostępnienia informacji publicznej lub umorzyć postępowanie administracyjne w drodze decyzji administracyjnej. W rozpoznawanej sprawie nie budziło wątpliwości, że Dyrektor Zakładu Karnego w Czarnem należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, o ile znajduje się ona w jego posiadaniu i jest on uprawniony do jej udostępnienia. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są m.in. organy władzy publicznej, zaś stosownie do przepisów ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2470 ze zm. - dalej powoływanej w skrócie jako: "u.s.w.") Służba Więzienna jest umundurowaną i uzbrojoną formacją apolityczną podległą Ministrowi Sprawiedliwości, posiadającą własną strukturę organizacyjną i realizującą na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy zadania w zakresie wykonywania tymczasowego aresztowania oraz kar pozbawienia wolności i środków przymusu skutkujących pozbawieniem wolności (art. 1 i art. 2 u.s.w.), zaś dyrektor zakładu karnego jest jej organem (art. 7 pkt 3 u.s.w.). W związku z powyższym istota sprawy sprowadzała się do odpowiedzi na pytanie, czy informacja żądana w piśmie skarżącego z dnia 26 lipca 2023 r. stanowiła informację publiczną i czy można uznać, że Dyrektor ZK w Czarnem w świetle treści pisma z dnia z dnia 8 sierpnia 2023 r. (nr D/P.0143.56.2023.AŻ) pozostaje w bezczynności. Należy wskazać, że w świetle art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6. Przyjmuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (zob. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Toruń 2002, s. 28-29). W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się jednolicie, że tryb określony w u.d.i.p. nie ma zastosowania do udzielania informacji o przepisach prawa lub informacji o przepisach prawa zastosowanych w indywidualnej sprawie. W kategorii informacji publicznej nie mieści się także ubieganie się o wyjaśnienie charakteru i istoty przepisów prawnych. W takim przypadku adresat wniosku udziela odpowiedzi pismem zawiadamiającym o tym fakcie. Dyrektor Zakładu Karnego w Czarnem podjął w ustawowym terminie czynności związane z rozpoznaniem przedmiotowego wniosku skarżącego, udzielając mu pismem z dnia 8 sierpnia 2023 r. odpowiedzi na zadane pytania, polegającej na udzieleniu żądanej informacji publicznej (pkt 9 i 10), poinformowaniu, że wniosek nie dotyczy informacji publicznej (pkt 4, 5, 8), informacji o zasadach wykonywania kary ze wskazaniem stosownych przepisów prawa (pkt 1, 2, 6). Kwestia udostępnienia skarżącemu zarządzenia Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia 29 grudnia 2022 r. nr 98/2022 w sprawie wzoru potwierdzenia odbioru wysłanej korespondencji urzędowej (pkt 3 wniosku i pisma organu) oceniona została zaś w wyroku tutejszego Sądu z dnia 16 listopada 2023 r. sygn. akt III SAB/Gd 212/23. Z uzasadnienia tego wyroku wynika, że kopię tego zarządzenia skarżący otrzymał przy piśmie z dnia 1 września 2023 r. (nr D/P.0143.56.2023), po wcześniejszym wezwaniu do uiszczeniu opłaty. Zasada bezpłatności dostępu do informacji publicznej odnosi się do korzystania z informacji udostępnionych w BIP, w centralnym repozytorium, czy w ramach wstępu na posiedzenia organów, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p., i dostępu do materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia. W przypadku natomiast udostępnienia informacji publicznej na wniosek, zasadą wynikającą z art. 15 ust. 1 u.d.i.p. jest możliwość pobierania opłaty w wysokości kosztów związanych z udostępnieniem wnioskowanej informacji. Nie oznacza to, że udostępnienie informacji staje się odpłatne, gdyż przepis ten wskazuje jedynie na możliwość zwrotu podmiotowi udostępniającemu kosztów, które poniósł realizując żądanie wniosku (por. wyrok NSA z dnia 6 lipca 2016 r. sygn. akt I OSK 662/16; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Wykonanie kserokopii dokumentów generuje oczywiste koszty związane z zużyciem papieru, czy materiałów eksploatacyjnych urządzenia kopiującego. Stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zgodnie natomiast z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. W swym piśmie z 8 sierpnia 2023 r. organ w odniesieniu do sformułowanego w punkcie 7 wniosku żądania udostępnienia wszystkich zarządzeń wydanych przez Dyrektora ZK w Czarnem wezwał skarżącego do wykazania w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego