II GZ 476/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia U. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 września 2023 r. sygn. akt VI SA/Wa 3587/23 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi U.G. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2023 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 8 września 2023 r., sygn. akt VI SA/Wa 3587/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zwany dalej "Sądem I instancji", na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". odrzucił skargę U. G., zwanej dalej "skarżącą", na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2023 r. w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Sąd I instancji stwierdził, że zaskarżona decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia została doręczona skarżącej w dniu [...] marca 2023 r., wobec czego trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem [...] kwietnia 2023 r. Skarga nadana została w dniu [...] kwietnia 2023 r., a zatem po upływie terminu do jej wniesienia. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które to naruszenie miało istotny wpływ na treść postanowienia, o którym mowa w art. 174 pkt 2 P.p.s.a, to jest art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, które pozbawia skarżącą prawa do sądu, jakie zostało jej konstytucyjnie zagwarantowane. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że strona dopiero z dniem [...] października 2023 r. została poinformowana o odrzuceniu skargi, gdyż nie złożyła jej w terminie 30 dni. Owa skarga nie zostało złożona w terminie do dnia [...] kwietnia 2023 r., gdyż pełnomocnik nie miał zdolności do czynności prawnych w okresie od dnia [...] kwietnia 2023 r. do dnia [...] kwietnia 2023 r., a termin upływał w dniu [...] kwietnia 2023 r. W okresie 7 dni od dnia doręczenia decyzji, tj. w dniu [...] kwietnia 2023 r. złożył skargę na decyzję, zachowując termin 7 dni do złożenia pisma od dnia ustania przyczyny. Termin do złożenia skargi upływał w dniu [...] kwietnia 2023 r., a wtedy pełnomocnik nie miał zdolności do czynności prawnych. W ocenie wnoszącego zażalenie w sprawie zostały spełnienie łącznie przesłanki z art. 86 i art. 87 P.p.s.a., a pomimo tego Sąd odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, wskazując na brak należytej staranności. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadku wniesienia jej po tym terminie sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w zaskarżonym postanowieniu słusznie uznano, że skarga została wniesiona po terminie określonym w art. 53 § 1 P.p.s.a. Z akt sprawy niezbicie wynika, że zaskarżona decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia została doręczona skarżącej [...] marca 2023 r. Od tego dnia rozpoczął więc bieg trzydziestodniowy termin na złożenie skargi, który upłynął z dniem [...] kwietnia 2023 r. (czwartek). Skarżąca złożyła zaś skargę na ww. decyzję dopiero w dniu [...] kwietnia 2023 r. (k. 84 akt administracyjnych). W tych okolicznościach sprawy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Odnosząc się do argumentacji skarżącej zawartej w zażaleniu, dotyczącej kwestii uchybienia terminu do wniesienia skargi stwierdzić należy, że może ona zostać oceniona jedynie w ramach wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a nie niniejszego zażalenia. Na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że postanowieniem z dnia 6 marca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 3587/23, odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zatem, wbrew twierdzeniom skarżącej, Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł uwzględnić okoliczności, które pojawiły się po stronie skarżącej, a które – jej zdaniem – uniemożliwiły złożenie skargi w terminie. Przy rozpoznawaniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi badana jest jedynie obiektywna okoliczność, czy termin do wniesienia skargi został zachowany, czy nie. Naczelny Sąd Administracyjny nie może natomiast uwzględniać tego, czy strona miała wpływ na powstałe naruszenie, czy też dochowanie terminu uniemożliwiły okoliczności od niej niezależne. Te okoliczności są bowiem badane w postępowaniu w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.