pisma, że za udostępnieniem przedmiotowej informacji przemawia szczególne uzasadniony interes publiczny. Jednocześnie też organ pouczył skarżącego, że w przypadku niewykazania w wyznaczonym terminie przez wnioskodawcę szczególnie uzasadnionego interesu publicznego, konieczne będzie wydanie na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej. Decyzję taką, z dnia 1 września 2023 r. opatrzoną sygnaturą D/P.0143.56.2023.AB organ wydał. Kwestia prawidłowości stanowiska organu co do tego, czy żądana przez skarżącego w tej części żądania informacja ma charakter przetworzony i jej udostępnienie wymaga wykazania szczególnie uzasadnionego interesu publicznego, może być oceniona przez sąd administracyjny jedynie w postępowaniu ze skargi na decyzję wydaną w tym przedmiocie. Nie mógł być natomiast uznany za skuteczny zarzut bezczynności organu, skoro organ, nie przekraczając terminu ustawowego, podjął przewidziane prawem czynności w celu rozpoznania żądania oraz bez zbędnej zwłoki wydał decyzję administracyjną. Natomiast w zakresie punktów 4 i 5 wniosku skarżącego organ słusznie uznał kierowane do niego pisma Dyrektora Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w Koszalinie i Dyrektora Biura Spraw Wewnętrznych za dokumenty wewnętrzne, nie stanowiące informacji publicznej. Za dokumenty wewnętrzne uważa się bowiem takie dokumenty, które nie są skierowane do podmiotów zewnętrznych. Mogą one służyć wymianie informacji między pracownikami danego podmiotu, mogą też określać zasady ich działania w określonych sytuacjach, mogą także być fragmentem przygotowań do powstania aktu będącego formą działalności danego podmiotu. Reasumując, korespondencja pomiędzy organami Służby Więziennej i innymi jednostkami należącymi do struktury organizacyjnej tej Służby stanowi dokumenty wewnętrzne, które nie stanowią informacji publicznej, podlegającej udostępnieniu na podstawie przepisów u.d.i.p. Rozpoznając skargę na bezczynność organu w sprawie dotyczącej informacji publicznej sąd dokonuje jedynie oceny, czy organ we właściwym terminie udostępnił taką informację, odmówił jej udostępnienia w formie przepisanej prawem lub prawidłowo poinformował, że żądana informacja nie jest informacją publiczną i z jakich przyczyn (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 7 września 2023 r. sygn. akt III SAB/Gd 133/23; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie organ prawidłowo i we właściwym terminie ocenił i załatwił wnioski skarżącego o udzielenie mu dostępu do informacji publicznej. Niezależnie od powyższego, zdaniem sądu w składzie rozpoznającym sprawę, ilość zgłaszanych przez skarżącego wniosków o udzielenie informacji publicznej i skarg kierowanych do sądu administracyjnego (48 skarg) wraz z wnioskami o udzielenie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata z urzędu wskazuje na nadużywanie przez skarżącego prawa dostępu do informacji publicznej. Celem tego prawa, gwarantowanego przez art. 61 Konstytucji RP oraz przepisy u.d.i.p. jest bowiem sprawowanie przez obywateli swoistej społecznej kontroli nad organami wykonującymi zadania publiczne, zaś żądanie określonych informacji przez wnioskodawców podyktowane jest troską o dobro publiczne. Cel tych regulacji powoduje jednocześnie, że prawo dostępu do informacji publicznej nie może być postrzegane jako prawo nieograniczone. Nie uzasadniają one bowiem prawa do uzyskania konkretnej informacji publicznej przez podmiot, którego działanie w tym zakresie nie zmierza do realizacji interesu publicznego i przestrzegania prawa, a okoliczności sprawy jasno i bez potrzeby głębszej analizy jednoznacznie świadczą o tym, że działanie wnioskodawcy - choć formalnie podjęte właśnie z powoływaniem się na przepisy ustawy u.d.i.p – faktycznie zmierza do celu sprzecznego z legitymowanym prawnie celem tej ustawy. Z żadnego z wielu wniosków skarżącego nie wynika, by realizował on interes publiczny, zgłaszając swe liczne wnioski o udostępnienie informacji i wnosząc skargi do sądu administracyjnego wraz z wnioskami o ustanowienie kolejnych pełnomocników z urzędu. Mając powyższe rozważania na uwadze, wobec niestwierdzenia zarzucanej organowi bezczynności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, stosownie do art.151 p.p.s.a., oddalił skargę. Wyrok w sprawie został wydany na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do art. 119 pkt 4 i art. 120 p.p.s.a.